De veertig martelaren van Sebaste, Armenië (overleden 320)

De veertig martelaren van Sebaste, Armenië (gestorven 320). De veertig martelaren waren een groep Romeinse soldaten in de Legio XII Fulminata (Gewapend met bliksem) wiens martelaarschap in 320, voor het christelijk geloof, wordt verteld in de Romeinse martyrologie. De veertig martelaren worden ook geëerd op 9 maart, met name in de Oosterse Kerk, maar de Romeinse Martyrologie plaatst ze vandaag, op 10 maart

Ze werden gedood in de buurt van de stad Sebaste, in Klein-Armenië (het huidige Sivas in Turkije), slachtoffers van de vervolgingen van Licinius, die na 316 de christenen van het Oosten vervolgde. Het vroegste verslag van hun bestaan en martelaarschap wordt gegeven door bisschop Basilius van Caesarea, dat wil zeggen de heilige Basilius de Grote (329-379) in een homilie die hij op hun feestdag hield. Het Feest van de Veertig Martelaren is dus ouder dan Basilius zelf, die hen vijftig of zestig jaar na hun dood verheerlijkte.

Zoals de heilige Basilius het verhaal vertelt – veertig soldaten die openlijk hadden beleden dat ze christen waren, werden door de prefect veroordeeld om naakt te worden blootgesteld aan een bevroren vijver in de buurt van Sebaste in een bitterkoude nacht, zodat ze dood zouden kunnen vriezen.

Onder de biechtvaders gaf men zich over en zijn metgezellen achterlatend, zocht men de warme baden bij het meer, die waren voorbereid voor iedereen die inconsequent zou kunnen blijken te zijn. Bij onderdompeling in de ketel raakte degene die zich overgaf in shock en stierf onmiddellijk. Dus deze eenzame soldaat stierf, beroofd van zowel aards als hemels leven.

Een van de bewakers, Aglaius, was ingesteld om over de martelaren te waken en zag een bovennatuurlijke schittering in de vorm van halo’s boven hun hoofden, die hen overschaduwden. Hij riep zichzelf onmiddellijk uit tot christen, wierp zijn klederen af en voegde zich bij de resterende negenendertig. Zo bleef het aantal van veertig compleet.

Bij het aanbreken van de dag werden de verstijfde lichamen van de biechtvaders, die nog steeds tekenen van leven vertoonden, verbrand en de overblijfselen in een rivier geworpen. Christenen verzamelden de kostbare overblijfselen echter zo goed als ze konden en de relikwieën werden verspreid over vele steden. Op deze manier werd de verering van de veertig martelaren wijdverspreid en werden talloze kerken ter ere van hen opgericht. Maar in Sebaste zelf werd een kathedraal met 40 koepels gebouwd. De kathedraal van Sebastia stond bijna 1 jaar, tot de invasie van Tamerlane en de aan het einde van de 000e eeuw. De naam “Veertig Martelarenkathedraal” is echter tot op de dag van vandaag bewaard gebleven.

Een kerk werd gebouwd in Caesarea, in Cappadocië en het was in deze kerk dat de heilige Basilius zijn homilie hield.
De heilige Gregorius van Nyssa was speciaal toegewijd aan de veertig martelaren – twee toespraken ter ere van hen, door hem gepredikt in de kerk die aan hen was gewijd, zijn nog steeds bewaard gebleven en na de dood van zijn ouders legde hij ze te ruste naast de relikwieën van de biechtvaders.
De heilige Efrem de Syriër heeft ook de veertig martelaren geprezen.
Sozomen, een Romeinse advocaat en historicus, die ooggetuige was, heeft een interessant verslag achtergelaten van de vondst van de relikwieën in Constantinopel, in het heiligdom van Sint Thyrsus gebouwd door Caesarius, door middel van keizerin Pulcheria.

Hun namen zijn: Acacius, Aetius, Aglaius, Alexander, Angus, Athanasius, Candidus, Chudion, Claudius, Cyrillus, Cyrion, Dometianus, Domnus, Ecdicius, Elias, Eunoicus, Eutyches, Eutychius, Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus, Herachus, Hesychius, Johannes, Lysimachus, Meliton, Nicolaas, Philoctemon, Priscus, Sacerdon, Severianus, Sisinius, Smaragdus, Theodulus, Theophilus, VaIens, Valerius, Vivianus en Xanthias.

De cultus van de veertig martelaren is wijdverspreid in de oosterse kerk. Het Veertig Heiligen klooster in Sarandë, het huidige Albanië, dat zijn naam in het Grieks gaf aan de stad zelf, werd gebouwd in de 6e eeuw en was een belangrijk bedevaartsoord. De kerken van St Sophia in Ohrid (het huidige Noord-Macedonië) en Kiev (Oekraïne) bevatten hun afbeeldingen, daterend uit respectievelijk de 11e en 12e eeuw. Een aantal hulpkapellen waren gewijd aan de veertig en er zijn verschillende gevallen, wanneer een hele kerk aan hen is gewijd – bijvoorbeeld het Xeropotamou-klooster op de berg Athos en de 13e-eeuwse Heilige Veertig Martelarenkerk, in Bulgarije. een kerk van de 40 heiligen in Constantinopel. In Syrië zijn de Armeense kathedraal van Aleppo en de Grieks-orthodoxe kathedraal van Homs gewijd aan de veertig martelaren.

Ivoren reliëficoon uit Constantinopel, 10e eeuw

De feestdag van de veertig martelaren valt opzettelijk zo geplaatst dat het tijdens de vastentijd zal vallen. Er is een opzettelijke speling op het getal veertig dat zowel het aantal martelaren als de dagen in het vasten is. Hun feest valt ook tijdens de vastentijd, zodat het uithoudingsvermogen van de martelaren als voorbeeld zal dienen voor de gelovigen om tot het einde door te zetten. om hemelse beloning te bereiken.

Een gebed waarin de veertig heilige martelaren van Sebaste worden genoemd, wordt ook in de orthodoxe huwelijksdienst geplaatst (aangeduid als een “bekroning”) om de bruid en bruidegom eraan te herinneren dat geestelijke kronen op hen wachten in de hemel, ook als ze net zo trouw blijven aan Christus als deze heiligen van lang geleden.

Speciale devotie tot de veertig martelaren van Sebaste werd al vroeg in het Westen geïntroduceerd. Bisschop Gaudentius van Brescia (gestorven rond 410 of 427) ontving deeltjes van de as van de martelaren tijdens een reis in het Oosten en plaatste ze, met andere relikwieën, in het altaar van de basiliek die hij had opgericht, bij de consecratie waarvan hij een nog steeds bestaande toespraak hield.

De kerk van Santa Maria Antiqua in het Forum Romanum, gebouwd in de vijfde eeuw, bevat een kapel, gebouwd zoals de kerk zelf, op de oude site en gewijd aan de veertig martelaren. Een zesde of zevende-eeuwse muurschildering daar toont hun martelaarschap. De namen van de biechtvaders, zoals we ze ook in latere bronnen vinden, werden vroeger op dit fresco gegraveerd. Er is een prachtige kapel van de veertig martelaren in de Kerk van het Heilig Graf in Jeruzalem

Handelingen van deze martelaren, later geschreven, in het Grieks, Syrisch en Latijn, zijn nog steeds aanwezig, ook een “Testament” van de veertig martelaren

Bron : Anasintpaul.Com

Vertaling : Kris Biesbroeck