border a16

Belangrijke sptrituele citaten

‘De sleutel tot spirituele vooruitgang is daarom evangelische liefde voor je vijanden. Dit is in de eerste plaats – iets heel eenvoudigs, maar heel moeilijks – de weigering om te oordelen, de weigering om voor zichzelf op te komen door anderen te verachten of te veroordelen. Alleen zo’n geesteshouding brengt onthechting en vrede. De rest is secundair. ‘
– Olivier Clément

Een gebed van St. Isaac de Syriër (613-700 CE)
Heer Jezus Christus, Koning der koningen,
U hebt macht over leven en dood.
U weet zelfs dingen
die onzeker en duister zijn,
en zelfs onze gedachten en gevoelens
zijn niet voor u verborgen.
Reinig mij van mijn geheime fouten,
want ik heb verkeerd gedaan en u zag het.
U weet hoe zwak ik ben,
zowel naar ziel als naar lichaam.
Geef mij kracht, o Heer, in mijn zwakheid
en ondersteun mij in mijn lijden.
Geef me een voorzichtig oordeel, lieve Heer,
en laat me altijd denken aan Uw zegeningen.
Laat me tot het einde vasthouden aan uw genade die
me tot nu toe heeft beschermd. Amen
—
De Zoon is ‘Leven’ (Johannes 14:6) omdat Hij ‘Licht’ is, en werkelijkheid vormt en geeft aan elk denkend wezen. ‘Want in Hem leven, bewegen en bestaan wij’ (Handelingen 17:28) en er is een tweeledige manier waarop Hij ons inademt (vgl. Gen. 2:7; Joh. 20:22); wij zijn allemaal vervuld met Zijn adem, en zij die daartoe in staat zijn, allen die de mond van hun geest wijd genoeg openen, met Zijn Heilige Geest.
– Gregorius van Nazianze

Als onze gedachten vriendelijk, vredig en rustig zijn, alleen gericht op het goede, dan beïnvloeden we ook onszelf en stralen we overal om ons heen vrede uit – in ons gezin, het hele land, overal. Dat geldt niet alleen hier op aarde, maar ook in de kosmos. Als we werken op de velden van de Heer, creëren we harmonie. Goddelijke harmonie, vrede en rust verspreidden zich overal.
– Ouderling Thaddeus van Vitnovica

Hoe martelend is de ‘kerkelijke’ taal die men in de kerk moet spreken – de toon, stijl, gewoonte. Het is allemaal kunstmatig; er is een totale afwezigheid van een eenvoudige menselijke taal. Met wat een zucht van verlichting verlaat men deze wereld van soutanes, zoenen en kerkroddels. Zodra men weggaat, ziet men: natte kale takken, mist die over akkers, bomen, huizen drijft. Lucht. Vroege schemering. En het vertelt allemaal een ongelooflijk simpele waarheid.
– V. Alexander Schmeman

De geheime essentie van de ziel die de waarheid kent, roept naar God: Geliefde, ontdoe me van de troost van mijn zelfgenoegzame spiritualiteit. Dompel me in de duisternis waar ik niet kan vertrouwen op een van mijn oude trucs om mijn scheiding te behouden. Laat me het opgeven om mezelf ervan te overtuigen dat mijn eigen spirituele daden je zeker zullen behagen. Neem al mijn sappige spirituele gevoelens, geliefden, en droog ze op, en steek ze dan alsjeblieft in brand. Neem mijn verheven spirituele concepten en dompel ze in duisternis, en verbrand ze dan. Laat me alleen van jou houden, Geliefde. Laat me rustig en met onuitsprekelijke eenvoud gewoon van je houden.
– St. Johannes van het Kruis

Christendom is een levensstijl – een manier van in de wereld staan die eenvoudig, geweldloos, gedeeld en liefdevol is. We hebben er echter een gevestigde “religie” van gemaakt (en alles wat daarbij hoort) en hebben de verandering van levensstijl zelf vermeden. Men kan oorlogszuchtig, hebzuchtig, racistisch, egoïstisch en ijdel zijn in het grootste deel van de christelijke geschiedenis, en toch geloven dat Jezus iemands “persoonlijke Heer en Verlosser” is. . . De wereld heeft geen tijd meer voor zulke gekkigheden. Het leed op aarde is te groot.
-Richard Rohr

In de taal van zijn plaats en tijd sprak Christus over de bestaanswijze en het leven “volgens de waarheid” als het “koninkrijk der hemelen”. Hij predikte dat degenen die ons naar deze “modus” leiden, geen vrome religieuze mensen zijn, degenen die voldoening vinden in deugdzaam zijn, degenen die hun ego versterken door zich aan een of andere wet te houden. Degenen die ons leiden zijn mensen die alle vertrouwen in zichzelf hebben verloren, mensen die geen enkele persoonlijke beloning verwachten en alleen maar verlangen om bemind te worden, zelfs als ze het niet verdienen – verachte zondaars: tollenaars, rovers, prostituees en verloren zonen.
– Christos Yannaras

Wanneer een buitenlander bij u in uw land verblijft, behandel hem dan niet slecht. De buitenlander die bij u woont, moet worden behandeld als uw autochtone. Heb ze lief als jezelf, want jullie waren buitenlanders in Egypte. Ik ben de Heer, uw God.
– Leviticus 19:33-34

jDenken we dat we Christus alleen kunnen volgen als het ons behaagt of overeenkomt met onze mening? Dat is niet zo. Het is alles of niets. Zijn er gebieden in ons leven die vrijgesteld zijn van het evangelie? Natuurlijk niet, dus we moeten onszelf niet voor de gek houden. Iets moet geven en dat iets zijn onze meningen en persoonlijke klachten, onze sympathieën en antipathieën, onze angsten en verlangens. “Word getransformeerd door de vernieuwing van uw geest”, zegt St. Paul en als dat niet de transformatie betekent van alles in onze geest dat niet heilig is, niet mededogend is, niet is zoals Christus zelf, dan doe ik dat niet weet niet wat het betekent. We groeien in Christus door af te trekken, niet door op te tellen. Door ons hart voor hem te openen, laten we alle dingen los die geen plaats hebben in zijn koninkrijk van vrede, vreugde en liefde.
– Vader Antonius

Christus, die prostituees, belastinginners en zondaars benaderde, kan nauwelijks de leraar zijn van degenen die bang zijn hun onberispelijke kleding te bevuilen, die volledig toegewijd zijn aan de letter, die alleen volgens de regels leven en die hun hele leven regeren volgens reglement.
– St. Maria van Parijs

“De ziel verlaat alle uiterlijke verschijnselen, niet alleen die welke door de zintuigen kunnen worden gevat, maar ook die welke de geest zelf lijkt te zien, en ze gaat steeds dieper totdat ze door de werking van de geest het onzichtbare en onbegrijpelijke doordringt, en het is daar dat het God ziet.De ware visie en de ware kennis van wat we zoeken bestaat juist in het niet zien, in het besef dat ons doel alle kennis overstijgt…
– St. Gregorius van Nyssa

Onze echte reis in het leven is innerlijk;
Het is een kwestie van groei, verdieping
en een steeds grotere overgave
aan de scheppende werking van liefde en genade
in ons hart.
Nooit was het zo nodig om
op die actie te reageren.
-Thomas Merton

Alles zal uiteindelijk in orde komen, maar als we eindeloos blijven herhalen wat er lang geleden is gezegd, zullen steeds meer mensen van hun geloof afdrijven… niet omdat alles wat eerder is gezegd onjuist is, maar omdat de aanpak en taal worden gebruikt, zijn allemaal verkeerd. De mensen van nu en de tijd waarin ze leven zijn anders; tegenwoordig denken we daar anders over. Ik geloof dat men geworteld moet raken in God en niet bang moet zijn om vrij te denken en te voelen.”
From The Wheel, “The Problem of Fear, A Reflection on the Words of Metropolitan Anthony of Sourozh”, nummer 4, winter 2016

Hoe vaak wordt er in de evangeliën niet over Christus verteld dat Hij medelijden met hen had, dat Hij hen genadig was!
– Fr. Alexander Schmeman

Het is riskant om te bidden, en het gevaar is dat onze gebeden tussen God en ons komen te staan. Het mooie van bidden is niet bidden, maar rechtstreeks naar God gaan. Als het opzeggen van je gebeden een obstakel vormt voor het gebed, knip het dan uit. Laat Jezus bidden. Godzijdank bidt Jezus. Laat hem in je bidden.

