Een verhaal over de Farizeeër en de Tollenaar..
“Ik zou u willen herinneren aan de gelijkenis van de Farizeeër en de tollenaar. De tollenaar komt achter in de kerk staan. Hij weet dat hij veroordeeld is; hij weet dat er in termen van gerechtigheid geen hoop voor hem is, omdat hij een buitenstaander is van het koninkrijk van God, het koninkrijk van gerechtigheid of het koninkrijk van liefde, omdat hij noch tot het rijk van gerechtigheid, noch tot het rijk van liefde behoort. Maar in het wrede, gewelddadige, lelijke leven dat hij leidt, heeft hij iets geleerd waar de rechtvaardige Farizeeër geen idee van heeft. Hij heeft geleerd dat in een wereld van competitie, in een wereld van roofzuchtige dieren, in een wereld van wreedheid en harteloosheid, de enige hoop die iemand kan hebben een daad van barmhartigheid is, een daad van mededogen, een volkomen onverwachte daad die noch in plicht noch in natuurlijke relaties, die de actie van de wrede, gewelddadige, harteloze wereld waarin we leven zal opschorten. Het enige wat hij bijvoorbeeld weet, doordat hij zelf een afperser, een geldschieter, een dief, enzovoort is, is dat er momenten zijn waarop hij zonder reden, omdat het geen deel uitmaakt van de kijk van de wereld, een schuld zal kwijtschelden, omdat plotseling is zijn hart mild en kwetsbaar geworden; dat hij bij een andere gelegenheid misschien niet iemand in de gevangenis laat zetten omdat een gezicht hem ergens aan zal hebben herinnerd of een stem recht naar zijn hart is gegaan. Hier zit geen logica in. Het maakt geen deel uit van de kijk van de wereld, noch is het een manier waarop hij zich normaal gedraagt. Het is iets dat doorbreekt, wat volkomen onzinnig is, waar hij niet tegen kan; en hij weet waarschijnlijk ook hoe vaak werd hij zelf niet gered van een laatste catastrofe door dit binnendringen van het onverwachte en het onmogelijke, barmhartigheid, mededogen, vergeving. Dus hij staat aan de achterkant van de kerk, wetende dat het hele rijk binnen de kerk een rijk van gerechtigheid en goddelijke liefde is waartoe hij niet behoort en waar hij niet binnen kan gaan. Maar hij weet ook uit ervaring dat het onmogelijke zich voordoet en daarom zegt hij: “Heb genade, overtreed de wetten van gerechtigheid, overtreed de wetten van religie, kom in genade neer bij ons die geen recht hebben op vergeving of toelating .” En ik denk dat we hier voortdurend opnieuw moeten beginnen.” wetende dat het hele rijk binnen de kerk een rijk van gerechtigheid en goddelijke liefde is waartoe hij niet behoort en waartoe hij niet kan binnengaan. Maar hij weet ook uit ervaring dat het onmogelijke zich voordoet en daarom zegt hij: “Heb genade, overtreed de wetten van gerechtigheid, overtreed de wetten van religie, kom in genade neer bij ons die geen recht hebben op vergeving of toelating .” En ik denk dat we hier voortdurend opnieuw moeten beginnen.” wetende dat het hele rijk binnen de kerk een rijk van gerechtigheid en goddelijke liefde is waartoe hij niet behoort en waartoe hij niet kan binnengaan. Maar hij weet ook uit ervaring dat het onmogelijke zich voordoet en daarom zegt hij: “Heb genade, overtreed de wetten van gerechtigheid, overtreed de wetten van religie, kom in genade neer bij ons die geen recht hebben op vergeving of toelating .” En ik denk dat we hier voortdurend opnieuw moeten beginnen.”
Bron : – Anthony Bloom, Begint te bidden
Vertaling :Kris Biesbroeck
christelijkeinformatiebron 