Dit is een privé christelijke blog van Kris Biesbroeck, Licentiaat Theologie en filosofie. De inhoud van blog : Theologie, filosofie, Kerkvaders, Heiligenlevens, Exegese, Augustinus,enz… Alles wat sinds 2007 op de site is verschenen kan hier teruggevonden worden bij de Categorieën (bij het begin van de site) HET ADRES VAN DE SITE IS : CHRISTELIJKEINFORMATIEBRON.WORDPRESS.COM.
“Bekering heeft een grote kracht. Hij neemt de steenkool en verandert hem in een diamant. Hij neemt de steenkool en verandert hem in een diamant. Hij neemt de wolf en maakt hem tot een heilige. Hij neemt de met bloed besmeurde overvaller en maakt hem tot de eerste inwoner van het Paradijs”
Ephraim van Arizona
De twee zetten me neer en bereidden zich voor om me van dichtbij neer te schieten. Ik bad en voelde de kogels door de kleding rond mijn lichaam branden, maar geen van hen raakte mij. Ik rende weg, en ze kwamen achter mij aan met machinepistolen. Ik rende en schreeuwde: ‘Moeder van God, red mij!’ Toen keek ik: mijn kleren waren bedekt met kogelsporen en geen enkele had mijn lichaam geraakt.
Ouderling Stephan Karulsky
“Uw oordeel is zonder aanzien des persoons; geen sluw argument of vaardigheid in spraak kan Uw rechterstoel misleiden; valse getuigen kunnen uw vonnis niet verdraaien. Want elk geheim wordt in Uw ogen geopenbaard, o God. Omdat God de Rechter is, kan niets je daarbij helpen, geen ijver, geen vaardigheid, geen glorie, geen vriendschap, maar alleen de kracht die je verkrijgt, mijn ziel, uit je werken. O rechtvaardige Rechter en Verlosser, heb medelijden met mij en verlos mij van het vuur dat mij bedreigt en van de straf die ik verdien te ondergaan bij de terechtstelling. Voordat het einde komt, schenk mij vergeving door deugdzaamheid en berouw.”
St Theodore de Studiet
In de Nacht van Heksen*
Het is duidelijk dat wij, christenen, op geen enkel niveau kunnen en mogen deelnemen aan zo’n afgodische viering (ook al zou het “slechts” leuk zijn voor kinderen), want het vertegenwoordigt rechtstreeks een afstand doen van onze Heer en ons heilige orthodoxe geloof. Want als we toestaan dat onze kinderen ‘vermomd’ worden en ze in het donker laten gaan en om snoep bedelen, aanvaarden we daarmee vrijwillig de gemeenschap van de doden, wier god niet de godheid Samhain is, maar Satan zelf, de prins van het kwaad en de snoepjes (lekkernijen) die ze zouden ontvangen, zullen geen onschuldig geschenk aan kinderen zijn, maar een offer aan de duivel zelf. Laten we niet vergeten dat onze voorouders, christenen uit de vroegste eeuwen, eerst de lichamelijke dood zouden kiezen in het ergste lijden, dan dat ze een offer aan afgoden zouden aanvaarden en daarmee Christus, onze God, zouden verloochenen, die ons geboden heeft: HEB GEEN ANDERE GODEN DAN IK
– Heilige Bisschop Nikolaj
De vroegste Kerk, vanaf de dagen van de apostelen tot in de eerste eeuwen, had een overvloedig deel van het lef en wat iedereen als perversiteit beschouwde. De beweringen waren zo schandalig dat het voor de gemiddelde Jood of Griek of Romein moeilijk was om ze serieus te nemen.
Die beweringen begonnen onmiddellijk na de kruisiging van Jezus. Een kleine groep van Zijn volgelingen – ongeveer 120 in getal, nauwelijks genoeg om in de statistieken van Jeruzalem te verschijnen – begon te beweren dat Jezus de Messias was, en dat Hij als Messias nu deed wat elke Jood verwachtte dat de Messias zou doen – dat wil zeggen, Jezus regeerde nu de wereld.