De beste manier om te bidden is: stop. Laat het gebed in je bidden, of je het nu weet of niet. Dit betekent een diep besef van je ware innerlijke identiteit…

Er zijn geen niveaus. Elk moment kun je doorbreken in de onderliggende eenheid die Gods geschenk in Christus is. In dit opzicht prijst Praise. Dankzegging geeft dank. Jezus bidt. Openheid is alles.”
-Thomas Merton

In liefde bracht Hij de wereld tot stand; in liefde leidt Hij het tijdens dit tijdelijke bestaan; in liefde zal Hij haar tot die wonderbaarlijke getransformeerde staat brengen, en in liefde zal de wereld worden verzwolgen in het grote mysterie van Hem die al deze dingen heeft volbracht; in liefde zal uiteindelijk de hele loop van het bestuur van de schepping worden omvat. En aangezien in de Nieuwe Wereld de liefde van de Schepper heerst over de hele rationele natuur, zal de verwondering over Zijn mysteriën die dan onthuld zullen worden, het intellect van alle rationele wezens die Hij heeft geschapen, voor zich boeien opdat ze vreugde in Hem zouden kunnen hebben, of ze nu slecht zijn of dat ze rechtvaardig zijn.”
– St. Isaac van Syrië

In gebed ontdekken we wat we al hebben. Je begint vanaf waar je bent en je verdiept wat je al hebt, en je realiseert je dat je er al bent. We hebben alles, maar we weten het niet en ervaren het niet. Alles is ons gegeven in Christus. Alles wat we nodig hebben is te ervaren wat we al bezitten
-Thomas Merton

De geschapen mens kan geen zoon van God worden en een god uit genade door vergoddelijking, tenzij hij eerst door zijn eigen vrije keuze verwekt is in de Geest door middel van de zelfminnende en onafhankelijke kracht die van nature in hem woont.
– St. Maximos de Belijder

Ik werd plotseling overweldigd door het besef dat ik van al die mensen hield, dat ze van mij waren en ik van hen, dat we elkaar niet vreemd konden zijn, ook al waren we totale vreemden… Er is geen manier om mensen te vertellen dat ze dat zijn allemaal rondlopen stralend als de zon.
– Het besef van Thomas Merton toen hij op de hoek van Walnut and Fourth in Louisville, KY stond (1958).

Het lijkt mij, en ik ben er persoonlijk van overtuigd, dat de kerk nooit mag spreken vanuit een sterke positie… Het mag niet een van de krachten zijn die deze of gene staat beïnvloeden. De Kerk zou, zo u wilt, net zo machteloos moeten zijn als God zelf, die niet dwingt, maar die de schoonheid en de waarheid der dingen oproept en onthult zonder ze op te dringen. Zodra de Kerk macht begint uit te oefenen, verliest ze haar meest diepgaande kenmerk, namelijk de goddelijke liefde [dwz] het begrip van degenen die ze moet redden en niet kapotmaken…”
– Metropoliet Anthony Bloom

We moeten beginnen te ontmoeten: mensen moeten mensen ontmoeten; we zijn allemaal mensen. Voordat we christenen of joden of moslims zijn, voordat we Amerikanen of Russen of Afrikanen zijn, voordat we generaals of priesters, rabbijnen of imams zijn, voordat we zichtbare of onzichtbare handicaps hebben, zijn we allemaal mensen met een hart dat in staat is lief te hebben.”
– Jean Vanier, winnaar van de Templeton-prijs 2015

Ten slotte dicteert het belang van apofatische … theologie, die het mysterie en de transcendentie van God onderstreept, zelfs terwijl de goddelijke aanwezigheid en immanentie wordt bevestigd, een onwil om zaken van ethisch belang te definiëren of erover te pontificeren. De diepere overtuiging is altijd dat de waarheid nooit kan worden geobjectiveerd of uitgeput, terwijl elke menselijke persoon ook uniek is geschapen naar het beeld van God en nooit kan worden gereduceerd tot iets minder dan een mysterie.”
– Oecumenisch Patriarch Bartholomeus

“Er werd een oude man gevraagd: ‘Hoe kan ik God vinden?’ Hij zei: “In het vasten, in het waken, in het werk, in devotie en vooral in onderscheidingsvermogen. Ik zeg je, velen hebben hun lichaam verwond zonder onderscheidingsvermogen en zijn bij ons weggegaan zonder iets bereikt te hebben. Onze mond stinkt door vasten kennen we de Schriften uit ons hoofd, we reciteren alle Psalmen van David, maar we hebben niet wat God zoekt: naastenliefde en nederigheid.'”
– De woestijnvaders

“Als je niet barmhartig kunt zijn, spreek dan tenminste alsof je een zondaar bent. Als je geen vredestichter bent, wees dan tenminste geen onruststoker. Als je niet ijverig kunt zijn, wees dan in je gedachten tenminste als een luiaard. Als je als u niet zegeviert, verhef uzelf dan niet boven de overwonnene. Als u de mond niet kunt sluiten van een man die zijn metgezel kleineert, onthoud u er dan in ieder geval van om zich hierin bij hem aan te sluiten.’
– St. Isaac de Syriër

“Als we naar de kerk komen, waar zoeken we dan naar? Vissen in de woestijn? Nee, we zoeken naar die verborgen “innerlijke meditatie” van het hart die ons verenigt met Christus… Hetzelfde gebeurt in de kerk waar je Zijn mystiek en sacramenteel verenigd met Christus. In en door je innerlijke meditatie over deze dingen zullen ze een realiteit worden… Om Hem te vinden streef ernaar om die verborgen, innerlijke meditatie binnen te gaan en je zult zien dat Hij zal komen. Uit eigen beweging. Je zult de zware steen van je hart zien wegrollen en Hij Zelf zal opstaan!”
– Ouderling Aimilianos, DE WEG VAN DE GEEST

jWanneer je intellect in zijn grote verlangen naar God zich geleidelijk aan terugtrekt uit het vlees en zich afkeert van alle gedachten die hun oorsprong hebben in je zintuiglijke waarneming, geheugen of ziel/lichaam-temperament, en wanneer het vol eerbied en vreugde wordt, dan mag je concluderen dat je dicht bij de grenzen van het gebed [meditatie] bent.
– Evagrius “On Prayer [Meditatie]” uit The Philokalia Vol. 1

jAls mensen zeggen dat God één is, denken ze dat dit betekent dat Hij niet twee, drie, vier of tien is. Dat wil zeggen, ze sommen God op. Maar God is niet te tellen. In die zin kan dus niet worden gezegd dat God één is. Als je Hem meetelt, beperk je Hem. God is niet één in de numerieke zin waarvan we bijvoorbeeld zeggen dat dit boek één is. Er is niets zoals God en geen nummer zoals Hij.
– Metropoliet Georges Khodr

“Onze houding ten opzichte van het kwaad moet vrij zijn van haat, en heeft zelf een verlicht karakter nodig…Satan verheugt zich als hij erin slaagt ons te inspireren met duivelse gevoelens voor zichzelf. Hij is het die wint wanneer zijn eigen methoden tegen zichzelf worden gebruikt. … Een voortdurende veroordeling van het kwaad en zijn agenten moedigt alleen maar zijn groei in de wereld aan – een waarheid die voldoende wordt geopenbaard in de evangeliën, maar waarvoor we voortdurend blind zijn.
– Berdayev, Vrijheid en de Geest, p. 182

“Vast je? Voed dan de hongerigen, geef drinken aan de dorstigen, bezoek de zieken, vergeet de gevangenen niet, heb medelijden met de gemartelden, troost degenen die treuren en huilen, wees barmhartig, nederig, vriendelijk, kalm, geduldig , sympathiek, vergevingsgezind, eerbiedig, waarheidsgetrouw en vroom, zodat God uw vasten zou accepteren en u overvloedig de vruchten van berouw zou schenken.”
– Heilige Johannes Chrysostomus

“Het doel van vasten is innerlijke eenheid.”
-Thomas Merton

“Het geloof gaat als het ware door een distilleerder en wordt ideologie. En ideologie wenkt [mensen] niet. In ideologieën is er geen Jezus: in zijn tederheid, zijn liefde, zijn zachtmoedigheid. En ideologieën zijn star, altijd. elk teken: rigide. En wanneer een christen een discipel van de ideologie wordt, heeft hij het geloof verloren: hij is niet langer een discipel van Jezus, hij is een discipel van deze denkwijze… Daarom zei Jezus tegen hen: ‘ Je hebt de sleutel van kennis weggenomen.’ De kennis van Jezus wordt omgezet in een ideologische en ook moralistische kennis, omdat deze de deur sluiten met veel eisen.
.. Het geloof wordt ideologie en ideologie beangstigt, ideologie jaagt de mensen weg, distantieert, distantieert de mensen en distantieert de Kerk van de mensen. Maar het is een ernstige ziekte, dit van ideologische christenen. Het is een ziekte, maar het is niet nieuw, hè? Reeds de apostel Johannes sprak hierover in zijn eerste Brief. Christenen die het geloof verliezen en de ideologieën verkiezen. Zijn houding is: wees rigide, moralistisch, ethisch, maar zonder vriendelijkheid. Dit kan de vraag zijn, niet? Maar waarom kan een christen zo worden? Slechts één ding: deze christen bidt niet. En als er niet gebeden wordt, sluit je altijd de deur.”
De sleutel die de deur naar het geloof opent, is gebed… Als een christen niet bidt, gebeurt dit. En zijn getuige is een arrogante getuige… Wie niet bidt, is arrogant, trots, zeker van zichzelf. Hij is niet bescheiden. Hij zoekt zijn eigen vooruitgang. Integendeel, als een christen bidt, is hij niet ver van het geloof verwijderd; hij spreekt met Jezus.”
– Paus Franciscus

