
“In het leven van Mozes, in de Hebreeuwse folklore, is er een opmerkelijke passage. Mozes vindt een herder in de woestijn. Hij brengt de dag door bij de herder en helpt hem zijn ooien te melken, en aan het eind van de dag ziet hij dat de herder de beste melk die hij heeft in een houten kom doet, die hij een eindje verderop op een platte steen zet. Dus Mozes vraagt hem waar het voor is, en de herder antwoordt: ‘Dit is Gods melk.’ Mozes is verbaasd en vraagt hem wat hij bedoelt. De herder zegt: ‘Ik neem altijd de beste melk die ik bezit en breng die als een offer aan God.’ Mozes, die veel verfijnder is dan de herder met zijn naïeve geloof, vraagt: ‘En drinkt God het?’ ‘Ja,’ antwoordt de herder, ‘dat doet hij.’ Dan voelt Mozes zich genoodzaakt de arme herder te verlichten en hij legt uit dat God, die pure geest is, drinkt geen melk. Maar de herder is er zeker van dat hij dat doet, en dus hebben ze een korte discussie, die eindigt met Mozes die de herder vertelt om zich achter de struiken te verschuilen om erachter te komen of God inderdaad komt om de melk te drinken. Mozes gaat dan naar buiten om te bidden in de woestijn. De herder verbergt zich, de nacht komt en in het maanlicht ziet de herder een kleine vos die uit de woestijn komt aandraven, kijkt naar rechts, kijkt naar links en gaat recht op de melk af, die hij oplikt, en verdwijnt weer in de woestijn. De volgende ochtend vindt Mozes de herder nogal terneergeslagen en neerslachtig. ‘Wat is er aan de hand?’ hij vraagt. De herder zegt: ‘Je had gelijk, God is pure geest en Hij wil mijn melk niet.’ Mozes is verrast. Hij zegt: ‘Je moet gelukkig zijn. Je weet meer over God dan voorheen.’ ‘Ja, ik wil’ zegt de herder, ‘maar het enige wat ik kon doen om mijn liefde voor Hem te uiten, is mij ontnomen.’ Mozes ziet het punt. Hij trekt zich terug in de woestijn en bidt hard. In de nacht spreekt God in een visioen tot hem en zegt: ‘Mozes, je had het mis. Het is waar dat ik pure geest ben. Niettemin nam ik altijd met dankbaarheid de melk aan die de herder mij aanbood, als uitdrukking van zijn liefde, maar aangezien ik, zuiver van geest, de melk niet nodig heb, deelde ik die met deze kleine vos, die dol is op melk. ”
Bron : Anthony Bloom, Begint te bidden
vertaling : Kris Biesbroeck
