“Op dezelfde manier moet iedereen die de geest van de heilige schrijvers wi begrijpen eerst zijn eigen leven zuiveren…..
Maand: oktober 2023
Cyprianos : Er is één God en één Christus, en één kerk, en één stoel, gebaseerd op Petrus door het woord van de Heer…..
Er is één God en één Christus, en één kerk, en één stoel, gebaseerd op Petrus door het woord van de Heer. Het is niet mogelijk om nog een altaar op te richten of om naast dat ene altaar en dat ene priesterschap nog een ander priesterschap te hebben. Iedereen die zich elders heeft verzameld, verspreidt zich.” – Cyprianos
-Brieven 43 [40]: 5
(geschreven 253 n.Chr.
H. Ireneus van Lyon : Predikt het evangelie aan ieder schepsel….
H. Ireneus van Lyon (ca130-ca 208)
bisschop, theoloog en martelaar
Tegen de ketterijen, III 1,1 ; 10,6
Ireneus van Lyon
“Predikt het evangelie aan ieder schepsel”
Nadat onze Heer uit de doden is opgestaan en nadat de apostelen door de komst van de Heilige Geest (Lc 24,49) met de kracht van boven werden bekleed, werden zij over alles met zekerheid vervuld en ontvingen ze de volmaakte kennis. Toen gingen zij tot aan de uiteinden van de wereld (Ps 18,5), om het Goede Nieuws, dat van God komt, te verkondigen, en zij verkondigden de vrede van de hemel aan de mensen, zij bezaten alles gezamenlijk en elk in het bijzonder het Evangelie van God.
Zo heeft Mattheüs, bij de Hebreeën, in hun eigen taal, een schriftelijke vorm van het Evangelie gepubliceerd, terwijl Petrus en Paulus Rome evangeliseerden, en daar de basis vormden van de Kerk. Na hun dood, heeft Marcus, de leerling van Petrus en zijn tolk (1P 5,13), ons eveneens schriftelijk de prediking van Petrus overgebracht. Van zijn kant heeft Lucas, de metgezel van Paulus, in een boek het Evangelie opgeschreven, dat door Paulus werd gepreekt. Uiteindelijk heeft Johannes, de leerling van de Heer die tegen zijn borst aan had gerust, eveneens het Evangelie gepubliceerd, gedurende zijn verblijf aan Efeze…
Marcus, tolk en metgezel van Petrus, heeft het begin van het Evangelie zo gepresenteerd: “Begin van de Blijde Boodschap van Jezus Christus, Zoon van God. Zoals er geschreven staat bij de profeet Jesaja: Zie, Ik zend mijn bode voor u uit om voor u de weg te banen…” Men ziet het, Marcus zet de woorden van de heilige profeten aan het begin van het Evangelie, en Degene die door de profeten God en Heer wordt genoemd, wordt door Marcus aan het hoofd gezet als Vader van onze Heer Jezus Christus… Aan het einde van zijn Evangelie, zegt Marcus: “En de Heer Jezus, na hun gesproken te hebben, werd ten hemel opgenomen en zit aan de rechterkant van God”. Het is de bevestiging van het woord van de profeet: “Woord van de Heer aan mijn heer: “Wees aan mijn rechterkant gezeten, uw vijanden zal Ik tot uw voetbank maken” (Ps 110,1).
Bron : EVZO
Sint-Clemens I : Laten we onszelf eraan herinneren dat we in dezelfde arena worstelen…..
“Laten we onszelf eraan herinneren dat we in dezelfde arena worstelen en dat ons beiden hetzelfde conflict is toegewezen .
“Laten we vriendelijk en barmhartig zijn.”
Sint-Clemens I
Maximus Confessor : Het mysterie van de incarnatie van het Woord bevat in zichzelf de betekenis van alle symbolen en alle raadsels van de Schrift….
Het mysterie van de incarnatie van het Woord bevat in zichzelf de betekenis van alle symbolen en alle raadsels van de Schrift, evenals de verborgen betekenis van alle waarneembare en begrijpelijke schepping. Maar hij, die het mysterie van het kruis en het graf kent, kent ook het essentiële principe van alle dingen. Tenslotte begrijpt hij die nog verder doordringt en ingewijd raakt in het mysterie van de Verrijzenis, het doel waarvoor God alle dingen vanaf het begin heeft geschapen.