“Je kunt niet te zachtaardig, te vriendelijk zijn. Vermijd zelfs om hard over te komen in je behandeling van elkaar. Vreugde, stralende vreugde stroomt van het gezicht van hem die geeft en wekt vreugde op in het hart van hem die ontvangt. Alle veroordeling komt van de duivel. Veroordeel elkaar nooit. We veroordelen anderen alleen omdat we schuwen onszelf te kennen. Wanneer we naar onze eigen tekortkomingen staren, zien we zo’n moeras dat niets in een ander het kan evenaren. Daarom keren we ons af en maken er veel van de fouten van anderen. In plaats van anderen te veroordelen, streef je naar innerlijke vrede. Zwijg, onthoud je van oordeel. Dit zal je verheffen boven de dodelijke pijlen van laster, belediging en verontwaardiging en zal je gloeiende hart beschermen tegen alle kwaad.’
– St. Serafim van Sarov

“Het is onze taak om van anderen te houden zonder te stoppen om te vragen of ze het waard zijn. Dat is niet onze zaak en in feite gaat het niemand aan. onszelf en onze naasten waardig.”
-Thomas Merton

“We zien het water van een rivier ononderbroken stromen en wegvloeien, en alles wat op het oppervlak drijft, rotzooi of boombalken, komt allemaal voorbij. Christen! Zo ook ons leven… Ik was een baby, en die tijd is voorbij weg. Ik was een puber, en ook dat is voorbij. Ik was een jonge man, en ook dat ligt ver achter me. De sterke en volwassen man die ik was, is niet meer. Mijn haar wordt wit, ik bezwijk aan de leeftijd, maar ook dat gaat voorbij; ik nader het einde en zal de weg van alle vlees gaan. Ik ben geboren om te sterven. Ik sterf om te leven. Gedenk mij, o Heer, in Uw Koninkrijk!”
– St. Tikhon van Voronezh

We moeten niet alleen matig zijn met voedsel, maar we moeten ons ook onthouden van elke andere zonde, zodat we, net zoals we vasten met onze maag, zouden moeten vasten met onze tong. Evenzo zouden we moeten vasten met onze ogen; dwz niet kijken naar opwindende dingen, je ogen niet de vrijheid geven om rond te dwalen, niet schaamteloos en zonder angst te kijken. Evenzo moeten armen en benen worden weerhouden van het doen van slechte daden.
– Abba Dorotheus van Gaza

Bidden, vasten, waken en alle andere christelijke gebruiken, hoe goed ze ook mogen zijn, vormen zeker niet het doel van ons christelijk leven: het zijn slechts de onmisbare middelen om dat doel te bereiken. Want het ware doel van het christelijk leven is het verkrijgen van de Heilige Geest van God. Wat betreft vasten, waken, gebed en het geven van aalmoezen, en andere goede werken die in de naam van Christus worden gedaan, dit zijn slechts de middelen om de Heilige Geest van God te verwerven. Merk goed op dat alleen goede werken, gedaan in de naam van Christus, ons de vruchten van de Geest brengen.
– St. Seraphim van Sarov

In het centrum van ons wezen bevindt zich een punt van niets dat onaangetast is door illusie, een punt van pure waarheid, een punt of vonk die volledig aan God toebehoort, die nooit tot onze beschikking staat, waaruit God beschikt over ons leven, dat is ontoegankelijk voor de fantasieën van onze eigen geest of de wreedheden van onze eigen wil. Dit kleine punt van niets en van absolute armoede is de pure glorie van God in ons.
– Thomas Merton (1915 – 1968)
Vermoedens van een schuldige omstander

Ieder van ons wordt overschaduwd door een illusoir persoon: een vals Zelf. We zijn niet erg goed in het herkennen van illusies, zeker niet degene die we over onszelf koesteren.
-Thomas Merton

Liefde is niet afhankelijk van tijd en de kracht van liefde gaat altijd door. Er zijn sommigen die geloven dat de Heer de dood onderging uit liefde voor de mens, maar omdat ze deze liefde in hun eigen ziel niet bereiken, lijkt het hen dat het een oud verhaal uit vervlogen dagen is. Maar wanneer de ziel de liefde van God door de Heilige Geest kent, voelt ze zonder enige twijfel dat de Heer onze Vader is, de naaste, de beste en dierbaarste vader, en er is geen groter geluk dan God lief te hebben met heel ons hart. harten, met heel onze ziel en met heel ons verstand, volgens het gebod van de Heer, en onze naaste als onszelf. En als deze liefde in de ziel is, verheugt alles haar; maar wanneer de mens uit het oog is verloren, kan hij geen vrede vinden en is hij in de war en geeft hij anderen de schuld alsof ze hem onrecht hebben aangedaan,
– St. Silouan de Athoniet

Lieve God, onthul ons alstublieft uw sublieme schoonheid, die overal, overal, overal is, zodat we ons nooit meer bang zullen voelen.
– St. Franciscus van Assisi

Spiritualiteit kan niet worden geleerd door de wereld te ontvluchten, of door voor dingen weg te rennen, of door eenzaam te worden en afgezonderd van de wereld. We moeten veeleer een innerlijke eenzaamheid leren, waar of met wie we ook zijn. We moeten leren dingen te doorgronden en God daar te vinden.
– Meester Eckhart

Een ander vanuit het hart vergeven is een daad van bevrijding. We bevrijden die persoon van de negatieve banden die tussen ons bestaan. We zeggen: “Ik houd je belediging niet langer tegen je.” Maar er is meer. We bevrijden onszelf ook van de last om de ‘beledigde’ te zijn. Zolang we degenen die ons hebben verwond niet vergeven, dragen we ze met ons mee of, erger nog, trekken ze als een zware last. De verleiding is groot om ons in woede vast te klampen aan onze vijanden en onszelf vervolgens te omschrijven als beledigd en gekwetst door hen. Vergeving bevrijdt daarom niet alleen de ander, maar ook onszelf. Het is de weg naar de vrijheid van de kinderen van God.
-Henri Nouwen

Hij nam ons vlees aan en ons vlees werd God, omdat het verenigd is met God en een enkele entiteit met hem vormt. Want de hogere volmaaktheid domineerde, met als resultaat dat ik net zo volledig God werd als hij mens werd.
– St. Gregorius Nazianzen

Onze natuur is om te aanbidden, maar tenzij dat element op God gericht is, wordt het “een zinloze onpersoonlijke kracht, die ons meesleurt in zijn stuwkracht. Het wordt een zoektocht naar extase – van welke soort dan ook – bereikt door vernietiging… De eerbiedige integratie van de natuur in de persoon wordt omgekeerd in een helse gevangenschap van het individu in de natuur.”
– Olivier Clément

“De Dokter van onze ziel heeft de remedie geplaatst in de verborgen regionen van de ziel.”
– St. Johannes Cassianus

“We bereiden de grond voor ons gebed wanneer we iets afwerpen dat niet van Christus is, wat Hem onwaardig is, en alleen het gebed van iemand die kan, zoals St. Paulus zegt: ‘Ik leef, maar niet ik, maar Christus leeft in mij,’ is een echt christelijk gebed.”
– Metropoliet Anthony Bloom

“Dan zal Christus tegen ons zeggen: ‘Kom jij ook! Kom, dronkaards! Kom jullie zwakkelingen! Kom, verdorven!’ En hij zal tegen ons zeggen: ‘Verachtelijke wezens, jullie naar het beeld van het beest en jullie die zijn merkteken dragen. Toch kom jij ook!’ En de wijzen en verstandigen zullen zeggen: ‘Heer, waarom verwelkomt u hen? En hij zal zeggen: ‘O wijs en verstandig, ik verwelkom ze omdat geen van hen zichzelf ooit waardig heeft geacht. En hij zal zijn armen naar ons uitstrekken, en wij zullen aan zijn voeten vallen en in snikken uitbarsten, en dan zullen wij alles begrijpen, alles! Heer, uw koninkrijk kome!”
– Dostojevski, MISDAAD EN STRAF

Het is niet alleen schadelijk om te proberen rijkdom te vergaren, maar ook om je buitensporig bezig te houden met zelfs de meest noodzakelijke dingen.
Het is niet genoeg om rijkdom te verachten, maar je moet ook de armen voeden en, wat nog belangrijker is, je moet Christus volgen.
– St. Johannes Chrysostomus

Kijk niet minachtend naar de gevoelens van iemand die tegen je praat over zijn buurman, maar zeg liever tegen hem: “Stop, broeder! Ik maak elke dag grotere zonden, dus hoe kan ik hem bekritiseren?’ Op deze manier bereik je twee dingen; je geneest jezelf en je naaste met één pleister. Dit is een van de kortste wegen naar vergeving van zonden; Ik bedoel, niet om te oordelen. “Oordeel niet, en u zult niet geoordeeld worden.”
– St. John Climacus, De ladder van goddelijke beklimming

“In liefde heeft God de wereld tot bestaan gebracht; in liefde zal God haar tot die wonderbaarlijke getransformeerde staat brengen, en in liefde zal de wereld worden verzwolgen in het grote mysterie van degene die al deze dingen heeft voorgevormd; in liefde zal de hele loop van het bestuur van de schepping eindelijk worden omvat.”
– St. Isaac van Syrië

