Sophrony de Athonite: Leer in ons monastieke leven niet in een staat van ontspanning en intellectuele contemplatie te verkeren. Nee; de hele tijd zijn we zo gespannen als een kabel, tot in de ultieme mate. Als we in de kerk bidden, staan we in een staat van spanning, onze aandacht is gericht op (het gebed). Van deze twee manieren, ontspanning en spanning, is de tweede de onze. Ons gebed is niet een passieve rust van de gedachte en de ziel, buiten de grenzen van deze lijdende aarde. Nee, wij leven het lijden van de hele Adam. En dat is ons leven… onze ascetische houding is er één van spanning. Let ook op, want bij meditatie is wat de persoon die mediteert ons gebed, we staan voor een persoon. Dat is het radicale verschil.”
– St. Sophrony de Athoniet
christelijkeinformatiebron 