Maximus Confessor
St.Theophan the Recluse : Wanneer het koninklijk gezag valt en de mensen overal zelfbestuur instellen (republieken, democratieën), dan zal er ruimte zijn voor de Antichrist om op te treden…..
Wanneer het koninklijk gezag valt en de mensen overal zelfbestuur instellen (republieken, democratieën), dan zal er ruimte zijn voor de Antichrist om op te treden. Het zal voor Satan niet moeilijk zijn om stemmen voor te bereiden ten gunste van het verloochenen van Christus, zoals de ervaring tijdens de Franse Revolutie aantoonde. Er zal niemand zijn die het gezaghebbende veto zal uitspreken. En dus wanneer zulke regimes, die geschikt zijn om de aspiraties van de Antichrist openbaar te maken, overal worden ingesteld, zal de Antichrist verschijnen.
St.Theophan the Recluse
Stephen Freeman : De kwestie van vergeving is geen morele kwestie. Wij vergeven niet omdat dit het “juiste” is om te doen…..
De kwestie van vergeving is geen morele kwestie. Wij vergeven niet omdat dit het “juiste” is om te doen. Wij vergeven omdat het de ware aard van het leven in Christus is. …de weigering om te vergeven, het blijven beschuldigen, verwijten, bitterheid, etc. zijn geen morele tekortkomingen. Het zijn existentiële crises die ons wegtrekken van het leven van Christus en het Paradijs, en steeds dieper in een afgrond van niet-zijn terechtkomen.
Gebaseerd Vader Stephen Freeman Een moment uit de goddelijke liturgie in de Vatopedi Skete van St. Demetrius op de berg Athos.
Isaak de Syriër : Een nederig mens is nooit overhaast, overhaast of verontrust, heeft nooit hete en vluchtige gedachten…..
Een nederig mens is nooit overhaast, overhaast of verontrust, heeft nooit hete en vluchtige gedachten, maar blijft te allen tijde kalm. Zelfs als de hemel zou vallen en zich aan de aarde zou hechten, zou de nederige mens niet ontzet zijn. Niet elke stille man is nederig, maar elke nederige man is stil. Er is geen nederige man die niet zelfbeperkt is; maar je zult velen tegenkomen die zichzelf beperken, zonder nederig te zijn. Dit is ook wat de zachtmoedige, nederige Heer bedoelde toen Hij zei: ‘Leer van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust voor uw ziel vinden.’ [Mattheüs 11:29]
vervolg :
Want de nederige mens is altijd in rust, omdat er niets is dat zijn geest kan beroeren of doen wankelen. Net zoals niemand een berg bang kan maken, zo kan de geest van een nederig mens ook niet bang worden gemaakt. Als het toelaatbaar en niet ongerijmd is, zou ik zeggen dat de nederige mens niet van deze wereld is. Want hij wordt niet verontrust en veranderd door verdriet, noch verbaasd en enthousiast door vreugde, maar al zijn blijdschap en zijn echte vreugde liggen in de dingen van zijn Meester. Nederigheid gaat gepaard met bescheidenheid en zelfbeheersing: dat wil zeggen kuisheid van de zintuigen; een gematigde stem; gemene spraak; zelf kleinering; slechte kleding; een gang die niet pompeus is; een blik gericht op de aarde; overvloedige genade; gemakkelijk stromende tranen; een eenzame ziel; een berouwvol hart; onverstoorbaarheid voor woede; onverdeelde zintuigen; weinig bezittingen; gematigdheid in elke behoefte; uithoudingsvermogen; geduld; onbevreesdheid; mannelijkheid van hart, geboren uit haat tegen dit tijdelijke leven; geduldig uithoudingsvermogen van beproevingen; beraadslagingen die zwaar en niet licht zijn, het uitdoven van gedachten; het bewaken van de mysteries van kuisheid; bescheidenheid, eerbied; en vooral: voortdurend stil zijn en altijd onwetendheid claimen.
