Die avond bij zonsondergang brachten ze iedereen die ziek was of door demonen werd onderdrukt, bij hem. – Marcus 1:32
“Laten we ons een ernstig gewonde voorstellen die op het punt staat zijn laatste adem uit te blazen. … Welnu, de wond van de ziel is zonde, waarover de Schrift in deze termen spreekt: “Wond en striem en gapende snee, niet gedraineerd of verbonden of verlicht met zalf” (Js 1:6). Oh jij die gewond bent, herken je dokter in jezelf en laat Hem de wonden van je zonden zien. Moge Hij het gekreun van je hart begrijpen Die zijn geheime gedachten al kent. Mogen uw tranen Hem bewegen. Ga zo ver als een beetje schaamteloosheid in je smeken (vgl. Lc 11,8). Breng onophoudelijk diepe zuchten tot Hem vanuit het diepst van uw hart.
Moge uw verdriet Hem bereiken, zodat Hij ook tegen u kan zeggen: “De Heer heeft uw zonde vergeven” (2 Sam 12:13). Roep het uit met David, die zei: “ Heb medelijden met mij, o God, in (…) de grootheid van uw mededogen” (Ps 50[51]:3). Het is alsof men zou zeggen: “Ik ben in groot gevaar vanwege een enorme wond, die geen dokter kan genezen, tenzij de almachtige Geneesheer mij komt helpen.
” Voor deze almachtige Arts is niets ongeneeslijk. Hij geneest kosteloos! Met één woord herstelt Hij tot gezondheid! Ik zou gewanhoopt hebben aan mijn wond als ik mijn vertrouwen niet op de Almachtige had gesteld. ”
– St. Gregorius de Grote (540-604) Paus, Vader, Kerkleraar – Commentaar op Psalm 50[51]
christelijkeinformatiebron 