De natuur komt in opstand wanneer de arrogante menselijke geest probeert zijn grenzeloze krachten te temmen die door de Schepper zijn geschonken in zijn ogenschijnlijk onbeduidende en inactieve elementen. Door vanuit een spiritueel perspectief de pijnlijke natuurverschijnselen te beschouwen die onze planeet de laatste tijd herhaaldelijk en achtereenvolgens teisteren, waarderen en erkennen we de overtuiging dat deze onlosmakelijk verbonden zijn met de spirituele en ethische afwijking van de mensheid. De tekenen van deze afwijking – zoals hebzucht, gierigheid en een onverzadigbaar verlangen naar materiële rijkdom, naast een onverschilligheid ten opzichte van de armoede die door zovelen wordt doorstaan als gevolg van de onevenwichtige welvaart van enkelen – zijn mogelijk niet duidelijk gerelateerd aan de natuurlijke gebeurtenissen. in de ogen van wetenschappers. Maar voor iemand die de zaak geestelijk onderzoekt, verstoort zonde zowel de harmonie van geestelijke als natuurlijke relaties. Voor, er is een mystiek verband tussen moreel en natuurlijk kwaad; als we van het laatste willen worden bevrijd, moeten we het eerste verwerpen.
– Zijne Eminentie Aartsbisschop Demetrios van de GOA

De levensregel van de perfecte persoon: De perfecte persoon probeert niet alleen het kwaad te vermijden. Evenmin doet hij goed uit angst voor straf, laat staan om in aanmerking te komen voor de hoop op een beloofde beloning. De perfecte persoon doet goed door liefde. Zijn acties worden niet gemotiveerd door het verlangen naar persoonlijk voordeel, dus hij heeft geen persoonlijk voordeel als doel. Maar zodra hij de schoonheid van het goede doen heeft gerealiseerd, doet hij het met al zijn energie en in alles wat hij doet. Hij is niet geïnteresseerd in roem, of een goede reputatie, of een menselijke of goddelijke beloning. De levensregel voor een volmaakt persoon is om naar het beeld en de gelijkenis van God te zijn.
– St. Clemens van Alexandrië

“Houd van de hele schepping van God, van het geheel en van elke zandkorrel. Houd van elk blad, van elke straal van Gods licht. Houd van de dieren, houd van de planten, houd van alles. Als je van alles houdt, zul je het goddelijke mysterie in de dingen waarnemen. .”
– Fjodor Dostojevski

“Waar geloof is dus een onvoorwaardelijke oriëntatie van de hele persoon op de wil van God. God straft de mens niet voor zijn zonden en zondigheid in dit leven, of zelfs in het leven hierna. We smeden onze eigen bestemming. Dat wat die we “hel” noemen, is onze eigen creatie. We kunnen het al in dit leven ervaren en, door onze eigen keuzes, de volheid ervan ervaren in de toekomende tijd. God heeft bepaald als de bestemming van alle mensen: onsterfelijkheid, deelname aan de heerlijkheid van de Godheid, de vreugde van de alomvattende Goddelijke Liefde.God heeft dit als ons lot bepaald en ons niet alleen geleerd hoe we het kunnen bereiken, maar heeft het ons in Christus duidelijk mogelijk gemaakt om het te bereiken.Omdat door zijn zonden schiet de mens dit lot altijd te kort, maar door Christus die, als waarachtig mens, tot dit lot is gekomen en het voor de hele mensheid heeft bereikt (Rom.5:12) we kunnen het toch erven door ervoor te kiezen te streven naar een leven in Christus (Rm. 3:24-30).”
– Aartsbisschop Lazar Puhalo, uit “The Neurobiology of Sin”

“Laten we in vrede gaan” is het laatste gebod van de liturgie. Wat betekent het? Het betekent zeker dat het einde van de Goddelijke Liturgie geen einde is, maar een begin. Die woorden: “Laten we in vrede gaan”, zijn niet alleen een geruststellende epiloog. Ze zijn een oproep om te dienen en te getuigen. In feite betekenen die woorden: “Laten we in vrede voortgaan”, dat de liturgie voorbij is, de liturgie na de liturgie gaat beginnen.

Dit is dus het doel van de liturgie: dat we naar de wereld terugkeren met de deuren van onze waarnemingen gereinigd. We moeten na de liturgie terugkeren naar de wereld en Christus zien in elke menselijke persoon, vooral in degenen die lijden. In de woorden van pater Alexander Schmemann is de christen degene die waar hij of zij ook kijkt, overal Christus ziet en zich in hem verheugt. We moeten dus uitgaan van de liturgie en Christus overal zien.”
– Bisschop Kallistos van Diokleia

“De pogingen van sommige religieuze lichamen om de burgerlijke overheid te manipuleren om haar hun doctrines en morele concepten in burgerlijk recht te laten vastleggen, is niets anders dan zondig egoïsme, egocentrisme en eigenliefde. Het is daarom precies het tegenovergestelde van echte moraliteit. en er is geen plaats voor orthodoxe christenen. Onze grootste morele verplichting is het ontwikkelen van een onbaatzuchtige liefde voor God, onze naaste, en het besef dat de hele mensheid onze naaste is en dat elk van die menselijke wezens het beeld en de gelijkenis is van de levenden. God.”
– Aartsbisschop Lazar Puhalo

“Het lijkt mij, en ik ben er persoonlijk van overtuigd, dat de kerk nooit mag spreken vanuit een sterke positie. [Dit zijn schokkende woorden.] Het zou niet een van de krachten moeten zijn die deze of gene staat beïnvloeden. De kerk zou dat moeten doen. wees, zo u wilt, net zo machteloos als God zelf, die niet dwingt, maar die de schoonheid en de waarheid van de dingen oproept en onthult zonder ze op te dringen.Zodra de Kerk macht begint uit te oefenen, verliest ze haar meest is goddelijke liefde [dwz] het begrip van degenen die geroepen is te redden en niet te verpletteren…”
– Metropoliet Anthony Bloom, geciteerd uit Fr. Robert Arida’s uitstekende artikel “On the Cross of our Lord” (www.holytrinityorthodox.org)

“…elke dag zouden we ontzag voor Hem moeten hebben, zoals Hij bij ons is, en doen wat Hem behaagt. Als we Hem nu niet met onze fysieke ogen kunnen waarnemen, kunnen we, als we waakzaam zijn, zien Hem voortdurend zien met de ogen van ons begrip, en Hem niet alleen zien, maar grote voordelen van Hem oogsten. Deze visie vernietigt alle zonde, vernietigt alle kwaad en verdrijft al het slechte. Het brengt zuiverheid en kalmte voort en schenkt eeuwig leven. .”
– St. Gregorius Palamas

“Wat wil God dat ik doe? … Het antwoord was: God is niet geïnteresseerd in waar je bent of wat je doet … Hij is alleen geïnteresseerd in de kwaliteit en kwantiteit van de liefde die je geeft. Niets anders. Niets anders.”
– Moeder Gavrilia

“God is waarheid en licht. Gods oordeel is niets anders dan ons in contact komen met waarheid en licht. Op de dag van het Grote Oordeel zullen alle mensen naakt verschijnen voor dit doordringende licht van waarheid. De ‘boeken’ zullen worden geopend. Wat Zijn dit ‘boeken’? Het zijn onze harten. Onze harten zullen worden geopend door het doordringende licht van God, en wat in deze harten is, zal worden geopenbaard. Als er in die harten liefde voor God is, zullen die harten zich verheugen in het zien van Gods Als er daarentegen haat voor God in die harten is, zullen deze mannen lijden door in hun geopende harten dit doordringende licht van de waarheid te ontvangen dat ze hun hele leven hebben verafschuwd.
Dus dat wat onderscheid zal maken tussen de ene mens en de andere, zal geen beslissing van God zijn, een beloning of een straf van Hem, maar dat wat in ieders hart was; wat er gedurende ons hele leven was, zal worden geopenbaard op de Dag des Oordeels. Als er een beloning en een straf in deze openbaring zit – en die is er echt – komt dat niet van God, maar van de liefde of haat die in ons hart heerst. Liefde heeft gelukzaligheid in zich, haat heeft wanhoop, bitterheid, verdriet, beproeving, slechtheid, opwinding, verwarring, duisternis en alle andere innerlijke toestanden waaruit de hel bestaat.”
– St. Simeon de nieuwe theoloog

“God is overal. Er is geen plaats waar God niet is… Je roept naar Hem: ‘Waar ben je, mijn God?’ En Hij antwoordt: “Ik ben aanwezig, mijn kind! Ik ben altijd naast je.’ Zowel binnen als buiten, boven en onder, waar je ook draait, alles roept: ‘God!’ In Hem leven en bewegen wij. We ademen God, we eten God, we kleden ons met God. Alles prijst en prijst God. De hele schepping schreeuwt Zijn lof. Alles, levend en levenloos, spreekt wonderbaarlijk en verheerlijkt de Schepper. Laat elke ademtocht de Heer loven!”
– Joseph de Hesychast 78e brief

Alles komt neer op onze relatie met de Drie-enige God – de God van liefde. Alles is gebaseerd op liefde en vrijheid. Over de onvoorwaardelijke liefde van God, en de vrijheid die we hebben om die liefde met liefde te beantwoorden. Liefde voor alle mensen, of ze nu niet-christenen of niet-gelovigen zijn. Respect voor iedereen. Liefde voor iedereen. Getuige van deze waarheid van liefde. Dit is waar ons geloof om draait. Dit is ware orthodoxie.
– Aartsbisschop Anastasios