+ St. Isaac de Syriër, “Homilie 72: Over de visie van de aard van onlichamelijke wezens, in vragen en antwoorden”, Ascetische preken van St. Isaac de Syriër
St Bede de eerbiedwaardige : Johannes werd gedoopt in zijn eigen bloed, hoewel hij het voorrecht had gehad om de Verlosser van de wereld te dopen….
“Johannes werd gedoopt in zijn eigen bloed, hoewel hij het voorrecht had gehad om de Verlosser van de wereld te dopen, om de stem van de Vader boven hem te horen en om de genade van de Heilige Geest op Hem te zien neerdalen. Maar het verdragen van tijdelijke kwellingen omwille van de waarheid was geen zware last voor zulke mensen als Johannes; het was veeleer gemakkelijk te dragen en zelfs begeerlijk, want hij wist dat eeuwige vreugde zijn beloning zou zijn.”
St Bede de eerbiedwaardige
St.Jan van Damascus :
De heiligen moeten geëerd worden
als vrienden van Christus …..
‘ De heiligen moeten geëerd worden
als vrienden van Christus
en als kinderen en erfgenamen van God.
Laten we zorgvuldig
de levenswijze observeren van alle apostelen,
martelaren, asceten en rechtvaardige mensen,
die de komst van de Heer aankondigden. En laten we hun geloof, naastenliefde, hoop, ijver, leven, geduld onder lijden en volharding tot de dood
navolgen , zodat we ook hun kronen van glorie kunnen delen’
St.Jan van Damaszcus
Silvanus de Athoniet : Over het liefhebben van de vijand….
Over het liefhebben van je vijanden
Door : St. Silvanus de Athoniet
De ziel kan geen vrede kennen, tenzij ze bidt voor haar vijanden. De ziel die heeft geleerd van Gods genade om te bidden, voelt liefde en mededogen voor elk geschapen ding, en in het bijzonder voor de mensheid, voor wie de Heer leed aan het Kruis, en Zijn ziel was zwaar voor ieder van ons.
De Heer leerde me mijn vijanden lief te hebben. Zonder de genade van God kunnen we onze vijanden niet liefhebben. Alleen de Heilige Geest leert liefde, en dan wekken zelfs duivels ons medelijden op omdat ze van het goede zijn gevallen en de nederigheid in God hebben verloren.
Ik smeek u, neem de proef op de som. Wanneer iemand u beledigt of oneer op uw hoofd brengt, of neemt wat van u is, of de Kerk vervolgt, bid dan tot de Heer en zeg: “O Heer, wij zijn allen Uw schepselen. Heb medelijden met Uw dienaren en keer hun harten tot bekering”, en u zult zich bewust zijn van genade in uw ziel. Om te beginnen, beperk je hart om vijanden lief te hebben, en de Heer, die je goede wil ziet, zal je in alle dingen helpen, en de ervaring zelf zal je de weg wijzen. Maar de mens die met boosaardigheid aan zijn vijanden denkt, heeft Gods liefde niet in zich en kent God niet.
Als u voor uw vijanden bidt, zal er vrede tot u komen; maar wanneer u uw vijanden kunt liefhebben – weet dan dat een grote mate van de genade van God in u woont, hoewel ik nog niet zeg volmaakte genade, maar voldoende voor redding. Terwijl als je je vijanden vereert, dit betekent dat er een boze geest in je woont en kwade gedachten in je hart brengt, want, in de woorden van de Heer, uit het hart gaan kwade gedachten – of goede gedachten.
De goede mens denkt zo wijs bij zichzelf: Ieder die van de waarheid is afgedwaald, brengt vernietiging over zichzelf en moet daarom beklagenswaardig zijn. Maar natuurlijk zal de mens die de liefde van de Heilige Geest niet heeft geleerd, niet voor zijn vijanden bidden. De man die liefde van de Heilige Geest heeft geleerd, bedroeft zijn hele leven over degenen die niet gered zijn, en vergoten overvloedige tranen voor de mensen, en de genade van God geeft hem kracht om zijn vijanden lief te hebben.
