Dit is een privé christelijke blog van Kris Biesbroeck, Licentiaat Theologie en filosofie. De inhoud van blog : Theologie, filosofie, Kerkvaders, Heiligenlevens, Exegese, Augustinus,enz… Alles wat sinds 2007 op de site is verschenen kan hier teruggevonden worden bij de Categorieën (bij het begin van de site) HET ADRES VAN DE SITE IS : CHRISTELIJKEINFORMATIEBRON.WORDPRESS.COM.
Vader, behoed ons voor een ijdele woordenstrijd.
Schenk ons een voortdurende belijdenis van de waarheid!
Bewaar ons in een waarachtig en onbesmet geloof,
zodat wij mogen vasthouden aan wat
wij belijden toen wij gedoopt
werden in de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, opdat wij U als onze Vader mogen hebben, opdat wij mogen blijven in Uw Zoon
en in de gemeenschap van de Heilige Geest.
Door Jezus Christus, onze Heer.
heilige Hilarius van Poitiers
++++++
Voorzichtigheid, de eerste kardinale deugd, kan worden gedefinieerd als “de redenering om in menselijke aangelegenheden te kunnen onderscheiden wat deugdzaam is en wat niet”. In een tijdperk van extreem relativisme waarin van alle dingen wordt gezegd dat ze even deugdzaam zijn, is er een grote behoefte aan voorzichtigheid om deugdzaamheid te erkennen.
De eerste bron van plicht is dus voorzichtigheid . Want wat is een grotere plicht dan al je toewijding en eerbied aan de Schepper te schenken? Deze bron wordt echter onttrokken aan andere deugden . Want rechtvaardigheid kan niet bestaan zonder voorzichtigheid , omdat het heel wat voorzichtigheid vereist om te zien of iets rechtvaardig of onrechtvaardig is . Een fout aan beide kanten is zeer ernstig. Want hij die zegt dat een rechtvaardig mens onrechtvaardig is , of dat een onrechtvaardig mens rechtvaardig is, is door God vervloekt . Waarom is het recht overvloedig voor de goddelozen ? zegt Salomon. Aan de andere kant kan voorzichtigheid ook niet bestaan zonder gerechtigheid , want vroomheid jegens God is het begin van begrip. Waarop we merken dat dit onder de wereldwijze wijzen eerder een geleend dan een origineel idee is, want vroomheid is de basis van alle deugden . Maar de vroomheid van de gerechtigheid is in de eerste plaats gericht op God ; ten tweede, richting iemands land; vervolgens richting ouders ; ten slotte, jegens allen. Ook dit is in overeenstemming met de leiding van de natuur. Vanaf het begin van ons leven, wanneer het begrip voor het eerst in ons begint te dringen, houden we van het leven als een geschenk van God , we houden van ons land en onze ouders ; ten slotte onze metgezellen, met wie we graag omgaan. Hieruit ontstaat de ware liefde , die anderen verkiest boven zichzelf, en niet haar eigen liefde zoekt, waarin de voorrang van rechtvaardigheid ligt .
Ambrosius van Milaan
Het voortdurend opnieuw beginnen betekent niet dat we onverwachte dingen gaan doen. In plaats daarvan zullen we de dingen doen die we weten, de vertrouwde dingen doen, maar met een andere geest, een andere instelling. Als we de hele kwestie bestuderen, zullen we het begrijpen en zullen we een nieuwe start maken – vandaag, morgen en overmorgen; en het houdt nooit op. Ook zal niemand ooit moe worden en zeggen: “Ik ben het beu om te beginnen”. Integendeel, je zult het elke dag in jezelf voelen als een noodzaak om dit te doen. En dit zal een getuige zijn, een teken, een bewijs, zou ik zeggen, dat nog een stukje van je onderbewustzijn, nog een stukje van je onbewuste, uit de donkere kelder is gekomen en nu onder jouw controle staat. Op dit punt plaats je het onder de genade van God en zelfs dit wordt heilig gemaakt. Wat slecht is, wat bezoedeld is, wordt verdreven en gezuiverd door genade, en alleen je ziel blijft zuiver. En dus zul je, elk specifiek moment, in elk specifiek geval, als je je herinnert dat je een begin hebt gemaakt en dat je jezelf opnieuw aan God hebt overgegeven – toen er een ongecontroleerd stuk uit je onderbewustzijn kwam, dat je nu echter onder controle kunt hebben – probeer je niet door dit stuk te laten veroveren, en niet te doen waartoe het je aanspoort. Maar wat dan? U doet datgene wat een heilige zou doen, datgene wat Christus u op datzelfde uur zegt te doen. Op deze manier ben je elk moment binnen de wil van God en niet binnen je eigen wil.
