Blessed is the majesty of the Lord who opens the door for us so that we may have no other desire than longing for Him! For thus we leave all things behind, and our spirit goes on in search of Him alone, without any care that might hinder it from the contemplation of the Lord. The more the mind takes leave of the care of the visible and concerns itself with the hope of things to come, my beloved brethren. . . the more it is refined and becomes transparent in prayer. And the more the body is freed from the bonds of worldly things, the more the mind is also freed from them. . . .
Gezegend is de majesteit van de Heer die de deur voor ons opent, zodat we geen andere wens meer mogen hebben dan verlangen naar Hem! Want zo laten we alle dingen achter ons en gaat onze geest verder op zoek naar Hem alleen, zonder enige zorg die hem zou kunnen hinderen van de contemplatie van de Heer. Hoe meer de geest afscheid neemt van de zorg voor het zichtbare en zich bezighoudt met de hoop op toekomstige dingen, mijn geliefde broeders. . . des te meer wordt het verfijnd en wordt het doorschijnend in gebed. En hoe meer het lichaam wordt bevrijd van de banden van wereldse zaken, hoe meer de geest daarvan ook wordt bevrijd. . . .
Daarom gaf de Heer ons een gebod dat een mens vóór alles vast moet houden aan niet-bezitterigheid, zich moet terugtrekken uit de onrust van de wereld en zichzelf moet bevrijden van de zorgen die alle mensen gemeen hebben. Hij zei: ‘Een ieder die zijn hele menselijke staat en alles wat hem toebehoort niet verzaakt, en zichzelf niet verzaakt, kan mijn discipel niet zijn.’
St. Isaac de Syriër
christelijkeinformatiebron 