Een van de terugkerende thema’s in de Byzantijnse hymnografie van Pinksteren is een parallel die wordt getrokken tussen de “verwarring” van Babel en de “vereniging” en “symfonie” die tot stand wordt gebracht door de neerdaling van de Geest in tongen van vuur … De Geest doet dat niet onderdruk het pluralisme en de verscheidenheid van de schepping; of, meer in het bijzonder, sluit Hij de waarlijk persoonlijke ervaring van God uit, die voor ieder mens toegankelijk is; Hij overwint verdeeldheid, tegenspraak en corruptie. Hijzelf is de ‘smfonie’ van de schepping, die volledig wordt gerealiseerd in de eschatologische vervulling.
Johannes Meyendorff
christelijkeinformatiebron 