door Archimandrite Symeon (Kragiopoulos), ( bron )
++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Uitspraken van ouderling Symeon Kragiopoulos
Gedurende de tijd dat ik in Griekenland woonde, raakte ik bekend met de kloosters onder ouderling Symeon in Panorama, Thessaloniki, Griekenland. Als gevolg hiervan verzamelde ik zijn citaten al vele jaren en besefte ik dat ze veel mensen zouden helpen het pad van Christus te bewandelen.
Laten we God zoeken en voor Zijn liefde kiezen, zelfs als we onszelf in de problemen moeten brengen. Er kan geen leven in Christus zijn zonder offers.
Ieder van ons barricadeert zichzelf achter zijn eigen rechtvaardigheid – hij gelooft dat de manier waarop hij naar de dingen kijkt absoluut juist is, hij gelooft dat zijn redenering geweldig is, hij gelooft dat al zijn spirituele zaken goed zijn geregeld. En het enige probleem is wat er met andere mensen gaat gebeuren, en daar ligt de hele fout.
Nu hij zijn eigen innerlijke realiteit en zijn eigen ongoede toestand heeft begrepen, denkt de persoon die God is gaan ontdekken echter totaal anders. Hij ziet de dingen anders en heeft een totaal andere mentaliteit. Hij zegt dat hijzelf het probleem is: hijzelf is degene die geen liefde, geen begrip of opofferende geest heeft.
Verlangen naar bekering
Laten we allemaal, zonder uitzondering, oprecht en eerlijk voor God staan. Zijn wij berouwvol? Hebben wij de intentie om ons te bekeren? Zouden we graag willen dat God ons bezoekt met Zijn genade en ons oprecht berouw schenkt? Dit berouw zou ons doen kijken naar onze hele staat en onze zonden in hun geheel, maar ook naar elk detail. Zijn wij bereid een dergelijk berouw van God te ontvangen? Willen we dat echt?
Ons standpunt tegenover God
De vraag is welke houding de ziel inneemt, het diepere wezen van de mens, tegenover God, tegenover Gods liefde, Gods energieën en tegenover welke realiteit dan ook.
Hoe vaker je het gebed ‘Heer Jezus Christus, heb medelijden met mij’ uitspreekt, hoe vaker je het wilt zeggen. Op dezelfde manier geldt: hoe meer we Gods liefde voelen, hoe meer we Hem willen liefhebben. Dit gebed helpt enorm en er vindt op elk moment een wonder plaats in je ziel. Terwijl je het met heel je wezen zegt, begin je beetje bij beetje te voelen dat Christus nabij is, naast je zit en naar je luistert. Je spreekt met Hem en je realiseert je dat Hij antwoordt; Hij accepteert en houdt van je.
Als je naar Christus gaat, jezelf in Zijn handen toevertrouwt en Hem in je hebt, zijn de dingen eenvoudig en gemakkelijk, omdat daarna het hele werk door Christus wordt gedaan. We moeten onszelf niet verteren door zorgen. Het is God die voor ons zorgt. Je enige zorg en zorg zou moeten zijn om verenigd te zijn met God en je hele bestaan zou een gebed tot God moeten zijn.