Zoals een vergrootglas de zonnestralen concentreert tot een kleine brandende warmteklomp die een droog blad of een stuk papier in brand kan steken, zo concentreert het mysterie van Christus in het evangelie de stralen van Gods licht en vuur tot een punt die de geest van de mens in vuur en vlam zet. … Door het glas van Zijn Incarnatie concentreert Hij de stralen van Zijn Goddelijke Waarheid en Liefde op ons, zodat we de verbranding voelen, en alle mystieke ervaringen worden aan de mens gecommuniceerd door de Mens Christus.
– Thomas Merton, Nieuwe zaden van contemplatie

Christus manifesteerde Zich aan de wereld; Hij vulde het met licht en vreugde; Hij heiligde de wateren en verspreidde zijn licht in de zielen van de mensen.
– St. Proclus

“De vriend van de stilte nadert God.”
– St. Johannes Climacus

“Je zegt tegen me ‘Laat me je God zien.’ Ik antwoord je: ‘Alles wat je in je hart ziet dat God zou kunnen bedroeven, verwijder.'”
– St. Augustine

“Dezelfde krachtige Schrifttekst die een liefhebbend persoon tot een nog grotere liefde brengt, zal worden verminkt en misbruikt door een angstig of egocentrisch persoon. Dit is zeker wat Jezus bedoelt als hij spreekt over degene die meer heeft gekregen en degenen die niet hebben verloren wat hebben ze weinig.” (Matteüs 13:12)
– V. Richard Rohr, HET NAAKTE NU: LEREN ZIEN ZOALS DE MYSTIEKEN ZIEN

De schepping van de wereld is niet alleen een proces dat van God naar de mensheid gaat. God eist nieuwheid van de mensheid; God wacht op de werken van de menselijke vrijheid.
– Nicolaas Berdyaev

“Het allerbelangrijkste doel in christelijke meditatie is om Gods mysterieuze en stille aanwezigheid in ons meer en meer niet alleen een realiteit te laten worden, maar de realiteit in ons leven; om het die realiteit te laten worden die betekenis, vorm en doel geeft aan alles wat we doen, tot alles wat we zijn.”
– Fr. John Main, WOORD IN STILTE

“Het centrale idee van de oosterse kerkvaders was dat van theosis, de vergoddelijking van alle schepselen, de transfiguratie van de wereld, het idee van de kosmos en niet het idee van persoonlijke verlossing…Pas later begon het christelijke bewustzijn het idee van hel meer dan het idee van de transfiguratie en vergoddelijking van de wereld … Het Koninkrijk van God is de transfiguratie van de wereld, de universele opstanding, een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.”
– Ontleend aan “Redding en creativiteit: twee opvattingen over het christendom.” Nicolaas Berdjaev

“Arrogantie en fanatisme zorgen voor verharding van ingenomen standpunten en verschansing kan alleen maar tot een doodlopende weg leiden.”
– Zijne Heiligheid Oecumenisch Patriarch BARTHOLOMEW I

Tenzij we naar een persoon kijken en de schoonheid in deze persoon zien, kunnen we niets aan hem bijdragen. Men helpt een mens niet door te onderscheiden wat er mis is, wat lelijk is, wat vervormd is. Christus keek naar iedereen die hij ontmoette, naar de prostituee, naar de dief, en zag de schoonheid die daar verborgen was. Misschien was het vervormd, misschien beschadigd, maar het was niettemin schoonheid, en wat hij deed was deze schoonheid naar voren brengen.
– Metropoliet Antonius van Sourozh

Ieder van ons is naar het beeld van God en ieder van ons is als een beschadigd icoon. Maar als we een icoon zouden krijgen dat beschadigd is door de tijd, beschadigd door omstandigheden of ontheiligd door menselijke haat, dan zouden we het met eerbied behandelen, met tederheid, met een gebroken hart. We zouden niet in de eerste plaats letten op het feit dat het beschadigd is, maar op de tragiek van het beschadigd raken. We zouden ons concentreren op wat er over is van zijn schoonheid, en niet op wat er verloren is gegaan aan zijn schoonheid. En dit is wat we moeten leren doen met betrekking tot elke persoon als individu, maar ook – en dit is niet altijd even gemakkelijk – met betrekking tot groepen mensen, of het nu een parochie is of een denominatie, of een natie. We moeten leren kijken, en kijken tot we de onderliggende schoonheid van deze groep mensen hebben gezien. Alleen dan kunnen we zelfs beginnen iets te doen om al het moois dat er is naar boven te halen. Luister naar andere mensen, en wanneer je iets waarneemt dat waar klinkt, wat een openbaring is van harmonie en schoonheid, benadruk het dan en help het tot bloei te komen. Versterk het en moedig het aan om te leven.
– Metropoliet Antonius van Sourozh

“Maar wat is het verschil tussen poëtische woorden en woorden geïnspireerd door God? Een diepe innerlijke gewaarwording daalt neer van de Heilige Geest naar het hart. Deze gewaarwording werkt door in iemands hele wezen, zelfs tot aan de uiteinden van de zintuigen en opent zich voor anderen. Het verbindt woorden met daden. Het komt van God en opent een vleselijk hart voor anderen.
“Hier vraag ik mezelf af: ‘Waarom ben je hier gekomen, broeder? Wat is jouw roeping? Wat vraagt de Kerk van jou, zo ellendig en zwak?’ De Mensenzoon is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen en Zijn leven te geven als offer voor velen (Matteüs 20:28).
“Ik kwam dus in de eerste plaats om mijn kerk te dienen, en de hele wereld, dat wil zeggen, elke persoon die ik op mijn weg tegenkom. Ik dien en ik zal mezelf geven tot de dood, zodat er geen afstand zal zijn tussen spreken en doen, zodat de mensen nooit meer zullen zeggen: ‘er is een kloof tussen ons en de leiders’ en het nieuws verspreidt dat de kerk ver van haar mensen verwijderd is. Ik weet heel goed dat onze mensen goed zijn en dat ze vandaag van ons willen om naar hen toe te gaan, om ze op te zoeken waar ze ook zijn, om de verlorenen op te sporen en ze met vreugde terug te brengen naar de kudde. Ze hongeren en dorsten naar het Woord van God.”
– Metropoliet Ephraim. Van zijn adres bij zijn wijding (2009)

Van Abba Macarius de Grote wordt gezegd dat hij een god op aarde werd, omdat net zoals God de wereld beschermt, zo beschermde Abba Macarius anderen. Hij zou de fouten die hij zag verbergen alsof hij ze niet had gezien, en de fouten die hij hoorde alsof hij ze niet had gehoord.
– Uitspraken van de woestijnvaders

Een broeder die gezondigd had, werd door de priester uit de kerk gezet. Waarop Abba Bessarion opstond en met hem meeging, zeggende: ‘Ik ben ook een zondaar.’
– Uitspraken van de woestijnvaders

“Herinner God vaker dan dat je ademhaalt.”
– St. Gregory Nazianzen

“Het is niet genoeg om gebeden te zeggen: we moeten gebed worden, gebed zijn, vleesgeworden gebed. Het hele leven, elke handeling, elke handeling, elk gebaar, zelfs de glimlach van het menselijk gezicht, moet een hymne van aanbidding worden, een offerande, een gebed. Men moet niet aanbieden wat men heeft, maar wat men is.”
– Paul Evdokimov

“We zijn vergankelijke wezens, we delen allemaal hetzelfde leven van pijn en geluk: we behoren allemaal tot één grote familie. Het leven is kort, dus waarom het bestaan vergiftigen? Waarom meer lijden creëren?”
– Fr. Jean-Yves Leloup

“En jij – wie ben jij om te doen alsof je bidt? Spreek niet eens over het gebed van het hart totdat je hebt geleerd te mediteren als een berg. Vraag die steen hoe hij bidt. Kom dan bij me terug als je weet hoe je moet bidden.” bid zo hard en diep als de aarde en al haar stenen.”
– Fr. Serafim van Athos