Wij christenen, die bekend zijn met de Hemelvaart en de dogma’s van onze theologie, kunnen gemakkelijk missen hoe pervers deze bewering voor iedereen leek. Van de Messias werd verwacht dat hij een leger zou verzamelen, de Romeinen zou verslaan, de heidense macht over de hele wereld omver zou werpen en Jeruzalem zou vestigen als de nieuwe hoofdstad van de aarde en vanuit Sion zou regeren. Jezus had duidelijk geen van deze dingen gedaan. In plaats van de macht van Rome omver te werpen, was Hij door de Romeinse macht ter dood gebracht, en dat op de ergste en meest vernederende manier die je je kunt voorstellen. Rome had nog steeds de touwtjes in handen en Jeruzalem stond nog steeds onder de Romeinse laars. Hoe kon een weldenkende Jood zeggen dat Hij de Messias was? (Spoiler-hint: het antwoord is: “vanwege Zijn opstanding”.)
Desondanks bleven de christenen, die gering in aantal waren, als ketters werden veracht en als krankzinnigen werden afgeschreven, beweren dat Jezus nu de wereld regeerde vanaf de troon van de Vader in de hemel, en dat Hij op een dag zou terugkeren om die heerschappij te voltrekken.
Een essentieel onderdeel van deze nieuwe christelijke perversiteit was de christelijke bewering dat het kruis waaraan Jezus was gestorven niet het instrument was van Zijn nederlaag, maar van Zijn overwinning, en dat Hij het niet was die erop vernederd was, maar de boze overheden en machten van de wereld (vergelijk Kolossenzen 2:15). Het was door Zijn dood dat de dood was vertrapt en dat redding en nieuw leven in de wereld waren gekomen. Deze bewering was, op zijn zachtst gezegd, historisch contra-intuïtief, en de heidenen bespotten ons bij elke gelegenheid omdat we erop aandrongen en een gekruisigde misdadiger aanbaden.
Heer Jezus Christus, Zoon van God, ontferm U over mij als zondaar. Men kan staand, zittend of liggend bidden. Zij die sterk zijn in gezondheid en physiek bidden staand en zittend. De zwakken kunnen zelfs liggend bidden, omdat in dit gebed niet de inspanning van het lichaam voorop staat, maar de inspanning van de geest.’ Het lichaam moet een houding krijgen die de geest alle vrijheid geeft om goed te handelen’.
Sint Ignatius Brianchaninov
Johannes van Damascus
Academische theologie is niet genoeg voor verlossing. Lees vooral de ascetische Vaders. Van hen zul je de ware theologie leren, de juiste houding van geest en hart als het om God gaat. Zuiver gebed wordt niet gegeven aan degenen die veel studeren. In die zin is het pad van de academische theologie nauwelijks effectief en kan het zelden tot zuiver gebed leiden. God kan de geest van de mens aanraken en hem, direct en onmiddellijk, kennis over Zichzelf geven. Er is een groot verschil tussen deze kennis en de kennis die op theologische scholen wordt verworven. Het kan heel gevaarlijk zijn om theologie te beoefenen zonder een existentiële levenservaring in de geest van Christus te hebben. Je loopt het risico dat je de studie van de theologie, vooral in haar apofatische vormen, verandert in een onderwerp als filosofie of poëzie. Je loopt het risico een verkeerde houding aan te nemen en jezelf superieur te achten, en dat is genoeg voor de ondergang. In ons leven in Christus is het een ander soort inspiratie waar we naar moeten zoeken. Theologische wetenschap, die in academische instellingen wordt onderwezen en een intellectuele specialisatie is geworden die voor iedereen toegankelijk is, geeft geen kennis van God. Kennis van God komt voort uit leven in God, dat geboren wordt in de diepste plaats van het hart. Je kunt een groot geleerde zijn, met academische kwalificaties, en toch volkomen onwetend blijven over het pad van de verlossing.