Het obstakel dat diep in onze ziel zit, moet worden verwijderd. En het obstakel dat bestaat, is niet de ongezonde toestand, en ook niet simpelweg de zonde zelf. Geloof het of niet, dit alles helpt: je gaat naar Christus omdat je een zondaar bent; Je gaat naar Christus omdat je in de problemen zit. Het obstakel in de relatie tussen jou en God is dat je ernaar streeft je ego te redden. Zelfs de meest spirituele dingen zijn nodig om je ego te redden, dat vol is van zelfrechtvaardiging, harteloosheid en trots; Ware liefde, ware toewijding aan Christus en bekering ontbreken. Je probeert wanhopig God te misleiden.
Moge God je zo maken dat je je helemaal geen zorgen hoeft te maken over hoe je gras in goud kunt veranderen, maar dat je op goud kunt stappen alsof het een stukje gras is. Moge God je zo maken dat het je niet uitmaakt of anderen van je houden, om je geven, je waarderen of erkennen. Dan zullen natuurlijk alle mensen zich tot jou wenden.
Kom naar het licht
Mensen komen niet tot het licht, dat is Christus; mensen komen niet tot het licht dat de waarheid van Christus is; want als ze dat doen, zullen hun werken onthuld worden, die de werken van de duisternis zijn, niet van het licht.
Omstandigheden
jWe moeten onszelf niet zien als slachtoffers van onze omstandigheden. God die ons liefheeft en beschermt is aanwezig. Hij zal niet toestaan dat ons iets overkomt tenzij het in ons voordeel is.
Bescheidenheid
Het probleem is niet eenvoudigweg dat we zondaars zijn, of dat de zonde in ons bestaat. Het probleem is dat we de hele zaak niet behandelen zoals we zouden moeten. Waarom ben je bang om toe te geven dat je een zondaar bent, dat je zonde van binnen hebt? Waarom ben je er bang voor? Dat is uw redding; uw zonde zelf is uw redding. Verlossing natuurlijk van de zonde. Waarom? Omdat het toegeven van je zonde je echt helpt nederigheid te bereiken. Het houdt je ook in contact met de werkelijkheid: je hebt niet de verkeerde indruk dat je spiritueel iemand bent die belangrijk is of dat je een belangrijke spirituele strijd voert.
Als je goed naar de diepe, innerlijke toestand van jezelf kijkt, zul je beseffen dat er zo’n boosaardigheid, zo’n duisternis, zo’n gemeenheid en bedrog heerst, dat er geen tijd is om zich bezig te houden met wat de ander doet. Je hebt niet de luxe om aandacht te schenken aan zijn fout. Het is niet zo dat je niet ziet hoe de ander is, of dat hij dat specifieke ding doet. Je houdt je daar echter niet aan, maar je kijkt dieper in zijn ziel: hij is ook een man voor wie Christus gestorven is en als hij zich bekeert, zal God hem heiligen. Dan sympathiseer je met hem, je houdt van hem, je offert jezelf op ter wille van hem, zoals Christus deed.
Onzorgvuldigheid
Wat God ook geeft in het leven van de Kerk, je kunt het verliezen als je er niet voorzichtig mee bent. De ervaring van God neemt afscheid en laat je in de steek, als je frivool en zorgeloos leeft, als je je er totaal niet druk over maakt of je verdwaalt, en uiteindelijk of je het aangezicht van de Heer niet ziet.
De mens verliest zoveel door zijn onzorgvuldigheid, ook al zondigt hij niet zwaar. Wees voorzichtig en bid!
We moeten onszelf en onze uitdrukkingen zorgvuldig onderzoeken. We moeten ons afvragen: is wat we doen deugdzaam of schuilt ons eigen gewin daarachter?
Gehoorzaamheid
Tijdens de eerste jaren van het christendom was martelaarschap voor het geloof het centrale kenmerk in het leven van christenen. Iedereen wilde een martelaar voor Christus zijn. En de Kerk was vol martelaren en heiligen. Tegenwoordig is het de gehoorzaamheid die iemand tot martelaar zal maken, omdat er bloed in zijn ziel zal vloeien als hij zijn wil doorsnijdt. De zielen die de weg van gehoorzaamheid betreden en zich gewillig binden aan willekeurige en volmaakte gehoorzaamheid, zijn degenen die de weg naar verlossing, de weg naar heiliging, zullen vinden.
