Basilius de Grote – Uitspraken van heiligen, ouderlingen en vaders , Bron : orthodoxe kerkcitaten
Van de geloofsovertuigingen en praktijken, hetzij algemeen aanvaard of publiekelijk opgelegd, die in de kerk bewaard zijn gebleven, hebben we sommige ontleend aan geschreven onderwijs, andere hebben we ontvangen die ons ‘in een mysterie’ zijn overgeleverd door de traditie van de apostelen; en beide met betrekking tot ware religie hebben dezelfde kracht.
En deze zal niemand tegenspreken; in ieder geval niemand die ook maar enigszins thuis is in de instellingen van de kerk. Want als we zouden proberen om gewoonten die geen geschreven gezag hebben te verwerpen, op grond van het feit dat het belang dat ze bezitten klein is, zouden we onbedoeld het evangelie in zijn vitale onderdelen kwetsen; of beter gezegd, zou onze publieke definitie slechts een uitdrukking moeten maken en niets meer.
Bijvoorbeeld, om het eerste en meest algemene voorbeeld te nemen: wie heeft ons van daaruit op schrift geleerd om met het kruisteken te ondertekenen degenen die vertrouwen hebben in de naam van onze Heer Jezus Christus? Welk schrift heeft ons geleerd om bij het gebed naar het oosten te keren? Welke van de heiligen heeft ons de woorden van de aanroeping op schrift nagelaten bij het uitstallen van het brood van de eucharistie en de beker van zegen? Want we zijn niet, zoals bekend, tevreden met wat de apostel of het evangelie heeft opgetekend, maar zowel in het voorwoord als in het besluit voegen we andere woorden toe die van groot belang zijn voor de geldigheid van het ambt, en deze ontlenen we aan ongeschreven leer. .
Bovendien zegenen wij het doopwater en de olie van het chrisma, en daarnaast de catechumen die zich laat dopen. Op basis van welke schriftelijke machtiging doen we dit? Is ons gezag geen stille en mystieke traditie? Nee, door welk geschreven woord wordt de zalving van olie zelf onderwezen? En waar komt de gewoonte vandaan om driemaal te dopen? En wat betreft de andere gewoonten van de doop, uit welke Schriftplaats leiden we de verzaking van Satan en zijn engelen af? Komt dit niet voort uit die ongepubliceerde en geheime leer die onze vaderen in stilte bewaarde, buiten het bereik van merkwaardige inmenging en onderzoekend onderzoek?
Ze hadden goed de les geleerd dat de verschrikkelijke waardigheid van de mysteriën het best bewaard kan worden door stilte. Waar niet-ingewijden niet eens naar mogen kijken, zou in schriftelijke documenten waarschijnlijk niet publiekelijk worden opgevoerd.
-Bron : Uitspraken van heiligen, ouderlingen en vaders , St. Basilius de Grote / door orthodoxe kerkcitaten : Basilius de Grote, The Book of Saint Basil on the Spirit, Hoofdstuk XXVII
Vertaling : Kris Biesbroeck – St. Basilius de Grote, The Book of Saint Basil on the Spirit, Hoofdstuk XXVII
christelijkeinformatiebron 