lazarus

LAZARUS

“Lazarus, kom tevoorschijn! En onmiddellijk kwam hij, die dood was geweest, tevoorschijn, knoopte voeten en handen vast met verband en zijn gezicht werd

vastgebonden met een doek. “- Johannes 11:43-44

“Hier hebben we een man voorbij de bloei van het leven, een lijk, vervallen, gezwollen, in feite al in een staat van ontbinding, zodat zelfs zijn eigen familieleden niet wilden dat de Heer in de buurt van het graf kwam omdat het vervallen lichaam dat daar ingesloten zat, zo beledigend was . En toch wordt hij tot leven gebracht door een enkele oproep, die de verkondiging van de opstanding bevestigt, dat wil zeggen, die verwachting ervan, als universeel, die we door een bepaalde ervaring leren te vermaken. Want zoals in de wedergeboorte van het universum, vertelt de apostel ons dat “de Heer zelf zal neerdalen met een schreeuw, met de stem van de aartsengel” en door een trompetgeluid de doden zal verheffen tot onvergankelijkheid – zo schudt ook nu hij die in het graf is, op bevelsstem, de dood af alsof het alleen maar slaap is. Hij ontdoet zich van de verdorvenheid die op zijn toestand van een lijk was gekomen, springt heel en gezond uit het graf, niet eens gehinderd als hij vertrekt door de banden van het grafdoekrond zijn voeten en handen.
Heilige Gregorius van Nyssa (c 335-c 395) Kerkvader (Over het maken van de mens, 25).