Begrijp me. Het is zo simpel. Mensen die God niet kennen, of die tegen Hem ingaan, moeten medelijden hebben; Het hart treurt om hen en het oog huilt. Zowel het paradijs als de kwelling zijn duidelijk zichtbaar voor ons: We weten dit door de Heilige Geest. En zei de Heere Zelf niet: “Het koninkrijk van God is in u”? Zo begint het eeuwige leven hier in dit leven; En het is hier dat we de zaden van eeuwige kwelling zaaien.
Waar hoogmoed is, kan geen genade zijn, en als we genade verliezen, verliezen we ook zowel liefde voor God als zekerheid in gebed. De ziel wordt dan gekweld door kwade gedachten en begrijpt niet dat ze zichzelf moet vernederen en haar vijanden moet liefhebben, want er is geen andere manier om God te behagen.
Wat zal ik U geven, o Heer, want dat Gij zo’n grote barmhartigheid over mijn ziel hebt uitgestort? Geef, ik smeek U, opdat ik mijn ongerechtigheden mag zien, en altijd voor U mag wenen, want Gij zijt vervuld van liefde voor nederige zielen, en geef hun de genade van de Heilige Geest.
O barmhartige God, vergeef me. Gij ziet hoe mijn ziel tot U, haar Schepper, wordt aangetrokken. Gij hebt mijn ziel verwond met Uw liefde, en zij dorst naar U, en vermoeit zonder einde, en dag en nacht, onverzadigbaar, reikt naar U, en wil niet naar deze wereld kijken, hoewel ik haar wel liefheb, maar bovenal heb ik U, mijn Schepper, lief, en mijn ziel verlangt naar U.
O mijn Schepper, waarom heb ik, Uw schepseltje, U zo vaak bedroefd? Toch hebt Gij mijn zonden niet gegedachten.
Ere zij de Heer God dat Hij ons Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft omwille van onze zaligheid. Ere zij de Eniggeboren Zoon, dat Hij zich verwaardigde om geboren te worden uit de Allerheiligste Maagd, en leed voor onze redding, en ons Zijn Meest Reine Lichaam en Bloed gaf tot eeuwig leven, en Zijn Heilige Geest op aarde zond.
O Heer, verleen mij tranen om te vergieten voor mijzelf en voor het hele universum, opdat de volken U kennen en eeuwig met U leven, o Heer, ons de gave van Uw nederige Heilige Geest garanderen, opdat wij Uw heerlijkheid mogen vrezen.
Bron : Overgenomen uit het boek- St. Silouan de Athoniet, door Archimandriet Sophrony (Sacharov).
Vertaling : Kris Biesbroeck
Ouderling Porphyrios, gewond door liefde…..
“Wie christen wil worden, moet eerst dichter worden. Dat is wat het is! Je moet lijden. Je moet liefhebben en lijden; lijden voor degene van wie je houdt. Liefde doet moeite voor de geliefde. Ze rent de hele nacht door; ze blijft wakker; ze bevlekt haar voeten met bloed om haar geliefde te ontmoeten. Ze brengt offers en negeert alle belemmeringen, bedreigingen en moeilijkheden in het belang van de geliefde. Liefde jegens Christus is iets dat nog hoger is, oneindig hoger.
en verder….
En als we ‘liefde’ zeggen, bedoelen we niet de deugden die we zullen verwerven, maar het hart dat doordrongen is van liefde jegens Christus en anderen. We moeten alles in deze richting draaien. Zien we een moeder met haar kind in haar armen en bukkend om het kind een kus te geven, terwijl haar hart overloopt van emotie? Merken we hoe haar gezicht oplicht als ze haar engeltje vasthoudt? Deze dingen ontgaan een persoon met liefde voor God niet. Hij ziet ze, is er van onder de indruk en zegt: ‘Had ik maar die emoties tegenover mijn God, tegenover mijn Heilige Dame en onze heiligen!’ Kijk, zo moeten wij Christus, onze God, liefhebben. Je verlangt ernaar, je wilt het, en met de genade van God verkrijg je het.”
– Ouderling Porphyrios, gewond door liefde
Kallistos Ware : “Het is geenszins onmogelijk dat geloof samengaat met twijfel. De twee sluiten elkaar niet uit….
