Symeon (Kragiopoulos)
Het voortdurend opnieuw beginnen betekent niet dat we onverwachte dingen gaan doen. In plaats daarvan zullen we de dingen doen die we weten, de vertrouwde dingen doen, maar met een andere geest, een andere instelling. Als we de hele kwestie bestuderen, zullen we het begrijpen en zullen we een nieuwe start maken – vandaag, morgen en overmorgen; en het houdt nooit op. Ook zal niemand ooit moe worden en zeggen: “Ik ben het beu om te beginnen”. Integendeel, je zult het elke dag in jezelf voelen als een noodzaak om dit te doen. En dit zal een getuige zijn, een teken, een bewijs, zou ik zeggen, dat nog een stukje van je onderbewustzijn, nog een stukje van je onbewuste, uit de donkere kelder is gekomen en nu onder jouw controle staat.
Op dit punt plaats je het onder de genade van God en zelfs dit wordt heilig gemaakt. Wat slecht is, wat bezoedeld is, wordt verdreven en gezuiverd door genade, en alleen je ziel blijft zuiver. En dus zul je, elk specifiek moment, in elk specifiek geval, als je je herinnert dat je een begin hebt gemaakt en dat je jezelf opnieuw aan God hebt overgegeven – toen er een ongecontroleerd stuk uit je onderbewustzijn kwam, dat je nu echter onder controle kunt hebben – probeer je niet door dit stuk te laten veroveren, en niet te doen waartoe het je aanspoort. Maar wat dan? U doet datgene wat een heilige zou doen, datgene wat Christus u op datzelfde uur zegt te doen.
Op deze manier ben je elk moment binnen de wil van God en niet binnen je eigen wil. –
door Archimandrite Symeon (Kragiopoulos), ( bron )
christelijkeinformatiebron 