Afgoderij
Als we ons eigen idool in ons bewaren, dat we op een voetstuk hebben gezet en vereren, kan zelfs God Zelf het niet vernietigen. Niet omdat God zwak of beperkt is, maar omdat Hij de mens niet met geweld redt. We moeten dus vrijelijk God kiezen en ernaar verlangen.
God laat toe dat een val, een blunder, een fout, een zonde of een mislukking ons overkomt. Dit gebeurt precies omdat er nog een val moet plaatsvinden (zoals in het geval van Petrus): de val van het idool dat in ons bestaat en dat we aanbidden als een god. Ieder van ons moet deze herfst meemaken. Toch moet de mens volwassen worden om dit te kunnen verdragen. Alleen God weet wanneer dit met ieder van ons zal gebeuren.
Pijn
We worden tegenwoordig zo verwend dat we in alles gemak zoeken. We willen alles rustig aan doen, we willen dat niets ons van streek maakt of ons mishaagt. Het is niet zoals dat. In de huidige wereld moeten we, net zoveel jaren als we leven, onszelf aanbieden voor het martelaarschap. Wie uiteindelijk ook gered wordt, hij zal een martelaarschap hebben ondergaan.
Pijn brengt de ziel meer winst dan wat dan ook. Hoe hard je ook probeert – met gebed of een andere deugd – om jezelf te overwinnen en jezelf aan Christus te geven, het is niet gemakkelijk, omdat je medelijden met jezelf hebt, van jezelf houdt en het niet kunt verdragen om jezelf meer te pushen dan jezelf toestaat.
Opofferende liefde
Laten we God zoeken en voor Zijn liefde kiezen, zelfs als we onszelf in de problemen moeten brengen. Er kan geen leven in Christus zijn zonder offers.
jIeder van ons barricadeert zichzelf achter zijn eigen rechtvaardigheid – hij gelooft dat de manier waarop hij naar de dingen kijkt absoluut juist is, hij gelooft dat zijn redenering geweldig is, hij gelooft dat al zijn spirituele zaken goed zijn geregeld. En het enige probleem is wat er met andere mensen gaat gebeuren, en daar ligt de hele fout.
Nu hij zijn eigen innerlijke realiteit en zijn eigen ongoede toestand heeft begrepen, denkt de persoon die God is gaan ontdekken echter totaal anders. Hij ziet de dingen anders en heeft een totaal andere mentaliteit. Hij zegt dat hijzelf het probleem is: hijzelf is degene die geen liefde, geen begrip of opofferende geest heeft
Redding
De mens wordt gered als hij Christus in zich heeft, niet door eenvoudigweg wat externe taken uit te voeren.
Je moet geloven dat niets Christus meer behaagt dan dat je zijn liefde en vergeving ervaart.
We moeten onszelf voortdurend aan God geven en er des te meer naar streven om volledig aan Christus toegewijd te worden. Deelnemen aan het leven van de Kerk is zeker iets, maar het moet de vrucht zijn van onze voorafgaande interne intentie en toewijding aan God.
Omdat hij voornamelijk zijn egoïsme dient, wordt hij er door gevangen en beïnvloed zoals hij is en wil hij niet naar Christus gaan. Als iemand tot Christus komt, moet hij veranderen. En dat is iets wat de mens weigert te accepteren; de mens wil niet veranderen. Mensen komen niet tot het licht, dat is Christus; mensen komen niet tot het licht dat de waarheid van Christus is; want als ze dat doen, zullen hun werken onthuld worden, die de werken van de duisternis zijn, niet van het licht.
De persoon die God uiteindelijk zal vinden, zal enorme troost en troost in zijn hart ervaren. Omdat de mens zo is geschapen dat hij alleen zijn honger kan stillen als hij God vindt. De heilige Augustinus schrijft: “Onrustig is de ziel van de mens, mijn Heer, totdat zij u vindt.”
Als u uw zonde aan God laat zien, zal Hij deze genezen.
We bereiken geen verlossing of heiligheid als we niet door pijn, verlatenheid en dood gaan.