“Het is geenszins onmogelijk dat geloof samengaat met twijfel. De twee sluiten elkaar niet uit. Misschien zijn er sommigen die door Gods genade hun hele leven het geloof van een klein kind behouden, waardoor ze zonder twijfel alles kunnen aanvaarden wat hun is geleerd. Voor de meeste mensen die tegenwoordig in het Westen leven, is een dergelijke houding echter eenvoudigweg niet mogelijk. We moeten ons de roep eigen maken: “Heer, ik geloof: kom mijn ongeloof te hulp” (Marcus 9:24). Voor velen van ons zal dit ons voortdurende gebed blijven, tot aan de poorten van de dood. Toch betekent twijfel op zichzelf geen gebrek aan geloof. Het kan het tegenovergestelde betekenen: dat ons geloof leeft en groeit. Want geloof impliceert niet zelfgenoegzaamheid, maar het nemen van risico’s, het niet afsluiten van het onbekende, maar het moedig tegemoet treden ervan. Hier kan een orthodoxe christen zich gemakkelijk de woorden van bisschop JAT Robinson eigen maken: “De geloofsdaad is een voortdurende dialoog met twijfel.” Zoals Thomas Merton terecht zegt: “Geloof is een principe van twijfelen en strijd voordat het een principe van zekerheid en vrede wordt.”
– Kallistos Ware, de orthodoxe weg
V.Georges Florovsky : Het christendom is natuurlijk niet alleen een verkondiging van bepaalde algemene principes……
Het christendom is natuurlijk niet alleen een verkondiging van bepaalde algemene principes, maar fundamenteel een programma voor het dagelijkse leven. Het christendom moet hier en nu in praktijk worden gebracht, hic et nunc; het moet worden toegepast op alle situaties, op elk punt en op elk moment, semper et ubique. Het andere – woordelijke karakter en doel van de christelijke boodschap betekent niet koude onverschilligheid voor aardse noden, voor de noden van de lijdende en hulpeloze mens. Naastenliefde en barmhartigheid zijn de kenmerken en toetsen van elk waarachtig christelijk leven. Menselijke waardigheid en sociale rechtvaardigheid behoren onvermijdelijk tot de meest directe zorgen van de Kerk.
V.Georges Florovsky
Metroploliet Kallistos Ware : Panentheïsme
Panentheïsme
door Kallistos Ware [1]
(Simone Adolphine Weil)
(Dit is het volledige artikel )
Als schepper staat God dus altijd in het hart van alles en houdt het in stand. Op het niveau van wetenschappelijk onderzoek onderscheiden we bepaalde processen of reeksen van oorzaak en gevolg. Op het niveau van de spirituele visie, die de wetenschap niet tegenspreekt maar verder kijkt, onderscheiden we overal de creatieve energieën van God, die alles wat is in stand houden en de diepste essentie van alle dingen vormen. Maar hoewel God overal ter wereld aanwezig is, mag God niet met de wereld worden geïdentificeerd. Als christenen bevestigen wij geen pantheïsme maar “panentheïsme”. God is in alle dingen, maar ook boven en boven alle dingen. Hij is zowel ‘groter dan de grote’ als ‘kleiner dan de kleine’. In de woorden van St. Gregory Palamas: “Hij is overal en nergens, hij is alles en niets.”[2] Zoals een cisterciënzer monnik uit New Clairvaux het heeft gezegd: “God is de kern. God is iets anders dan de kern. God bevindt zich in de kern, en door de hele kern heen, en voorbij de kern, dichter bij de kern dan de kern.”[3]
Alle dingen zijn doordrongen en in stand gehouden door de ongeschapen energieën van God, en dus zijn alle dingen een theofanie die zijn aanwezigheid bemiddelt. De kern van elk ding is zijn innerlijke principe of logos, erin geïmplanteerd door de Schepper-logos; en zo komen we via de logoi in gemeenschap met de Logos. God staat boven en voorbij alle dingen, maar als Schepper bevindt hij zich ook binnenin alle dingen – “panentheïsme”, niet pantheïsme. Nadenken over de natuur betekent dus, in de woorden van Blake, het reinigen van de “deuren van de waarneming”, zowel op fysiek als op spiritueel niveau, en daardoor de energieën of logoi van God onderscheiden in alles wat hij heeft gemaakt. Het gaat erom te ontdekken, niet zozeer via onze redenerende rede als wel via ons spirituele intellect,[4] dat het hele universum een kosmische brandende braamstruik is, gevuld met het goddelijke vuur, maar nog niet verteerd. [5]
[1] Kallistos Ware, The Orthodox Way (New York, 2002), pp. 48, 118.