Er is geen verandering van hart, maar eerder enkele praktijken en het nakomen van enkele verplichtingen en lippendienst bewijzen. In wat de buitenkant van de kerk betreft, is het tegenwoordig soms, maar niet altijd, glanzend naar wereldse maatstaven, dat zielen grazen in hun eigen onzuiverheden en gebrek aan bewustzijn. Is dit niet de ideale kerk waar de duivel naar verlangt en over heerst? Een wereldse kerk, ritueel, als een museum, een naamchristendom maar zonder Christus en zonder heiligheid en zonder waarheid en zonder Geest en zonder nieuw leven, gevuld met de gedachten van de wereld en de zorgen van de wereld! Is dit niet de kerk die de meeste mensen tegenwoordig ontvangen en waarvoor ze werken? De duivel is erin geslaagd mensen te laten denken dat dit de ware en wenselijke kerk van de moderniteit is! In wat de buitenkant van de kerk betreft, is het tegenwoordig soms, maar niet altijd, glanzend naar wereldse maatstaven, dat zielen grazen in hun eigen onzuiverheden en gebrek aan bewustzijn. Is dit niet de ideale kerk waar de duivel naar verlangt en over heerst? Een wereldse kerk, ritueel, als een museum, een naamchristendom maar zonder Christus en zonder heiligheid en zonder waarheid en zonder Geest en zonder nieuw leven, gevuld met de gedachten van de wereld en de zorgen van de wereld! Is dit niet de kerk die de meeste mensen tegenwoordig ontvangen en waarvoor ze werken? De duivel is erin geslaagd mensen te laten denken dat dit de ware en wenselijke kerk van de moderniteit is! In wat de buitenkant van de kerk betreft, is het tegenwoordig soms, maar niet altijd, glanzend naar wereldse maatstaven, dat zielen grazen in hun eigen onzuiverheden en gebrek aan bewustzijn. Is dit niet de ideale kerk waar de duivel naar verlangt en over heerst? Een wereldse kerk, ritueel, als een museum, een naamchristendom maar zonder Christus en zonder heiligheid en zonder waarheid en zonder Geest en zonder nieuw leven, gevuld met de gedachten van de wereld en de zorgen van de wereld! Is dit niet de kerk die de meeste mensen tegenwoordig ontvangen en waarvoor ze werken? De duivel is erin geslaagd mensen te laten denken dat dit de ware en wenselijke kerk van de moderniteit is! Is dit niet de ideale kerk waar de duivel naar verlangt en over heerst? Een wereldse kerk, ritueel, als een museum, een naamchristendom maar zonder Christus en zonder heiligheid en zonder waarheid en zonder Geest en zonder nieuw leven, gevuld met de gedachten van de wereld en de zorgen van de wereld! Is dit niet de kerk die de meeste mensen tegenwoordig ontvangen en waarvoor ze werken? De duivel is erin geslaagd mensen te laten denken dat dit de ware en wenselijke kerk van de moderniteit is! Is dit niet de ideale kerk waar de duivel naar verlangt en over heerst? Een wereldse kerk, ritueel, als een museum, een naamchristendom maar zonder Christus en zonder heiligheid en zonder waarheid en zonder Geest en zonder nieuw leven, gevuld met de gedachten van de wereld en de zorgen van de wereld! Is dit niet de kerk die de meeste mensen tegenwoordig ontvangen en waarvoor ze werken? De duivel is erin geslaagd mensen te laten denken dat dit de ware en wenselijke kerk van de moderniteit is! Is dit niet de kerk die de meeste mensen tegenwoordig ontvangen en waarvoor ze werken? De duivel is erin geslaagd mensen te laten denken dat dit de ware en wenselijke kerk van de moderniteit is! Is dit niet de kerk die de meeste mensen tegenwoordig ontvangen en waarvoor ze werken? De duivel is erin geslaagd mensen te laten denken dat dit de ware en wenselijke kerk van de moderniteit is!
Dit is precies een kerk tegen Christus! En wij, zonder onze aandacht voor heiligheid, bouwen het tevreden, volhardend en continu!”

Archimandrite Touma (Bitar)
Abt van het klooster van St. Silouan de Athoniet Douma

“Als je ware kennis van de Schriften wilt bereiken, haast je dan om eerst een onwankelbare nederigheid van hart te verwerven. Alleen dat zal je leiden, niet tot de kennis die opgeblazen is, maar tot die welke verlicht, door de vervolmaking van liefde.”
– St. John Cassianus, Conferenties, XIV, 10

We kunnen God alleen in het huidige moment ontmoeten. Dit is een gebied waar God ervoor kiest om grenzen te stellen aan Zijn eigen macht. We kiezen ervoor om al dan niet in het huidige moment te leven. Omdat we God alleen op dat moment kunnen ontmoeten, wanneer we ook in het verleden of in de toekomst leven, plaatsen we onszelf buiten Zijn bereik.
– Archmandrite Meletios Webber

Degenen die niet samen lijden met degenen die in grote pijn leven, lijden aan de meest fatale spirituele ziekten … Genadeloosheid.
– Ouderling Paisios de Nieuwe, van Mt Athos

De strijd voor persoonlijk geluk opgeven, alle gretigheid van tijdelijk verlangen verdrijven, branden van passie voor eeuwige dingen – dit is emancipatie, en dit is de aanbidding van de vrije man … Verenigd met zijn medemensen door de sterkste van alle banden, de band van een gemeenschappelijk noodlot, de vrije man ontdekt dat er altijd een nieuwe visie bij hem is, die over elke dagelijkse taak het licht van liefde werpt.
– Bertrand Russell, Aanbidding van een vrij man

Degenen die niet samen lijden met degenen die in grote pijn leven, lijden aan de meest fatale spirituele ziekten … Genadeloosheid.
– Ouderling Paisios de Nieuwe, van Mt Athos

Waarheid en clementie gaan altijd samen. Als je waarheid van clementie wilt scheiden, scheid ze dan voor jezelf, voor jezelf! Maar dan, weet het, je zult de waarheid horen zonder clementie!
– Archimandriet Joel Giannakopoulos

j- Kom, o waarachtig licht!
– Kom, o eeuwig leven!
– Kom, o verborgen mysterie!
– Kom, o onbeschrijfelijke schat!
– Kom, o onuitsprekelijk ding!
– Kom, o onvoorstelbare persoon!
– Kom, o eindeloze verrukking!
– Kom, o verontrustend licht!
– Kom, o ware en vurige verwachting van allen die gered zullen worden!
– Kom, O opstaan van hen die neerliggen!
– Kom, o opstanding der doden!
– Kom, o machtige, die altijd alleen door jouw wil schept en herschept en transformeert!
– Kom, o onzichtbare en totaal ongrijpbare en onaantastbare!
– Kom, o jij die altijd onbeweeglijk blijft en op elk moment alles beweegt, en kom naar ons, die in hades ligt, jij die boven alle hemelen bent.
– Kom, o begerenswaardige en legendarische naam, die voor ons volkomen onmogelijk is om uit te drukken wat je bent of om je aard te kennen.
– Kom, o eeuwige vreugde!
– Kom, o onverwelkte krans!
– Kom, o purper van de grote koning onze God!
– Kom, o kristallijne cinctuur, bezaaid met edelstenen!
– Kom, o ontoegankelijke sandaal!
– Kom, o koninklijk gewaad en werkelijk keizerlijke rechterhand!
– Kom, jij naar wie mijn ellendige ziel heeft verlangd en verlangt!
– Kom, jij die alleen naar de eenzamen gaat, want zoals je ziet ben ik eenzaam!
– Kom, jij die me van alles hebt gescheiden en me eenzaam hebt gemaakt in deze wereld!
– Kom, jij die jezelf bent geworden, verlang in mij, die ervoor gezorgd hebben dat ik naar jou verlang, de absoluut ontoegankelijke!
– Kom, o mijn adem en leven!
– Kom, o troost van mijn nederige ziel!
– Kom, o mijn vreugde, mijn glorie en mijn eindeloze verrukking!
— Ik dank u dat u één geest met mij bent geworden, zonder verwarring, zonder mutatie, zonder transformatie, u de God van alles; en dat je alles voor me bent geworden, onuitsprekelijke en volkomen gratis voeding, die altijd naar de lippen van mijn ziel stroomt en uitstroomt in de bron van mijn hart, oogverblindend kleed dat de demonen verbrandt, zuivering die me baadt met deze onvergankelijke en heilige tranen, die uw aanwezigheid brengt bij degenen die u bezoekt.
— Ik dank u dat u voor mij verontrustend licht en niet-ondergaande zon bent geworden; want jij die het universum met je glorie vult, kan je nergens verbergen.
– Nee, je hebt je nooit voor iemand verborgen, maar wij zijn degenen die zich altijd voor je verbergen door te weigeren naar je toe te gaan; maar waar zou je je dan verbergen, jij die nergens je rustplaats vindt?
— Waarom zou je je verbergen, jij die je niet afwendt van een enkel schepsel, die niet een enkel schepsel afwijst?
— Kom dan vandaag, o meester, uw tent bij mij opzetten; tot het einde, maak uw thuis en leef voortdurend, onafscheidelijk in mij, uw dienaar, o allervriendelijkste, opdat ook ik mezelf weer in u mag vinden, bij mijn vertrek van deze wereld en na mijn vertrek moge ik met u regeren, O God die boven alles staat.
— O meester, blijf en laat me niet alleen, zodat mijn vijanden, die onverwachts komen, zij die altijd proberen mijn ziel te verminderen, u in mij levend kunnen vinden en dat ze verslagen, machteloos tegen mij kunnen vluchten, jou zien, o machtiger dan alles, geïnstalleerd in mijn essentie in het huis van mijn arme ziel.
— Ja, o meester, net zoals u mij herinnerde, toen ik in de wereld was en te midden van mijn onwetendheid, koos u mij en scheidde mij van deze wereld en plaatste mij voor uw glorieuze aangezicht, dus houd mij nu verzegeld in mijn essentie, door jouw verblijf in mij, voor altijd rechtop, vastberaden; dat door u voortdurend te zien, ik, het stervende vlees, mag leven; dat door jou te bezitten, ik, de bedelaar, altijd rijk mag zijn, rijker dan de rijken; dat door je op te eten en te drinken, door je elk moment aan te trekken, ik van genot tot genot ga in onuitsprekelijke zegeningen; want U bent het, die allemaal goed bent en alle glorie en alle vreugde en het is aan u, heilige, consubstantiële en levenscheppende Drie-eenheid dat de glorie toebehoort, u die alle gelovigen vereren, bekennen, aanbidden en dienen in de Vader , de Zoon en de Heilige Geest, nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen.
— Amen.

