Geestelijke raadgevingen van St. Anthimos van Chios

De volgende geestelijke raadgevingen werden gericht door de heilige Anthimos van Chios (+ 15 februari 1960) aan zijn geestelijke kinderen, de nonnen van het Heilige Klooster van Panagia Voithia op Chios, dat hij stichtte.

Over Stilte

Stilte! Stilte is goed, zwijgen is onschuldig, zwijgen is onberouwvol. Een ouderling zei altijd: “Zo vaak als ik sprak, had ik berouw, maar voor stilte heb ik nooit berouw gehad.” Stilte is zonder schandaal. Hij die zwijgt, is altijd vredig en gezegend. Christus zegende niet de breedsprakige noch de woedende noch de onruststokers, maar zegende de vredestichters, de zachtmoedigen, de geduldigen – deze zegende Hij. Een persoon die deugd heeft, zal onder de velen hun geduld, hun vastberadenheid, hun zachtaardigheid, hun verdraagzaamheid, Gelukkig is de persoon die zijn ziekte kent, omdat de menselijke natuur onderhevig is aan de passies, vele kwade passies, en gelukkig is degene die dit begrijpt.

De drie soorten mensen

Er zijn drie soorten mensen: vleselijk, mentaal en spiritueel. De vleselijke mens wil alles van het vlees, zoekt rust, houdt van lof, wil niet bespot worden, aanvaardt niet dat zijn wil wordt afgesneden, verdedigt zichzelf. Het mentale wil weer geen onrecht doen, noch willen ze onrecht ondergaan. De spirituele persoon denkt alles van de geest, en als ze onrechtvaardig lijden, verheugen ze zich, en als ze worden bespot, zijn ze dankbaar.

De redding van de ziel

Ik wil dat je hongert en dorst naar je redding. Ik wil dat je dorst naar gerechtigheid, blij bent met verdriet, je verheugt met straffen en lijden. Wanneer hebben wij, mijn zusters, geleden? Waar zijn de scherpe nagels die ons hebben doorboord? Waar is de speer? Waar is de doornenkroon? Wanneer hebben ze ons geslagen of bespuugd of hebben ze ons iets aangedaan dat ze Christus hebben aangedaan? Daarom moeten we, omdat we niets hebben geleerd van al deze dingen, met al onze kracht proberen onze Leraar na te volgen, want als we niet zijn zoals Hij, zullen we ook niet aan de rechterhand van God zitten, zoals Hij zat .

Over barmhartigheid voor de ziel

Als je medelijden hebt met de armen, als je je naaste helpt, geef je aan God. Maar vertel me eens, wie is voor ons onze naaste buur, die nood heeft en om genade vraagt? Onze ziel. Onze ziel is onze naaste. We moeten onze ziel helpen en barmhartig zijn. We zullen genade hebben met deze arme ziel met deugden. Als je je ziel genadig wilt zijn, zul je deugden maken, je zult gehoorzaam zijn, nederig, geduldig, een  liefhebber van de waarheid, een liefhebber van de broeders, stil, je zult je wil afsnijden…. ;Met deze dingen zul je je ziel ontfermen en aan God lenen.

Over het cultiveren van de deugden

Wanneer een persoon deugdzaamheid uitoefent, wanneer hij eros voor God heeft, wanneer hij een goddelijke vlam in zijn hart heeft, wanneer hij de ijver heeft om geliefd te zijn bij God en degenen die bij Hem zijn, dan verduren ze alles. Hij die liefde in zijn hart heeft, liegt nooit met hun mond en werkt nooit bedrieglijk. Hij die liefde in zijn hart heeft, kijkt nooit met zijn ogen om dingen te zien die zijn ziel niet ten goede komen, en hij neigt zijn oor niet om dingen te horen die niet heilzaam zijn.

Over de woede die mensen tiranniseert

JGeef woede nooit een plaats. Laat nooit een glimlach uit je mond ontbreken, met vreugde voor alle dingen die je nooit verlaten. Het hart van een blij gezicht komt tot bloei. Moge je hart vol voldoening zijn, want als de tevredenheid weggaat, zal de woede snel komen. Woede is de perfecte verdoving van genade.

Bron : Mystagogy resourcecenter

Vertaling : Kris Biesbroeck