De bijbel en de kerk
De christelijke kerk is een schriftuurlijke kerk: de orthodoxie gelooft hier net zo vast, zo niet vaster in dan het protestantisme. De Bijbel is de hoogste uitdrukking van Gods openbaring aan de mens, en christenen moeten altijd ‘mensen van het Boek’ zijn. Maar als christenen mensen van het boek zijn, is de bijbel het boek van het volk; het moet niet worden beschouwd als iets dat boven de Kerk is ingesteld, maar als iets dat leeft en wordt begrepen binnen de Kerk (daarom moet men Schrift en Traditie niet scheiden). Het is aan de Kerk dat de Bijbel uiteindelijk zijn gezag ontleent, want het was de Kerk die oorspronkelijk besliste welke boeken deel uitmaken van de Heilige Schrift; en het is alleen de Kerk die de Heilige Schrift met gezag kan interpreteren. Er zijn veel uitspraken in de Bijbel die zelf verre van duidelijk zijn, en de individuele lezer, hoe oprecht ook, loopt het gevaar zich te vergissen als hij op zijn eigen persoonlijke interpretatie vertrouwt. ‘Begrijp je wat je leest?’ Filippus vroeg de Ethiopische eunuch; en de kamerling antwoordde: ‘Hoe kan ik, tenzij iemand mij leidt?’ (Handelingen viii, 30-1). Orthodoxen, wanneer ze de Schrift lezen, aanvaarden de leiding van de Kerk. Wanneer een bekeerling in de Orthodoxe Kerk wordt opgenomen, belooft hij: Ik zal de Heilige Schrift aanvaarden en begrijpen in overeenstemming met de interpretatie die werd en wordt aangehangen door de Heilige Orthodoxe Katholieke Kerk van het Oosten, onze Moeder*’.
– Kallistos Ware, De Orthodoxe Kerk
‘Over Bijbel en Kerk, zie vooral Dositheus, Belijdenis, Decreet ii’
christelijkeinformatiebron 