Bron : Archimandriet Sophrony (Sacharov). Woorden van leven . (Stavropegisch klooster van Sint-Jan de Doper, 1998). Geselecteerde ‘Uittreksels uit geestelijke toespraken’,
Vertaling : Kris Biesbroeck
Een bezinning met de Heilige Tresa van Avila
Laat niets je verontrusten, laat niets je bang maken
Wie God heeft, ontbreekt het aan niets
Laat niets je verontrusten, laat niets je bang maken
God alleen is genoeg
Laat niets je deren, laat niets je bang maken
Wie God heeft, ontbreekt het aan niets
Alle dingen gaan voorbij, God wordt niet bewogen (Niets om je zorgen over te maken, niets om je bang te maken)
Geduld is algenoegzaam (God alleen is genoeg)
Laat niets je verontrusten, laat niets je bang maken
Wie God heeft, ontbreekt het aan niets
Laat niets je verontrusten, laat niets je bang maken
God alleen is genoeg
In Christus mijn vertrouwen (Laat niets je verontrusten, l
laat niets je bang maken)
Bron: Carlos Noyen. Spirituele Meesters: Teresa van Avila. Carmelitana, 2020
Over Teresa van Avila :
Teresa van Avila (1515-1582) is een 16de-eeuwse karmelietes, mystica, schrijfster, stichteres, geestelijke begeleidster, heilige en kerklerares. Voor iedereen die innerlijk wil bidden en groeien is ze ook vandaag nog een realistische en vaak humoristische spirituele gids.
Teresa heeft veel en gedetailleerd geschreven over het gebed. Maar verwacht toch geen minutieuze handleiding. Er is blijkbaar iets belangrijkers aan de hand in het gebed dan hetgeen wij doen. We volgen hieronder een hoofdstuk uit het boekje Spirituele Meesters: Teresa van Avila van Carlos Noyen.
Teresa van Avila, Gewetensbrief
In een brief aan een biechtvader vijf jaar voor haar dood beschrijft Teresa de beginnende mystieke gebedservaring.
Het eerste gebed waarvan ik, dunkt mij, voelde dat het bovennatuurlijk was (zo noem ik wat men niet kan verwerven door zich erop toe te leggen, of door persoonlijke activiteit, hoeveel moeite je je ook getroost, al is het mogelijk je erop voor te bereiden en moet dit veel helpen) is een innerlijke ingekeerdheid die men in de ziel voelt. Het is alsof ze, net zoals we uiterlijke zintuigen hebben, er daar andere heeft. De ziel wil, teruggetrokken in zichzelf, van de uiterlijke drukte afstand nemen… ze wil alleen met God spreken. Men verliest evenwel niet het gebruik van de zinnen en de vermogens. (Gewetensbrief 59,3)
1. Bovennatuurlijk
Het gebed waar het Teresa om te doen is, is geen menselijke activiteit en ook niet het resultaat van menselijke activiteit, maar iets dat ons geschonken wordt. Meer een ervaring dan een activiteit. Je zou het mystiek gebed kunnen noemen.
2. Voelen
Bij mystiek gebed denken we misschien spontaan aan buitengewone ervaringen of extases. Maar het beginnende mystieke gebed is voor Teresa veel eenvoudiger. Het gaat om een innerlijk aanvoelen. Niet zozeer een wisselvallig gevoel of een stemming, maar eerder een moment van zich bewust worden van wat doorgaans onbewust is. We bidden bijvoorbeeld langzaam een Onzevader en ergens beseffen we dat er een aanwezigheid is die belangrijker is dan de woorden van het gebed.
3. Ingekeerdheid
Dit vermoeden van aanwezigheid lokt ons verder naar binnen. Er is een geheime aantrekkingskracht van binnenuit. Die is in staat om ons los te maken van de uiterlijke zaken waaraan we gebonden zijn. Het is het begin van een innerlijke weg naar het centrum van onze ziel waar God ons bewoont.
4. Voorbereiding
Hoewel het mystieke gebed een geschenk is dat we niet kunnen verdienen, klinkt als een refrein doorheen Teresa’s gebedsadvies dat we ons kunnen en moeten voorbereiden. Bijvoorbeeld door naastenliefde en onthechting. Als wij ons niet beschikbaar opstellen, zal het niet gebeuren. Stellen we ons wel open, dan zal de Heer niet nalaten het Zijne te doen. Een sterke aanmoediging om de weg van het ingekeerde gebed aan te vatten.
Bron: Carlos Noyen. Spirituele Meesters: Teresa van Avila. Carmelitana, 2020, ISBN 9789492434203, 87 pagina’s
Bron : Kerknet
Net zoals een vonk, wanneer bedekt met de as van vuur, steeds duidelijker wordt naarmate iemand de as verwijdert, en hoe meer brandhout je erin legt, hoe meer het vuur brandt. , dus de genade die aan iedere christen is gegeven door de heilige doop, is verborgen in het hart en bedekt door de hartstochten en zonden, en hoe meer een mens handelt in overeenstemming met de geboden van Christus, hoe meer hij wordt gereinigd van de hartstochten. en hoe meer het vuur van goddelijke genade in zijn hart oplicht, hem verlicht en vergoddelijkt.Christian Morality, blz. 343.