Gebed
Hoe vaker je het gebed ‘Heer Jezus Christus, heb medelijden met mij’ uitspreekt, hoe vaker je het wilt zeggen. Op dezelfde manier geldt: hoe meer we Gods liefde voelen, hoe meer we Hem willen liefhebben. Dit gebed helpt enorm en er vindt op elk moment een wonder plaats in je ziel. Terwijl je het met heel je wezen zegt, begin je beetje bij beetje te voelen dat Christus nabij is, naast je zit en naar je luistert. Je spreekt met Hem en je realiseert je dat Hij antwoordt; Hij accepteert en houdt van je.
Liefde
Laten we God zoeken en voor Zijn liefde kiezen, zelfs als we onszelf in de problemen moeten brengen. Er kan geen leven in Christus zijn zonder offers.
In Gods wezen is er geen spoor van haat, geen spoor van vergelding of gemeenheid. Er is altijd grenzeloze liefde die naar alle kanten en naar iedereen gaat. En Hij roept ons op om medelevend te worden, aangezien Hij een medelevende God is. Hij roept ons op om liefde te worden, zoals Hij liefde is. Als een sympathieke, barmhartige, neerbuigende en vergevingsgezinde God roept hij ons op om ook hetzelfde te zijn.
Je kunt nooit gekwetst worden door liefde, als liefde gezond is. Wat de mens pijn doet, is de poging om over hem te heersen.
Spirituele strijd
Spirituele strijd betekent niet dat je ernaar streeft iemand te zijn. Spirituele strijd is het als vanzelfsprekend beschouwen dat je een zondaar bent, afstand doen van jezelf, je kruis opheffen en achter Christus aan rennen. Dan leer je de les van nederigheid en bekering. Christus is de leraar die ons tolereert en ons zijn lessen leert. We hoeven nergens bang voor te zijn, want Hij is zachtmoedig en nederig.
Wie ooit gered wil worden, zal zichzelf op het pad van het martelaarschap bevinden. Hoe meer iemand de Heer liefheeft en zich aan Hem overgeeft, hoe groter zijn martelaarschap zal zijn.Iedereen die het christelijke leven ziet op een manier die aan het martelaarschap ontsnapt, is niet in lijn met het koninkrijk van God. Ze zullen achterop raken. Ze wierpen zichzelf opzij.
—————————————————-
Eerbied voor het mysterie maakt de mens geestelijk vrij. De mens wordt door veel van de positieve doctrines over God tot slaaf en afgodenaanbidder gemaakt, waardoor de oneindige en mysterieuze aard van de goddelijkheid wordt verlaagd, verdraaid en verminderd. En inderdaad bestaat er een houding ten opzichte van God, wat een ultieme vorm van afgoderij in de wereld is. Niet alleen tegenover valse goden, maar ook tegenover de ware God is er een afgodische houding mogelijk. Het is mogelijk om voor jezelf de bestaande God in een afgod te veranderen en Hem te aanbidden, zoals dat alleen gepast is met betrekking tot afgoden.
Nikolaj Berdjajev
Gebed verandert van smeekbede naar dankzegging en meditatie op de goddelijke waarheden van het geloof en vult het hart met een gevoel van jubel en onweerlegbare hoop. Deze hoop is een voorproefje van toekomstige zegeningen,waarvan de ziel zelfs nu directe ervaring ontvangt, en zo de overtreffende rijkdom van Gods genade,in overeenstemming metde woorden van de psalmist: “Proef en weet dat de Heer overvloedig is’ (Ps.34:8).Want Hij is de jubel van derechtvaardigen, de vreugde van de oprechten, deblijdschap van de nederigen, en de troost van hen die om Hem treuren.
