Symeon

Laten we God zoeken en Zijn liefde kiezen

Laten we God zoeken en Zijn liefde kiezen, zelfs als we onszelf in de problemen moeten brengen. Er kan geen leven in Christus zijn zonder offers.

Ieder van ons barricadeert zichzelf achter zijn eigen gerechtigheid – hij gelooft dat de manier waarop hij naar de dingen kijkt absoluut juist is, hij gelooft dat zijn redenering geweldig is, hij gelooft dat elke spirituele aangelegenheid van hem goed is geregeld. En het enige probleem is wat er met andere mensen gaat gebeuren, waar de hele fout ligt.

Nadat hij zijn eigen innerlijke realiteit en zijn eigen slechte toestand heeft begrepen, denkt de persoon die God is gaan ontdekken echter totaal anders. Hij ziet de dingen anders en heeft een totaal andere mentaliteit. Hij zegt dat het probleem bij hemzelf ligt: hijzelf is degene die geen liefde, geen begrip of opofferingsgeest heeft.

Verlangen naar bekering

Laten we allemaal, zonder uitzondering, oprecht en oprecht voor God staan. Zijn we berouwvol? Hebben we de intentie om ons te bekeren? Zouden we willen dat God ons bezoekt met Zijn genade en ons oprecht berouw schenkt? Dit berouw zou ons naar onze hele staat en onze zonden in hun geheel, maar ook in elk detail doen kijken. Zijn wij bereid zo’n berouw van God te ontvangen? Willen we dat echt?

Onze houding tegenover God

De vraag is welke houding de ziel inneemt, het diepere wezen van de mens, tegenover God, tegenover Gods liefde, Gods energieën en tegenover elke vorm van werkelijkheid.

Hoe meer je het gebed “Heer Jezus Christus, heb medelijden met mij” zegt, hoe meer je het wilt zeggen. Op dezelfde manier geldt: hoe meer we Gods liefde voelen, hoe meer we van Hem willen houden. Dit gebed helpt enorm en er gebeurt elk moment een wonder in je ziel. Terwijl je het met heel je wezen zegt, begin je beetje bij beetje te voelen dat Christus nabij is, naast je zit en naar je luistert. Je spreekt met Hem en je realiseert je dat Hij antwoordt; Hij accepteert en houdt van je.

Als je tot Christus gaat en jezelf in Zijn handen toevertrouwt en Hem in je hebt, zijn de dingen eenvoudig en gemakkelijk, omdat daarna het hele werk door Christus wordt gedaan. We moeten onszelf niet verteren met zorgen. Het is God die voor ons zorgt. Je enige zorg en zorg zou moeten zijn om verenigd te zijn met God en je hele bestaan zou een gebed tot God moeten zijn.

Het obstakel dat diep in onze ziel zit, moet worden verwijderd. En het obstakel dat bestaat, is noch de ongezonde toestand, noch, zo u wilt, gewoon de zonde zelf. Geloof het of niet, al deze helpen: u gaat naar Christus omdat u een zondaar bent; je gaat naar Christus omdat je in de war bent. Het obstakel in de relatie tussen jou en God is dat je ernaar streeft je ego te redden. Zelfs de meest spirituele dingen zijn nodig om je ego te redden, dat vol is van zelfrechtvaardiging, harteloosheid en trots; Ware liefde, ware toewijding aan Christus en berouw ontbreken. Je probeert wanhopig God te misleiden.

Moge God je zo maken dat je er helemaal niet om geeft hoe je gras in goud kunt veranderen, maar om op goud te stappen alsof het een stukje gras is. Moge God je zo maken dat het je niet kan schelen of anderen van je houden, om je geven, je waarderen of je erkennen. Dan zullen natuurlijk alle mensen zich tot jou wenden.

Kom naar het licht

Mensen komen niet tot het licht, dat Christus is; mensen komen niet tot het licht dat de waarheid van Christus is; want als ze dat doen, zullen hun werken worden geopenbaard, die de werken van de duisternis zijn, niet van het licht.