– Saint Symeon, de nieuwe theoloog (949-1022 CE)

“Ieder van ons is geroepen om een innerlijke tuin te cultiveren waarin het Goddelijk Woord kan groeien en bloeien.”
– Sint Jan van het Kruis

“Iemand die verklaart dat hij een atheïst is, kan potentieel veel dichter bij God staan dan ik, die dat lijkt te zijn, en ik ben Gods vertegenwoordiger. De grenzen tussen goed en kwaad worden in ons hart gevonden. Het hangt ervan af van welke ons hart haalt zijn kracht uit elke keer.”
– Zijne zaligheid Anastasios, aartsbisschop van Tirana, Durrës en heel Albanië

“Maar de grootste hiervan is de liefde” (1 Korintiërs 13:13), aangezien dat de naam van God Zelf is (1 Johannes 4:8).
Liefde is de uitbanning van elke vorm van tegendraadsheid, want liefde denkt geen kwaad.
Angst duikt op als de liefde ooit vertrekt, want de man zonder angst is of vervuld van liefde of dood van geest.
– Sint Jan van de Ladder

“Vroeger wilde ik dat alles op mijn manier ging, maar toen ik zag dat niets werd gedaan zoals ik wilde, begon ik te wensen dat alles zou worden gedaan zoals het was; zo kwam het dat alles begon te worden gedaan zoals ik wilde.”
– Ouderling Jozef van Optino

Iemand die liefde heeft gevonden, voedt zich elke dag en elk uur met Christus en wordt daardoor onsterfelijk. Want Jezus zei: ‘Wie dit brood eet dat Ik hem zal geven, zal de dood in eeuwigheid niet zien’ (vgl. Joh. 6:58). Gezegend is hij die het brood van liefde eet dat Jezus is. Want wie zich voedt met liefde, voedt zich met Christus … zoals Johannes getuigt door te zeggen: ‘God is liefde’ (1 Johannes 4:8). Daarom ontvangt iemand die in liefde leeft van God de vrucht van het leven. Hij ademt, zelfs in deze wereld, de lucht van opstanding…Liefde is het Koninkrijk…Dat is de ‘wijn om het hart van de mens blij te maken’ (Psalm 104:15). Gezegend is hij die van deze wijn drinkt… de zieken hebben ervan gedronken en zijn wijs geworden.
– St. Isaac als Syrië, Ascetische verhandelingen, 73

Is het niet waar dat Christus met liefde nadert tot hen die zich van Hem afkeren? Dat hij met hen worstelt, hen smeekt zijn liefde niet te minachten, en als ze alleen maar afkeer tonen en doof blijven voor zijn oproepen, zelf hun pleitbezorger wordt?
– Dionysius de Areopagiet, Brief 8, aan Demophlius

Het kan gebeuren dat als we aan het bidden zijn, enkele broeders ons komen opzoeken. Dan moeten we ervoor kiezen ons gebed te onderbreken of onze broeder te bedroeven door te weigeren hem te antwoorden. Maar liefde is groter dan gebed. Gebed is een van de deugden, terwijl liefde ze allemaal bevat.
– St. John Climacus, De ladder van goddelijke opgang, 26e trede 43

Abba Theodore van Pherme vroeg Abba Pambo: ‘Geef me een woord om naar te leven.’ En met grote tegenzin zei hij tegen hem: ‘Ga, Theodore en heb medelijden met iedereen. Compassie stelt ons in staat om vrijuit met God te spreken.’
– Uitspraken van de woestijnvaders, Pambo, 14 (PG 65.371)

Als het hart van een mens hem niet veroordeelt (1 Johannes 3:21) omdat hij een gebod van God heeft verworpen, of wegens nalatigheid, of omdat hij een vijandige gedachte heeft aanvaard, dan is hij zuiver van hart en waardig dat Christus tegen hem zegt: ” Zalig zijn de reinen van hart, want zij zullen God zien.”
– St. Theodoros de Grote Asceet, de Philokalia

De reden dat we samen zowel goede als slechte gedachten hebben, is niet, zoals sommigen veronderstellen, omdat de Heilige Geest en de duivel samen in ons verstand wonen, maar omdat we de goedheid van de Heer nog niet bewust hebben ervaren. Zoals ik al eerder heb gezegd, verbergt genade eerst haar aanwezigheid in hen die gedoopt zijn, wachtend om te zien welke kant de ziel opgaat; maar wanneer de hele mens zich tot de Heer heeft gekeerd, openbaart het zijn aanwezigheid daar aan het hart met een gevoel dat niet in woorden kan worden uitgedrukt.
– St. Diadochos van Photiki, de Philokalia

“De geschapen mens kan geen zoon van God en god uit genade door vergoddelijking worden, tenzij hij eerst door zijn eigen vrije keuze in de Geest is verwekt door middel van de zelfminnende en onafhankelijke kracht die van nature in hem woont.”
– Philokalia, St. Maximos de Belijder

Toen was het alsof ik plotseling de geheime schoonheid van hun hart zag, de diepte van hun hart waar noch zonde noch verlangen, noch zelfkennis kan komen, de kern van hun werkelijkheid, de persoon die ieder is in de ogen van het Goddelijke. . Konden ze zichzelf maar allemaal zien zoals ze werkelijk zijn. Konden we elkaar maar de hele tijd zo zien. Er zou geen oorlog meer zijn, geen haat meer, geen wreedheid, geen hebzucht meer… Ik veronderstel dat het grote probleem zou zijn dat we zouden neervallen en elkaar aanbidden.
-Thomas Merton

Alle dingen zijn mij geoorloofd, maar niet alle dingen zijn nuttig. Alle dingen zijn mij geoorloofd, maar ik laat mij door niets beheersen. (1 Kor. 6:12) ~ Het hele idee van mededogen is gebaseerd op een scherp besef van de onderlinge afhankelijkheid van al deze levende wezens, die allemaal deel uitmaken van elkaar en allemaal bij elkaar betrokken zijn
Het begin van liefde is om degenen van wie we houden perfect zichzelf te laten zijn, en ze niet te verdraaien om in ons eigen beeld te passen. Anders houden we alleen van de weerspiegeling van onszelf die we erin vinden.
Personen, gebeurtenissen en situaties alleen beschouwen in het licht van hun effect op mijzelf, is leven op de drempel van de hel.
-Thomas Merton

De aard der dingen wordt gemeten aan de innerlijke gesteldheid van de ziel; dat wil zeggen, het soort persoon dat iemand is, zal bepalen wat hij van anderen denkt. Wie oprecht gebed en liefde heeft bereikt, plaatst de dingen niet langer in categorieën. Hij scheidt de rechtvaardigen niet van de zondaars, maar houdt van iedereen in gelijke mate en oordeelt niet over hen, net zoals God de zon laat schijnen en de regen laat vallen, zowel op de rechtvaardigen als op de onrechtvaardigen.
– St. Nikitas Stethatos

Degene die volmaakt is in de liefde en het toppunt van onthechting heeft bereikt, kent geen onderscheid tussen de zijne en de ander, tussen trouw en ontrouw, tussen slaaf en vrije, of zelfs tussen man en vrouw. Maar … nadat hij boven de tirannie van de hartstochten is uitgestegen en naar de ene natuur van de mens kijkt, beschouwt hij iedereen gelijk en is hij voor iedereen even gezind. Want in hem is noch Griek noch Jood, noch man noch vrouw, noch slaaf of vrije, maar Christus is alles en in alles.
– St. Maximus de Belijder

Titus 1:15
Voor de zuiveren zijn alle dingen zuiver , maar voor hen die verdorven zijn en niet geloven, is niets zuiver . In feite zijn zowel hun geest als hun geweten verdorven.ST. Georgiou schrijft in zijn uitstekende boek MYSTIC STREET: MEDITATIONS ON A SPIRITULE PATH: “Dezelfde energie die wordt besteed aan zelfabsorptie kan opnieuw worden aangewend voor de ontwikkeling van een groots spiritueel lichaam dat nooit zal vergaan of sterven. Terwijl egocentrisme leidt tot een bestaan zonder verbinding. van Schepper en schepping is een theocentrisch leven oneindig inclusief (p. 141)
Liefde straalt uit van wezens die diep met elkaar verbonden zijn en het leven intens delen; hun energie is als de zon, die gelijkmatig in alle richtingen straalt. Schaduwen en duisternis bestaan niet in hun aanwezigheid; er is alleen licht, en een soort tijdloze kwaliteit, bewerkstelligd door de generatie van Agape, die voor altijd is. (blz. 67) ST Georgiou
“…van de dingen die je tegen iemand hoort, moet je niets geloven, en van wat je ziet de helft geloven. En zelfs niet de helft voor velen doen alsof ze dwazen zijn. Oordeel over niemand.”
V. Dionysius van de berg Athos
An Athoniet Gerontikon p. 351

“…Gebed begint van Gods kant als een geheime oproep om voor Hem te staan. We dragen het dan als een vrij antwoord in ons verlangen om met Hem te spreken. Daarna neemt het gebed zijn goddelijke doel aan als een daad van berouw en zuivering. het uiteindelijke doel is een offer van liefde en nederigheid dat ons voorbereidt op gemeenschap met God… Gebed is de toestand waarin we ons eigen goddelijk beeld ontdekken, waarop het stempel van de Heilige Drie-eenheid is gedrukt.”
V. Matteüs de arme orthodoxe gebedsleven: de innerlijke weg, p. 23