[2] St. Gregory Palamas, On the Divine Energies, uitg. PK Christou en GI Mantzarides, in Palamas, Syngrammata, vol. 2 (Thessaloniki, 1966), p. 67.
[3] Een monnik van New Clairvaux, hoor jij niet bij mij? (New York, 1979), p. 9.
[4] (spiritueel) intellect – νους/nous: het hoogste vermogen in de mens, waardoor hij – op voorwaarde dat het gezuiverd is – God of de innerlijke essenties of principes [supra, logoi] van geschapen dingen kent door middel van direct begrip of spirituele waarneming. In tegenstelling tot de διάνοια/dianoia of rede, waarvan het zorgvuldig moet worden onderscheiden, functioneert het intellect niet door abstracte concepten te formuleren en vervolgens op deze basis te argumenteren tot een conclusie die door deductief redeneren wordt bereikt, maar begrijpt het de goddelijke waarheid door middel van onmiddellijke ervaring. intuïtie of ‘eenvoudige cognitie’ (de term gebruikt door St. Isaac de Syriër). Het intellect verblijft in de ‘diepten van de ziel’; het vormt het binnenste aspect van het hart (Heilige Diadochos, §§ 79, 88). Het intellect is het orgaan van contemplatie, het ‘oog van het hart’. De Philokalia II (Londen, 1981), p. 384.
[5] vgl. Exodus 3.1-14
Bron : https://www.facebook.com/ Simone Adolphine Weil
Vertaling : Kris Biesbroeck
Theophan de kluizenaar : Want wat is gebed? Gebed is het verheffen van de geest en het hart tot God…..
Want wat is gebed? Gebed is het verheffen van de geest en het hart tot God – om lof en dankzegging en om Hem te smeken om de goede dingen die nodig zijn voor ziel en lichaam. De essentie van gebed is dus de mentale opstijging naar God vanuit het hart. De geest staat bewust in het hart voor het aangezicht van God en begint, gevuld met gepaste en noodzakelijke eerbied, zijn hart voor Hem uit te storten. Dit is gebed van het hart! En dit zou moeten gelden voor alle gebeden
van bisschop Theophan de kluizenaar
St. Sergius van Radonezh: “Als je God wilt dienen, bereid je hart dan voor op eten, niet op drinken, niet op rust, niet op gemak…..
“Als je God wilt dienen, bereid je hart dan voor op eten, niet op drinken, niet op rust, niet op gemak, maar op lijden, zodat je alle verleidingen, problemen en verdriet kunt doorstaan. Bereid je voor op ernst, vasten, geestelijke strijd en vele verdrukkingen, want “door vele verdrukkingen is het ons aangewezen om het Koninkrijk der hemelen binnen te gaan” (Handelingen 14,22); ‘Het hemelse koninkrijk wordt met geweld ingenomen, en degenen die geweld gebruiken, grijpen het.’ (Mattheüs 11:12)
+ St. Sergius van Radonezh, Leven, 10
Ouderling Athanasios Mitilinaios :Het volk van God moet kennis krijgen van de dogmatische leer van de Kerk……
Het volk van God moet kennis krijgen van de dogmatische leer van de Kerk. De leken moeten de leer van ons geloof goed kennen, en de basis van onze orthodoxe spiritualiteit, zodat als op sommige punten priesters, bisschoppen of patriarchen zich op een ketterse manier gedragen, het volk van God hen kan en moet berispen… Dan, Als het volk van God zichzelf op leerstellig gebied blijft onderwijzen, zal het zichzelf zeker kunnen beschermen.”
Ouderling Athanasios Mitilinaios
christelijkeinformatiebron 