Vergeven veronderstelt herinneren. En het creëert een vergeten, niet op de natuurlijke manier waarop we het weer van gisteren vergeten, maar op de manier van het grote “ondanks” dat zegt: ik vergeet hoewel ik het me herinner. Zonder dit soort vergeten kan geen enkele menselijke relatie gezond standhouden. Ik heb het niet over een plechtige daad van het vragen en aanbieden van vergeving. Zulke rituelen die soms voorkomen tussen ouders en kinderen, of vrienden, of man en vrouw, zijn vaak daden van morele arrogantie aan de ene kant en gedwongen vernedering aan de andere kant. Maar ik spreek over de blijvende bereidheid om hem te accepteren die ons pijn heeft gedaan.
Paul Tillich
christelijkeinformatiebron 