
De intelligentie onderscheidt twee soorten kennis van goddelijke werkelijkheden. De eerste is relatief, omdat het beperkt is tot het verstand en zijn intellect [d.w.z. gedachten], en geen werkelijke waarneming inhoudt, door werkelijke ervaring, van wat bekend is. De tweede is ware en authentieke kennis. Alleen door ervaring en door genade brengt het, door middel van deelname en zonder de hulp van het verstand en zijn intellect, een totale en actieve waarneming van wat bekend is tot stand. Het is door deze tweede soort kennis dat we, wanneer we in onze erfenis [d.w.z. eeuwige redding] komen, bovennatuurlijke en altijd geactiveerde vergoddelijking ontvangen. Deze werkelijke kennis, die door ervaring en participatie een waarneming van het bekende teweegbrengt, vervangt de kennis die in de intelligentie en het intellect huist. De tweede bestaat uitsluitend in het werkelijk genieten van goddelijke werkelijkheden door middel van directe visie.
St. Maximus de Belijder
