St. John Chrysostom on Repentance
All those who, through stumbling into offenses, have corrupted the temple of God, do not loose hope to the end among yourselves, but through repentance, again renew it. For like a wise man who out of negligence allowed his home to become soiled and corrupted, he properly returns to refashion it, that it might be like a house that was unspoiled from the beginning. In like manner, the inhabitant that is our soul, though it might be soiled and fallen, again is renewed through repentance. Repentance, therefore, raises up the fallen soul, which has been estranged from God, and again becomes His friend. Repentance protects the soul’s essence from the darkness, and drives away death. Repentance raises again the fallen soul, lifts up the destitute, heals the broken, and gives health to the traumatized. Let us hasten towards repentance, the promise of the Kingdom, the laver of sins, the mother of salvation. Repentance, the persecution of the devil, the snare for the demons. O repentance, for which Jonah the prophet fled from the face of God, so that he would not be shown a false preacher of death at the turning back of God’s fatal condemnation. For you, therefore, met the command of God against the Ninevites, and turned it back, springing forth an uncorrupted spring of life for the Ninevites. Repentance, together with tears, importunes God, and granted to Hezekiah the King life instead of death. O repentance, which hastens from earth to heaven, and surpasses the angelic powers, and approaches the divine Spirit of the Lord’s throne, and makes one a communicant with God, and makes one receives gifts from God’s very treasury, granting to those who possess you with boldness. O repentance, the physician of the passions, the softener of danger, and the quencher of the fire of anger, and the temperance of wrath, and possessing the unquenchable lamp of love. O repentance, which is born within the heart of man, and as payment pastures one in the heavens. The blessed David, though having fallen into the dual sins of murder and adultery, fled the just punishment. O repentance, dissolving the bonds of sins, and ensures the salvation of souls. Repentance, within a groaning heart, refers back to and entreats God. Repentance, watered with fervent tears from the eyes, makes radiant the baptismal [garment] of souls. O repentance, becoming the medicine that causes man to transform from mortality to immortality.
Johannes Chrysostomos over berouw
Allen ,die door te struikelen over overtredingen, de tempel van God hebben vernietigd, verliezen de hoop onder elkaar niet tot het einde, maar hernieuwen de hoop door berouw te hebben. Want zoals een wijs man die uit nalatigheid zijn huis onbewoonbaar heeft laten worden, vol spijt terug keert om het opnieuw in te richten, zodat het lijkt op een huis dat vanaf het begin ongerept was. Op dezelfde manier wordt de bewoner die onze ziel is, ook al is deze vervuild en vervallen, opnieuw vernieuwd door berouw. Berouw verheft daarom de gevallen ziel, die van God vervreemd is geraakt, en wordt opnieuw Zijn vriend. Berouw beschermt de essentie van de ziel tegen de duisternis en verdrijft de dood. Berouw verheft de gevallen ziel weer, verheft de berooiden, geneest de gebrokenen en geeft gezondheid aan de getraumatiseerden. Laten we ons haasten om berouw te hebben, de belofte van het Koninkrijk, het wasbekken van zonden, de moeder van de verlossing. Berouw, de schrik van de duivel, de strik voor de demonen. O berouw, waarvoor de profeet Jona voor het aangezicht van God vluchtte, zodat hij niet als een valse prediker zou worden getoond bij de komst van Gods laatste oordeel. Want u bent het bevel van God tegen de Ninevieten tegemoet getreden en hebt het teruggedraaid, waardoor voor de Ninevieten een ongeschonden levensbron is ontsprongen. Berouw, samen met tranen, smeekt God, en schonk aan Hizkia, de koning, leven in plaats van dood. O berouw, dat zich haast van de aarde naar de hemel, en de machten van de engelen overtreft, en de goddelijke Geest van de troon van de Heer benadert, en iemand tot een communicant met God maakt, en ervoor zorgt dat iemand geschenken ontvangt uit Gods schatkamer, schenkend aan degenen die jou bezitten met durf. O berouw, de arts van de hartstochten, de verzachter van gevaar, en de uitblusser van het vuur van woede, en de matiging van toorn, en bezit de onuitblusbare lamp van liefde. O berouw, dat in het hart van de mens geboren wordt en als betaling in de hemelen weidt. Hoewel de gezegende David in de dubbele zonden van moord en overspel was gevallen, ontvluchtte hij de rechtvaardige straf. O berouw, dat de banden van de zonden verbreekt en de redding van zielen verzekert. Berouw, in een kreunend hart, verwijst terug naar en smeekt God. Berouw, bewaterd met vurige tranen uit de ogen, maakt het doopkleed van zielen stralend. O berouw, dat het medicijn wordt dat ervoor zorgt dat de mens transformeert van sterfelijkheid naar onsterfelijkheid.
Johannes Chrysostomos over berouw
christelijkeinformatiebron 