Gregorius Palamas
Wat betekent het om je kruis op te nemen? Het betekent de bereidwillige aanvaarding door de Voorzienigheid van elk middel tot genezing, hoe bitter ook, dat wordt aangeboden. Worden u getroffen door grote catastrofes? Wees gehoorzaam aan de wil van Gos, net als Noach. Wordt er van u een offer geëist? Geef jezelf in Gods handen met hetzelfde geloof als Abraham had toen hij zijn zoon ging offeren. Is uw eigendom geruïneerd? Sterven uw kinderen plotseling? Verdraag het allemaal met geduld, terwijl u in uw hart aan God vastkleeft, zoals Job deed. Laten je vrienden je in de steek en merk je dat je omringd bent door vijanden? Sluit het allemaal af zonder te mopperen, en met het geloof dat Gods hulp nabij is, zoals de apostelen deden.”
Sint-Nikolai Velimirovitch
Er is nog tijd voor uithoudingsvermogen, voor geduld,
tijd voor genezing, tijd voor verandering.
Ben je uitgegleden ? sta op.
Heb je gezondigd? Hou ermee op.
Sta niet tussen de zondaars, maar
spring opzij.
Want als je je afwendt en huilt.
dan zul je gered worden.
++++++++
Sint Basilius de Grote
Als u gelooft dat God voorzieningen voor u treft, waarom zou u dan bezorgd en beangstig zijn over wereldlijke zaken en de behoeften van uw volk? Maar als u niet gelooft dat God voorzieningen voor u treft, en om deze reden u moeite doet om daarin te voorzien? voor u, en om deze reden doet u moeite om afzonderlijk van Hem in uw behoeften te voorzien, dan bent u van alle mensen het meest beklagenswaardig. Waarom zou je in zo’n geval zelfs actief zijn of gaan leven? ‘Werp hun zorg op de Heer, en Hij zal u voeden’, en u zult nooit ontzet zijn door enige angst die u overvalt.
Isaak de Syrier
Het belangrijkste is niet lesgeven, maar DELEN wat je zelf hebt geleerd. Wat je zelf hebt meegemaakt. Wat je hebt geleerd van degenen die onmetelijk beter zijn dan jijzelf.
Metropoliet Antonius van Sourozh
“Wanneer leerstellige leringen
worden ingeperkt, over het hoofd worden gezien
en op de achtergrond worden geplaatst
, is het resultaat niet alleen een periode van geen
absolute waarden, maar ook een plotselinge toename van immoraliteit,
aangezien losse dogma’s
een losse ethiek uitnodigen. Valse dogma’s zullen een verschrikkelijke ethiek introduceren.”
Elder Athanasios (Mitinaios)
“Heb de hele schepping van God lief, het geheel en elke zandkorrel. Houd van elk blad, elke straal van Gods licht. Houd van de dieren. Houd van de planten, houd van alles. Als je van alles houdt, zul je snel het goddelijke mysterie in de dingen merken. Als je het eenmaal doorhebt, zul je het elke dag beter gaan begrijpen. En eindelijk zul je de hele wereld liefhebben met een allesomvattende liefde.”
Ouderling Zpsima, De gebroeders Karamazov.
VADERS en leraren, wat is de monnik? In de gecultiveerde wereld wordt het woord tegenwoordig door sommige mensen spottend uitgesproken, en door anderen als scheldwoord gebruikt, en deze minachting voor de monnik groeit. Het is waar, helaas, het is waar, dat er onder de monniken veel luiaards, veelvraten, losbandigen en onbeschaamde bedelaars zijn. Goed opgeleide mensen wijzen hierop: “Jullie zijn nietsnutten, nutteloze leden van de samenleving, jullie leven van de arbeid van anderen, jullie zijn schaamteloze bedelaars.” En toch, hoeveel zachtmoedige en nederige monniken zijn er niet, die verlangen naar eenzaamheid en vurig gebed in vrede! Deze worden minder opgemerkt of in stilte genegeerd. En hoe verrast zouden de mensen zijn als ik zou zeggen dat van deze zachtmoedige monniken, die verlangen naar eenzaam gebed, de redding van Rusland misschien nog een keer zal komen! Want ze worden in werkelijkheid in vrede en stilte klaargemaakt ‘voor de dag en het uur, de maand en het jaar’. Ondertussen houden ze in hun eenzaamheid het beeld van Christus eerlijk en onbesmet, in de zuiverheid van Gods waarheid, uit de tijd van de vaderen van weleer, de apostelen en de martelaren. En wanneer de tijd daar is, zullen zij het aan de wankelende geloofsbelijdenissen van de wereld laten zien. Dat is een geweldige gedachte. Die ster zal uit het oosten opkomen.