Omstandigheden

jWe moeten onszelf niet zien als slachtoffers van onze omstandigheden. God die van ons houdt en ons beschermt, is aanwezig. Hij zal niet toestaan dat ons iets overkomt, tenzij het in ons voordeel is.

Bescheidenheid

Het probleem is niet simpelweg dat we zondaars zijn, of dat de zonde in ons bestaat. Het probleem is dat we de hele zaak niet behandelen zoals we zouden moeten. Waarom ben je bang om toe te geven dat je een zondaar bent, dat je zonde in je hebt? Waarom ben je er bang voor? Dat is uw redding; uw zonde zelf is uw redding. Redding natuurlijk van de zonde. Waarom? Omdat toegeven aan je zonde je echt helpt om nederigheid te bereiken. Het houdt je ook in contact met de realiteit: je hebt niet de verkeerde indruk dat je spiritueel iemand belangrijk bent of dat je een belangrijke spirituele strijd voert.

Als je goed kijkt naar de diepe, innerlijke staat van jezelf, zul je beseffen dat er zo’n boosaardigheid, zo’n duisternis, zo’n gemeenheid en bedrog is, dat er geen tijd is om af te rekenen met wat de ander doet. Je hebt niet de luxe om op zijn fout te letten. Het is niet dat je niet ziet hoe de ander is, of dat hij dat specifieke ding doet. Je houdt je daar echter niet aan, maar je kijkt dieper in zijn ziel: hij is ook een man voor wie Christus is gestorven en als hij berouw heeft, zal God hem heiligen. Dan sympathiseer je met hem, hou je van hem, offer je jezelf op voor zijn bestwil, zoals Christus deed.

Onzorgvuldigheid

Wat God ook heeft gegeven in het leven van de Kerk, u kunt het verliezen als u er niet voorzichtig mee bent. De ervaring van God neemt afscheid en laat je in de steek, als je frivool en zorgeloos leeft, als je er totaal niet om geeft of je verdwaalt en uiteindelijk het aangezicht van de Heer niet ziet.

De mens verliest zoveel door zijn onzorgvuldigheid, zelfs als hij niet zwaar zondigt. Wees voorzichtig en bid!

We moeten onszelf en onze uitdrukkingen ook zorgvuldig onderzoeken. We moeten ons afvragen: is wat we doen deugdzaam of schuilt ons eigen gewin daarachter

Gehoorzaamheid

Tijdens de eerste jaren van het christendom stond het martelaarschap voor het geloof centraal in het leven van christenen. Iedereen wilde een martelaar voor Christus zijn. En de kerk was vol martelaren en heiligen. Tegenwoordig is gehoorzaamheid wat van iemand een martelaar zal maken, aangezien er bloed in zijn ziel zal vloeien door het snijden van zijn wil. De zielen die de weg van gehoorzaamheid betreden en zich bereidwillig binden aan willekeurige en volmaakte gehoorzaamheid, zijn degenen die de weg naar verlossing, de weg naar heiliging, zullen vinden.

Afgoderij

Als we ons eigen idool in ons bewaren, dat we op een voetstuk hebben gezet en vereerd, kan zelfs God Zelf het niet vernietigen. Niet omdat God zwak of beperkt is, maar omdat Hij de mens niet met geweld redt. We moeten dus vrijelijk voor God kiezen en God verlangen.

God staat toe dat een val, een blunder, een vergissing, een zonde of een mislukking ons overkomt. Dit gebeurt precies omdat er weer een val moet plaatsvinden (zoals in het geval van Petrus): de val van het idool dat in ons bestaat, dat we aanbidden als een god. Ieder van ons moet deze herfst beleven. Toch moet de mens volwassen worden om het te doorstaan. Alleen God weet wanneer dit ieder van ons zal overkomen.

Pijn

We worden tegenwoordig zo in de watten gelegd dat we in alles naar gemak zoeken. We willen alles rustig aan doen, we willen dat niets ons van streek maakt of ons mishaagt. Het is niet zoals dat. In de huidige wereld, zoveel jaren als we leven, zouden we onszelf moeten offeren voor het martelaarschap. Wie uiteindelijk gered wordt, zal door het martelaarschap zijn gegaan.

