Wanneer je ziel door wroeging wordt geprikt en geleidelijk verandert, wordt ze een fontein die vloeit van rivieren van tranen en wroeging. … Als iemand van jullie ooit met tranen communiceert, of je nu huilt voor de liturgie of tijdens de goddelijke liturgie, of juist op het moment dat je de goddelijke gaven ontvangt, en hij dit niet wil doen, de rest van zijn dagen en nachten zal het hem niets baten om maar één keer te hebben gehuild. Het is niet alleen dit dat ons tegelijk zuivert en ons waardig maakt; het is een dagelijks verdriet dat niet ophoudt tot de dood.
Symeon de nieuwe theoloog
christelijkeinformatiebron 