Dat is mijn mening over de monnik, en is die onjuist? Is het te trots? Kijk naar de wereldse mensen en naar allen die zichzelf boven het volk van God stellen; Is Gods beeld en Zijn waarheid in hen niet verdraaid? Ze hebben wetenschap; maar in de wetenschap is er niets anders dan wat het zintuiglijke object is. De spirituele wereld, het hogere deel van het menselijk wezen, wordt geheel afgewezen, met een soort triomf, zelfs met haat, afgewezen. De wereld heeft de heerschappij van de vrijheid uitgeroepen, vooral de laatste tijd, maar wat zien we in deze vrijheid van hen? Niets dan slavernij en zelfvernietiging! Want de wereld zegt:
“Je hebt verlangens en bevredig ze dus, want je hebt dezelfde rechten als de meest rijken en machtigsten. Wees niet bang om ze te bevredigen en zelfs je verlangens te vermenigvuldigen.” Dat is de moderne leer van de wereld. Daarin zien zij vrijheid. En wat volgt uit dit recht op vermenigvuldiging van verlangens? In de rijken, isolatie en spirituele zelfmoord; bij de armen: afgunst en moord; want hun zijn rechten gegeven, maar hen zijn niet de middelen getoond om hun behoeften te bevredigen. Ze beweren dat de wereld steeds meer verenigd wordt, steeds meer met elkaar verbonden wordt in een broederlijke gemeenschap, naarmate afstand wordt overwonnen en gedachten door de lucht vliegen.
Helaas, stel geen vertrouwen in zo’n eenheidsband. Door vrijheid te interpreteren als de vermenigvuldiging en snelle bevrediging van verlangens, vervormen mensen hun eigen aard, want daarin worden veel zinloze en dwaze verlangens, gewoonten en belachelijke fantasieën gekoesterd. Ze leven alleen voor wederzijdse afgunst, voor luxe en uiterlijk vertoon. Het krijgen van diners, bezoek, koetsen, rang en slaven om op te wachten wordt gezien als een noodzaak, waarvoor leven, eer en menselijk gevoel worden opgeofferd, en mensen plegen zelfs zelfmoord als ze niet in staat zijn deze te bevredigen. Hetzelfde zien we onder degenen die niet rijk zijn, terwijl de armen hun onbevredigde behoeften en hun afgunst verdrinken in dronkenschap. Maar binnenkort zullen ze bloed drinken in plaats van wijn, ze worden ertoe geleid. Ik vraag je: is zo’n man vrij? Ik kende een ‘kampioen van de vrijheid’ die mij zelf vertelde dat hij, toen hem in de gevangenis van tabak werd beroofd, zo ellendig was over de ontbering dat hij bijna zijn zaak ging verraden om weer tabak te krijgen! En zo iemand zegt: “Ik vecht voor de zaak van de mensheid.”
In liefde bracht God de wereld tot bestaan; in liefde leidt hij het tijdens dit tijdelijke bestaan; In liefde zal hij het tot die wonderbaarlijke veranderde staat brengen, en in liefde zal de wereld worden verzwolgen door het grote mysterie van Hem die alle dingen heeft volbracht; In liefde zal de hele loop van het bestuur van de schepping uiteindelijk worden samengesteld.
St. Isaac de Syriër
Ik ben de tarwe van God.
En ben de grond door de tanden van de wilde dieren,
zodat ik het zuivere brood van God mag worden bevonden.
Ik verlang naar de Heer.
De Zoon van de ware God en Vader. Jezus Christus.
Hem zoek ik, die voor ons stierf en weer opstond.
Ik wil graag sterven ter wille van Christus.
Mijn liefde is gekruisigd.
En er is geen vuur in mij dat van iets houdt.
Maar er ontspringt levend water in mij,
en het zegt mij innerlijk.