Geciteerd in Cavarnos, 133-134.
In het licht van onrechtvaardigheid is er één oplossing: heldenmoed – niet zwijgen, spreken, vechten, druk bezig zijn. Bemoei je niet met je eigen zaken, maar met de zaak van gerechtigheid, die de ware zaak van iedereen is.
Vader Nicolae Steinhardt
Een nederig mens is nooit overhaast, overhaast of verontrust, heeft nooit hete en vluchtige gedachten, maar blijft te allen tijde kalm. Zelfs als de hemel zou vallen en zich aan de aarde zou hechten, zou de nederige mens niet ontzet zijn. Niet elke stille man is nederig, maar elke nederige man is stil. Er is geen nederige man die niet zelfbeperkt is; maar je zult velen tegenkomen die zichzelf beperken, zonder nederig te zijn. Dit is ook wat de zachtmoedige, nederige Heer bedoelde toen Hij zei: ‘Leer van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust voor uw ziel vinden.’ [Mattheüs 11:29]
vervolg :
Want de nederige mens is altijd in rust, omdat er niets is dat zijn geest kan beroeren of doen wankelen. Net zoals niemand een berg bang kan maken, zo kan de geest van een nederig mens ook niet bang worden gemaakt. Als het toelaatbaar en niet ongerijmd is, zou ik zeggen dat de nederige mens niet van deze wereld is. Want hij wordt niet verontrust en veranderd door verdriet, noch verbaasd en enthousiast door vreugde, maar al zijn blijdschap en zijn echte vreugde liggen in de dingen van zijn Meester. Nederigheid gaat gepaard met bescheidenheid en zelfbeheersing: dat wil zeggen kuisheid van de zintuigen; een gematigde stem; gemene spraak; zelf kleinering; slechte kleding; een gang die niet pompeus is; een blik gericht op de aarde; overvloedige genade; gemakkelijk stromende tranen; een eenzame ziel; een berouwvol hart; onverstoorbaarheid voor woede; onverdeelde zintuigen; weinig bezittingen; gematigdheid in elke behoefte; uithoudingsvermogen; geduld; onbevreesdheid; mannelijkheid van hart, geboren uit haat tegen dit tijdelijke leven; geduldig uithoudingsvermogen van beproevingen; beraadslagingen die zwaar en niet licht zijn, het uitdoven van gedachten; het bewaken van de mysteries van kuisheid; bescheidenheid, eerbied; en vooral: voortdurend stil zijn en altijd onwetendheid claimen.
+ St. Isaac de Syriër, “Homilie 72: Over de visie van de aard van onlichamelijke wezens, in vragen en antwoorden”, Ascetische preken van St. Isaac de Syriër
Bijna elke zonde wordt begaan ter wille van sensueel genot; en sensueel genot wordt overwonnen door ontberingen en angst die ofwel vrijwillig voortkomen uit berouw, ofwel onvrijwillig als gevolg van een of andere heilzame en voorzienige omkering. Want als we onszelf zouden beoordelen, zouden we niet geoordeeld moeten worden; maar als we geoordeeld worden, worden we door de Heer gekastijd, zodat we niet samen met de wereld veroordeeld worden. (1 Kor. 11:31-32).
St.Maximos the Confessor
Bedankt. Ik realiseerde me net dat ik mijn polshorloge ben vergeten, wat gevaarlijk is . Ons programma is om hier tot ongeveer kwart voor één samen te praten. Het is heel belangrijk voor ons om te beseffen, vooral vandaag – daar zijn we hier voor – dat ons geloof geen geloof is dat je in moderne termen een ‘levensfilosofie’ zou kunnen noemen. Het is geen lering in de zin dat we mensen hebben die ons leringen hebben gegeven om ons de wegen naar wijsheid en kennis te tonen. Het is zeker geen ideologie van welke aard dan ook die in conflict is met andere ideologieën – tenminste dat zou niet zo moeten zijn – maar dat ons hele leven als christenen, onze hele identiteit als christenen, niet verbonden is met een leer, een doctrine of een reeks van voorschriften of regels of zelfs geboden als zodanig. Het is een leven dat volledig wordt gedefinieerd, niet door een lering, maar door een Persoon.
