Cyrillus van Jeruzalem (313-350) bisschop van Jeruzalem en kerkleraar

Doopcatechese nr 18,1.28 

Hoop op de verrijzenis

De hoop op de opstanding is de wortel van alle deugdzame activiteit. De verwachting van de beloning zet de ziel aan tot goed handelen. Iedere arbeider is bereid vermoeidheid te verdragen als hij vooraf de beloning voor zijn arbeid ziet; daarentegen, bij hen die zwoegen zonder beloond te worden, storten lichaam en ziel samen in vóór het einde van de taak. Een soldaat die een beloning verwacht voor zijn strijd is bereid om te vechten, maar geen enkele man die door een willekeurige leider in dienst wordt genomen is bereid om de dood onder ogen te zien voor hem, die hem geen beloning biedt voor zijn arbeid.

Zo behandelt elke ziel die in de opstanding gelooft zichzelf – en terecht – met respect, terwijl de ziel die niet in de opstanding gelooft tot de ondergang gedoemd is. Wie gelooft dat zijn lichaam op de opstanding wacht, respecteert zijn kleding; hij vermijdt het te bevuilen (…) De heilige Kerk leert ons daarom het geloof in de opstanding van de doden, als een ernstige aanwijzing. Dit is een belangrijk en zeer noodzakelijk item, door velen bestreden, maar vastgesteld door de waarheid. (…)

Goed onderwezen en goed gevormd in deze heilige katholieke kerk, zullen wij het koninkrijk der hemelen bezitten en voor ons deel het eeuwige leven verkrijgen. Hiervoor verdragen wij alles, opdat de Heer ons het genot ervan geeft. Want wij streven geen middelmatig doel na, maar het doel van onze inspanning is het eeuwige leven. Daarom wordt ons in de geloofsverkondiging, na het artikel: “En in de opstanding van het vlees”, d.w.z. de verrijzenis uit de doden, geleerd ook te geloven “in het eeuwige leven”, dat het doel is van onze strijd als christenen.

Bron : EVZO.org