“Kom tot de Vader”
Amen
Ignatius van Antiochië
“Kleine kinderen volgen
en gehoorzamen hun vader.
Ze houden van hun moeder.
Ze weten niets van hebzucht, kwade wil, slecht humeur,
arrogantie en liegen.
Deze gemoedstoestand
opent de weg naar de hemel.
Om de nederigheid van onze Heer na te volgen,
moeten we terugkeren naar de eenvoud
van Gods kleinen.
De heilige Hilarius van Poitiers (315-368)
Vader en kerkleraar
De 4 soorten liefde: genegenheid, vriendschap, passie en onbaatzuchtige liefde – of soms bekend onder de vier Griekse woorden voor liefde: storge, philia, eros en agape – laten ons de verschillende vormen zien die liefde manifesteert in onze relaties.
“Het best te begrijpen als familieliefde. Het is het soort gemakkelijke band dat zich van nature vormt tussen ouders en hun kinderen en soms tussen broers en zussen in hetzelfde huishouden. Dit soort liefde is standvastig en zeker. Het is liefde die gemakkelijk aankomt en een leven lang standhoudt.” [O’Neal]
Liefde is “een spontane innerlijke genegenheid van de ene persoon voor de andere, die zich manifesteert in een uitgaande zorg voor de ander en iemand tot zelfgave aanzet”. [Fitzmyer 489]
“Christenen zijn leden van Gods familie. Ons leven is met elkaar verbonden door iets dat sterker is dan fysieke banden – de banden van de Geest. We zijn met elkaar verbonden door iets dat krachtiger is dan menselijk bloed – het bloed van Jezus Christus. God roept Zijn kinderen op om elkaar lief te hebben met de diepe genegenheid van de liefde.” [Zavada]
Het nadeel is dat familiekennissen als vanzelfsprekend kunnen worden beschouwd; Vertrouwde relaties kunnen ertoe leiden dat mensen het gevoel hebben dat ze een vergunning hebben om onbeleefd, jaloers of wrokkig te zijn jegens degenen die dichtbij zijn in relationele nabijheid.
Philia betekent ‘geliefde, lieve… een vriend; iemand die innig geliefd (gewaardeerd) wordt op een persoonlijke, intieme manier; een vertrouwde vertrouweling die dierbaar is in een hechte band van persoonlijke genegenheid.’ Philia drukt op ervaring gebaseerde liefde uit.” [Zavada]
“Philia is de meest algemene vorm van liefde in de Schrift, die liefde voor medemensen, zorg, respect en mededogen voor mensen in nood omvat. Het concept van broederlijke liefde dat gelovigen verenigt, is uniek voor het christendom. Jezus zei dat philia een identificatie van Zijn volgelingen zou zijn: ‘Hieraan zal iedereen weten dat jullie Mijn discipelen zijn als jullie elkaar liefhebben.’ (Joh. 13:35 NBV) Het is de krachtigste emotionele band die in diepe vriendschappen wordt gezien. Het is het soort intieme liefde in de Bijbel dat de meeste christenen voor elkaar beoefenen.” [Zavada]
“Voor Lewis is vriendschap niet alleen kameraadschap; Het is de erkenning tussen twee mensen dat ze een gemeenschappelijke kijk op de wereld, op geloof of op waarheid delen.” [SG]
“De typische uitdrukking van het openen van Vriendschap zou zoiets zijn als: ‘Wat? Jij ook? Ik dacht dat ik de enige was.'” [Lewis 65]
Philia “beschrijft een emotionele band die verder gaat dan kennissen of informele vriendschappen. Wanneer we philia ervaren, ervaren we een dieper niveau van verbinding. Philia is een krachtige band die een gemeenschap vormt en meerdere voordelen biedt aan degenen die het delen.” [O’Neal]
In de moderne tijd wordt eros romantische liefde of seksuele liefde genoemd. Toen hij echter naar C.S. Lewis-radiotoespraken uit 1958 luisterde, verwees hij naar eros als passie; zoals in passie om ergens in te duiken, of je nu in je werk of in een relatie duikt. De passie lag bij de achtervolging.
christelijkeinformatiebron 