Pijn brengt de ziel meer winst dan iets anders. Hoe hard je ook probeert – met gebed of een andere deugd – om jezelf te overwinnen en jezelf aan Christus te geven, het is niet gemakkelijk, omdat je medelijden met jezelf hebt, je van jezelf houdt en het niet kunt verdragen jezelf meer te pushen dan jezelf toestaat.

Opofferende liefde

Laten we God zoeken en Zijn liefde kiezen, zelfs als we onszelf in de problemen moeten brengen. Er kan geen leven in Christus zijn zonder offers.

jIeder van ons barricadeert zichzelf achter zijn eigen gerechtigheid – hij gelooft dat de manier waarop hij naar de dingen kijkt absoluut juist is, hij gelooft dat zijn redenering geweldig is, hij gelooft dat elke spirituele aangelegenheid van hem goed is geregeld. En het enige probleem is wat er met andere mensen gaat gebeuren, waar de hele fout ligt.

Redding

De mens wordt gered als hij Christus in zich heeft, niet door simpelweg een paar externe taken uit te voeren.

Je moet geloven dat niets Christus meer behaagt dan dat je zijn liefde en vergeving ervaart.

We moeten onszelf voortdurend aan God geven en er des te meer naar streven om ons volledig aan Christus te wijden. Deelnemen aan het leven van de Kerk is zeker iets, maar het moet de vrucht zijn van onze voorafgaande innerlijke intentie en toewijding aan God.

Meestal in dienst van zijn egoïsme, erdoor gegrepen en beïnvloed zoals hij is, wil de mens niet tot Christus gaan. Als iemand tot Christus komt, moet hij veranderen. En dat is iets wat de mens weigert te accepteren; de mens wil niet veranderen. Mensen komen niet tot het licht, dat Christus is; mensen komen niet tot het licht dat de waarheid van Christus is; want als ze dat doen, zullen hun werken worden geopenbaard, die de werken van de duisternis zijn, niet van het licht.

De persoon die God uiteindelijk zal vinden, zal een enorme troost en troost in zijn hart ervaren. Omdat de mens zo is geschapen, dat alleen wanneer hij God vindt, hij zijn honger kan stillen. De heilige Augustinus schrijft: “Onrustig is de ziel van de mens, mijn Heer, totdat ze u vindt.”

Als je je zonde aan God laat zien, zal Hij ze genezen.

We bereiken geen verlossing of heiligheid als we niet door pijn, verlatenheid en dood gaan.

Gebed

Liefde

Laten we God zoeken en Zijn liefde kiezen, zelfs als we onszelf in de problemen moeten brengen. Er kan geen leven in Christus zijn zonder offers.

In Gods wezen is geen spoor van haat, geen spoor van vergelding of gemeenheid. Er is altijd grenzeloze liefde die naar elke richting en iedereen gaat. En Hij roept ons op om barmhartig te worden, aangezien hij een barmhartige God is. Hij roept ons op om liefde te worden, zoals hij liefde is. Als een sympathieke, barmhartige, neerbuigende en vergevingsgezinde God roept hij ons op om ook hetzelfde te zijn.

Je kunt nooit gekwetst worden door liefde, als liefde gezond is. Wat de mens pijn doet, is de poging om over hem te domineren.

Geestelijke strijd

Geestelijke strijd betekent niet dat je ernaar streeft iemand te zijn. Geestelijke strijd is om als vanzelfsprekend te beschouwen dat je een zondaar bent, om jezelf te verloochenen, je kruis op te heffen en achter Christus aan te rennen. Dan leer je de les van nederigheid en berouw. Christus is de leraar die ons tolereert en ons zijn lessen leert. We hoeven nergens bang voor te zijn, want Hij is zachtmoedig en nederig.
Wie ooit gered wil worden, bevindt zich op het pad van het martelaarschap. Hoe meer iemand de Heer liefheeft en zich aan Hem overgeeft, hoe groter zijn martelaarschap zal zijn.

Wie het christelijk leven ziet op een manier die aan het martelaarschap ontsnapt, is niet in overeenstemming met het koninkrijk van God. Ze zullen achterop raken. Ze wierpen zichzelf opzij.