Ons hele leven is verbonden met de Persoon van Jezus: Jezus van Nazareth, van wie wij geloven dat hij de incarnatie is van alle leringen. Hij is zeker de levende aanwezigheid van Gods onderwijs, van Gods woord. Eén van zijn titels is zelfs ‘het Woord van God’, maar hij is het Woord van God dat vlees is geworden en onder ons woont, vol van genade en waarheid. Wij geloven dat hij ons niet simpelweg de weg naar het leven of de weg naar de waarheid toont, maar dat hij de weg is , hij is het leven, hij is de waarheid; en dat ons hele leven en onze hele weg en onze hele waarheid met hem verbonden zijn en in gemeenschap met hem zijn, hem volgen, vertrouwen, zijn Geest ontvangen, zijn weg volgen, letterlijk zelfs zijn leden worden, leden van hem, leden van zijn lichaam. Zodat Christus werkelijk in ons gevormd wordt, worden wij door de genade van zijn Geest – Gods Heilige Geest – Christus zelf, en leven dan in de gemeenschap met God die Hij heeft, God zijn Vader, en om precies dezelfde gemeenschap te hebben . die Christus met God heeft door Gods eigen Heilige Geest.
Dit is de reden waarom St. Paulus zei dat als hij komt onderwijzen, hij niet met welsprekendheid komt, niet met wereldse wijsheid, niet met een programma of filosofie, niet met een reeks regels, maar hij komt met slechts één ding: de Persoon van Christus. Christus brengen betekent altijd en in wezen Christus en Die gekruisigd. Dus St. Paulus zegt dat onze prediking niet gepaard gaat met welsprekendheid of wereldse wijsheid. We maken geen indruk op mensen door de retoriek of de stijl of wat we hebben, zei hij, maar we prediken de gekruisigde Christus.
Toen zei hij dat de prediking van de gekruisigde Christus – het Woord van het Kruis – dat is de titel van onze tijd vandaag, deze prediking van het Woord van het Kruis, de gekruisigde Christus – voor degenen die macht willen, die Gods activiteit willen, om zo te zeggen. ., op de voorwaarden van deze wereld – overwinning, macht, glorie, het verpletteren van de vijanden, enzovoort – dat de prediking van Christus en de gekruisigde Christus gewoon schandalig is. Het is een struikelblok, skandalon in het Grieks, een struikelblok. Het is een beetje gek. Het is gek om te denken dat alles wat van God en de zin van het leven en de Persoon van het leven komt, verbonden is met de persoon van deze gekruisigde Jood. Het is gewoon gek.
En de Joden zelf, zei hij, zijn daar totaal door geschokt. Hoe kan het zo zijn dat Gods Zoon, Gods Messias, degene die verondersteld wordt in de wereld te komen als de koning met alle macht, glorie en heerschappij, de Zoon des Mensen, die verondersteld wordt op de troon te zitten aan de rechterhand van de Vader, rechtvaardiging geven aan de gerechtigheid en ervoor zorgen dat de hele wereld de God van Abraham, Isaak en Jakob aanbidt – hoe kan het zijn dat deze komt en wordt gekruisigd? Schandalen. Schandalig. Totaal onaanvaardbaar, en het is net zo onaanvaardbaar voor moslims om diezelfde lijn te volgen: het idee dat God een mens wordt en gekruisigd wordt, het is gewoon schandalig.
Toen zei Sint Paulus: “Maar voor degenen” – hij noemt ze de Grieken, de heidenen – “die wijsheid willen” – sophia: zij willen duidelijke verklaringen, rationele leringen, dingen die overtuigend zijn voor hun menselijke geest – zei hij dat Christus gekruisigd is gewoon dwaasheid, het is gewoon dwaasheid, het is gewoon dom. In het Grieks is dit het woord waarvan je het Engelse woord ‘idioot’ hebt afgeleid: mōria , dwaasheid. Je bent gewoon idioot.