“Onthechting van de dingen betekent niet het creëren van een tegenstelling tussen ‘dingen’ en ‘God’ alsof God een ander ding is en alsof schepselen Zijn rivalen zijn. We maken ons niet los van de dingen om ons aan God te hechten, maar veeleer we raken los van onszelf om alle dingen in en voor God te zien en te gebruiken.”
Vr. Thomas Merton Nieuwe zaden van contemplatie, p. 23

“De aard der dingen wordt afgemeten aan de innerlijke gesteldheid van de ziel; dat wil zeggen, het soort persoon dat iemand is, zal bepalen wat hij van anderen denkt. Hij die oprecht gebed en liefde heeft bereikt, plaatst de dingen niet langer in categorieën. Hij doet dat wel scheidt de rechtvaardigen niet van de zondaars, maar heeft iedereen gelijk lief en veroordeelt hen niet, net zoals God de zon laat schijnen en de regen laat vallen, zowel op de rechtvaardigen als op de onrechtvaardigen.”
St. Nikitas Stethatos : uit de Philokalia

Voor de reinen zijn alle dingen zuiver, maar voor de verdorvenen en ongelovigen is niets zuiver; hun geest en geweten zijn bedorven.
– De brief van Paulus aan Titus 1:15

Over zijn als Christus:

Wordt vervolgd, in plaats van een vervolger te zijn.
Wees gekruisigd, in plaats van een kruisiger te zijn.
Word onrechtvaardig behandeld, in plaats van iemand onrechtvaardig te behandelen.Wees onderdrukt, in plaats van een onderdrukker te zijn.
Wees zachtaardig in plaats van ijverig.
Grijp goedheid, in plaats van gerechtigheid.
– St. Isaac de Syriër
De ascetische preken van St. Isaac de Syriër, p. 246

Wat betekent het om een dwaas te zijn voor Christus? Het is om iemands gedachten te beheersen wanneer ze uit de pas lopen. Het is om de geest leeg en vrij te maken…
– St. Johannes Chrysostomus

Het is daarom essentieel om de ‘hart-geest’ als kalm water te laten bezinken. Dan wordt het een verstild meer waarin de lucht wordt weerspiegeld, waarin het gelaat van Christus te zien is.
– Olivier Clement, DE WORTELS VAN DE CHRISTELIJKE MYSTIEK, P 167

“… de ziel, als ze niet ontdaan is van vreemde gedachten, kan God niet weerspiegelen in contemplatie.”
– Uitspraken van de woestijnvaders

Meer dan alle dingen houden van stilte: het brengt je een vrucht die tong niet kan beschrijven. In het begin moeten we onszelf dwingen stil te zijn. Maar dan wordt er iets geboren dat ons naar stilte trekt. Moge God je een ervaring geven van dit ‘iets’ dat uit stilte is geboren. Als je dit alleen maar oefent, zal er onnoemelijk veel licht op je schijnen… na een tijdje wordt er een zekere zoetheid geboren in het hart van deze oefening en wordt het lichaam bijna gedwongen om in stilte te blijven.
– St. Isaac van Syrië

Leren zwijgen is veel moeilijker en veel belangrijker dan leren bidden.
– Patriarch Bartholomeus

De heiligen zijn wat ze zijn, niet omdat hun heiligheid hen bewonderenswaardig maakt voor anderen, maar omdat de gave van heiligheid het voor hen mogelijk maakt om ieder ander te bewonderen.
-Thomas Merton

Zoals een zandkorrel weegt tegen een grote hoeveelheid goud, zo wordt in God de vraag naar billijke gerechtigheid afgewogen tegen zijn mededogen. Als een handvol zand in de grenzeloze oceaan, zo zijn de zonden van het vlees in vergelijking met Gods voorzienigheid en barmhartigheid. Zoals een overvloedige bron niet kan worden gestopt met een handvol stof, zo kan het mededogen van de Schepper niet worden overwonnen door de slechtheid van schepselen.
– St. Isaac van Syrië

Zeg niet dat God rechtvaardig is… David mag hem rechtvaardig en eerlijk noemen, maar Gods eigen Zoon heeft ons geopenbaard dat hij boven alles goed en vriendelijk is. Hij is goed voor de ondankbaren en de goddelozen (Lucas 6:35). Hoe kun je God rechtvaardig noemen als je de gelijkenis van de arbeiders in de wijngaard en hun loon leest? ‘Vriend, ik doe je geen kwaad…Ik kies ervoor om aan deze laatste te geven zoals ik aan jou geef… misgun je mijn vrijgevigheid?’ (Matteüs 20.13)
Evenzo, hoe kun je God noemen als je de gelijkenis leest van de verloren zoon die de rijkdom van zijn vader verkwist in een losbandig leven, en op het moment dat hij wat nostalgie toont, rent zijn vader naar hem toe, slaat zijn armen om zijn nek en geeft hem volledige macht over al zijn rijkdom? Het is niet iemand anders die dit over God heeft verteld, zodat we zouden kunnen twijfelen. Het is zijn eigen Zoon zelf. Hij gaf dit getuigenis aan God. Waar is Gods gerechtigheid? Hier, in het feit dat we zondaars waren en dat Christus voor ons stierf…
O het wonder van de genade van onze Schepper! O de ondoorgrondelijke goedheid waarmee hij het bestaan van ons zondaars heeft geïnvesteerd om het opnieuw te creëren! … Iedereen die hem heeft beledigd en belasterd, wekt hij weer op … Zonde is de genade van de opstanding niet te begrijpen. Waar is de hel die ons zou kunnen kwellen? Waar is de verdoemenis die ons zo bang zou kunnen maken dat we de vreugde van Gods liefde zouden overweldigen? Wat is de hel, van aangezicht tot aangezicht, met de genade van de opstanding, wanneer hij ons van de verdoemenis zal redden, dit vergankelijke lichaam in staat zal stellen om onvergankelijkheid aan te doen en de gevallen mensheid uit de hel tot heerlijkheid zal verheffen?…Wie zal het wonder van onze De genade van de Schepper zoals die verdient?… In plaats van wat zondaars terecht verdienen, geeft hij hun de opstanding. In plaats van de lichamen die zijn wet hebben ontheiligd, kleedt hij ze opnieuw in heerlijkheid. Zie, Heer, ik kan niet langer zwijgen voor de oceaan van uw genade. Ik heb geen idee meer hoe ik de dankbaarheid die ik aan u verschuldigd ben moet uiten … Glorie zij u in beide werelden die u hebt gecreëerd voor onze groei en vreugde, ons leidend op het pad van hun majestueuze werken naar de kennis van ze roemen!
– St. Isaac van Syrië

Wanneer een zonnestraal op een transparante substantie valt, wordt de substantie zelf briljant en straalt het licht uit zichzelf uit. Zo worden ook geestdragende zielen, door Hem verlicht, uiteindelijk zelf geestelijk en wordt hun genade naar anderen gezonden. Hieruit komt kennis van de toekomst, begrip van mysteries, begrip van verborgen dingen, distributie van prachtige geschenken, hemels burgerschap, een plaats in het koor van engelen, eindeloze vreugde in de tegenwoordigheid van God, worden als God, en, de hoogste van alle alle verlangens, God worden.
St. Basilius de Grote

Over passies:

Het ligt niet in onze macht om te beslissen of de hartstochten de ziel zullen kwellen en aanvallen. Maar het ligt wel in onze macht om te voorkomen dat hartstochtelijke gedachten in ons blijven hangen en de hartstochten tot actie aanzetten. De eerste van deze voorwaarden is niet zondig, aangezien het buiten onze controle ligt; wat de tweede betreft, als we tegen de passies vechten en ze overwinnen, worden we beloond …
– St. Theodoros de Grote Asceet, DE PHILOKALIA

Christenen houden van elkaar.Ze helpen weduwen nooit; ze redden wezen van degenen die hen pijn zouden doen. Als een man iets heeft, geeft hij vrijelijk aan de man die niets heeft. Als ze een vreemdeling zien, nemen christenen hem mee naar huis en zijn ze gelukkig, alsof hij een echte broeder is.
Ze beschouwen zichzelf niet als broeders in de gebruikelijke zin, maar als broeders door de Geest van God. En als ze horen dat een van hen in de gevangenis zit, of vervolgd wordt omdat hij de naam van hun verlosser belijdt, geven ze hem allemaal wat hij nodig heeft. Als het mogelijk is, redden ze hem op borgtocht. Als een van hen arm is en er niet genoeg voedsel is, vasten ze enkele dagenom hem het voedsel te geven dat hij nodig heeft.
Dit is echt een nieuw soort mens.
Er zit iets goddelijks in.
Uit een rapport van een heidense functionaris,
Aristides, aan keizer Hadrianus (117-138 n.Chr.),
Die zocht naar rechtvaardiging om het christendom te verbieden.

“Door de val werd onze natuur beroofd van goddelijke verlichting en schittering. Maar de Logos van God had medelijden met onze misvorming, en in Zijn mededogen nam Hij onze natuur op Zich. Op Tabor manifesteerde Hij het aan Zijn uitverkoren discipelen, opnieuw schitterend gekleed. Hij liet zien wat we eens waren en wat we door Hem in de toekomende tijd zullen worden – als we ervoor kiezen om ons huidige leven, voor zover mogelijk, in overeenstemming met Zijn wegen te leiden.’
St. Gregorius Palamas.