Sint Ambrosius,
een van de vroege kerkvaders, zei in de begrafenistoespraak voor zijn overleden broer Sartyrus:
“De dood maakte geen deel uit van de natuur; het werd onderdeel van de natuur. God heeft de dood niet vanaf het begin bepaald; hij schreef het voor als remedie. Het menselijk leven werd vanwege de zonde veroordeeld tot niet aflatende arbeid en ondraaglijk verdriet en begon zo de last van ellende te ervaren. Er moest een grens zijn aan het kwaad; de dood moest herstellen wat het leven verbeurd had verklaard. Zonder de hulp van genade is onsterfelijkheid meer een last dan een zegen.”
Iets eerder had Ambrosius gezegd: “De dood is dus geen reden tot rouw, want het is de oorzaak van de redding van de mensheid”
– St. Ambrosius van Milaan
christelijkeinformatiebron 