De staf van Elisa was een type van de Wet, terwijl Elisa zelf een type van Christus was. Toen Elisa zijn staf stuurde om het kind uit de dood op te wekken, ontbrak het (de wet) aan de macht om de doden tot leven te wekken. Maar door Elisa zijn lichaam op het kind te leggen, liet hij zien dat in Christus de dood is overwonnen.
Daarom maakt de kennis van de wet een trotse overtreder; maar door de gave van naastenliefde schept hij er behagen in een dader van de wet te zijn. We maken de wet dan niet ongeldig door geloof , maar we stellen de wet in, Romeinen 3:31 , die door angst aan te jagen tot geloof leidt . Aldus wekt de wet zeker toorn , opdat de barmhartigheid van God genade mag schenken aan de zondaar, die bang is en zich tot de vervulling van de gerechtigheid van de wet wendt, door Jezus Christus , onze Heer, die de wijsheid van God is waarover geschreven staat: Zij draagt wet en barmhartigheid op haar tong, Spreuken 3:16 – wet waardoor zij schrik aanjaagt, barmhartigheid waarmee zij kan helpen – wet door Zijn dienaar, barmhartigheid door Hemzelf – de wet als het ware in de staf die Elisa stuurde om op te richten de zoon van de weduwe , en het slaagde er niet in hem op te wekken. Want als er een wet was gegeven die leven had kunnen schenken, zou de gerechtigheid helemaal door de wet zijn geweest, Galaten 3:21 , maar genade, als het ware, in Elisa zelf , die de figuur van Christus draagt, door leven te geven aan de doden, werd als het ware samengevoegd in de betekenis van het grote sacrament van het Nieuwe Testament
christelijkeinformatiebron 