Dus voor de een is er een schandaal, voor de ander is het idioot, het is dwaasheid, maar dan zegt hij – en dit is waar we de titel van onze toespraak van vandaag vandaan halen – “Hoewel het woord van het kruis dwaasheid is voor hen die verloren gaan, maar voor ons die gered worden, is het de kracht van God.” Hij zei:
Want wij prediken de gekruisigde Christus, een schandaal voor de Joden en een dwaasheid voor de heidenen, maar voor hen die geroepen zijn, voor hen die geloven, zowel Joden als Grieken, Christus, de kracht van God en de wijsheid van God, vanwege de dwaasheid van God is wijzer dan mensen, en de zwakheid van God is krachtiger dan mensen.
Wat we vandaag willen doen, is dat we onze tijd willen besteden aan het nadenken, mediteren, nadenken over, nadenken over: wat is de betekenis van het Woord van het Kruis? Waarom is het zo? We gaan niet zozeer uitleggen – omdat het heel moeilijk is om het uit te leggen – maar wat we wel zullen doen is proberen erover na te denken, proberen te horen, wat het is dat God ons laat zien, wat het is Hij vertelt ons dat dit het centrum van ons geloof is, omdat het centrum van ons geloof het kruis is. Het middelpunt van onze aanbidding is: “Dit is mijn lichaam, gebroken; dit is mijn Bloed, vergoten voor het leven van de wereld.” Het is ons centrum van alles, en daarom zetten we midden in de vastentijd het kruis de hele week buiten, daarom staat het hele jaar in het teken van het lijden van Christus en zijn zegevierende opstanding, het Pascha van het Kruis, zoals er staat: het oude Griekse gezegde: ‘ Pascha Stavrou ēmon, Pascha tēs [Anastaseōs] – de Pascha van [ons] kruis, de Pascha van de opstanding.’
Maar het is het centrum van ons hele bestaan. Het is alles voor ons. Wat is dit alles? Wat moeten we zien en horen, waar we over moeten nadenken en naar kijken als we het Woord van het Kruis horen en zien? Het is trouwens belangrijk op te merken dat Sint-Jan bijvoorbeeld in het Evangelie, het Nieuwe Testament, zegt dat het Woord van het Kruis, het Woord van Leven, niet alleen wordt gehoord. Het wordt gezien, het wordt aangeraakt, het wordt geproefd. Het is niet alleen het woord dat een soort onderwijswoord is.
“U moet ook voorbereid zijn, want op een uur dat u niet verwacht, zal de Zoon des Mensen komen.” – Lucas 12:40
“De Heer keek naar onze dagen toen Hij zei: “Als de Zoon des Mensen komt, zal Hij dan geloof vinden op aarde?” (Lc 18,8)
We zien dat wat Hij voorzegt had, is gebeurd. Er is geen geloof in de vreze Gods, in de wet der gerechtigheid, in de liefde, in goede werken. Wat ons geweten zou vrezen als het geloofde, vreest het niet omdat het helemaal niet gelooft. Als het geloofde, zou het ook acht slaan en als het er acht op sloeg, zou het gered worden.
Laten we daarom, geliefde broeders, onszelf zoveel mogelijk opwekken en de sluimer van onze lusteloosheid doorbreken. Laten we waakzaam zijn om de voorschriften van de Heer in acht te nemen en te doen. Laten we zijn zoals Hij Zelf, ons heeft opgedragen te zijn, zeggende: “Omgord uw lendenen en steek uw lampen aan en wees als dienaren die wachten op de terugkeer van hun meester van een bruiloft, klaar om onmiddellijk te openen, wanneer Hij komt en klopt. Zalig zijn die dienaren, die de Meester waakzaam vindt bij Zijn komst”.
Laten we altijd met zorg en voorzichtigheid wachten op de plotselinge komst van de Heer, zodat wanneer Hij klopt, ons geloof misschien op de wacht staat en van de Heer de beloning van onze waakzaamheid ontvangt. Als deze geboden worden opgevolgd, als deze waarschuwingen en voorschriften worden nageleefd, zullen we niet in slaap worden genomen door het bedrog van de duivel. Maar wij zullen met Christus regeren in Zijn Koninkrijk, als dienaren op de wacht.”
– De heilige Cyprianus (ca. 200-258) Bisschop van Carthago en Martelaar, Vader van de Kerk (Verhandeling over de eenheid van de Kerk, 26-27).
christelijkeinformatiebron 