HEILIGE SOPHRONIOS VAN DE BERG ATHOS: HOE DOOR DE GROTE VASTENTIJD TE GAAN
Grote vastentijd en vasten
Nu begint onze geestelijke strijd. Onze inspiratie wordt vermenigvuldigd door de gedachte dat miljoenen christenen dit vasten zullen vieren.
De weg naar de opstanding, zelfs voor God in het vlees zelf, ging door lijden. Het mysterie van het lijden zal pas later begrepen worden. Allereerst accepteren we het als een voorwaarde voor onze groei in God, als een voorwaarde voor onze vooruitgang in de ontvangst van Gods woord en de assimilatie van Zijn wegen in het praktische leven.
Vroeger, in de kloosters, werden degenen die konden werden vastgehouden tot vrijdag of zelfs tot zaterdag. Maar dit was niet voor iedereen…. We houden de volgende methode aan: volledige matigheid wordt niet gedurende de hele week geforceerd. Volledige onthouding van voedsel en water wordt gehandhaafd gedurende de eerste drie dagen tot de eerste voorafgewijde liturgie.
Wie er niet tegen kan, kan dinsdagmiddag bij de bank thee en noot krijgen. Wie hier ook niet tegen kan, kan zelfs op de eerste dag discreet iets krijgen. Ieder kiest op basis van zijn kracht, zonder te kijken naar wat de ander doet. Laat ieder vrijwillig naar die strijd lopen die zich voor ons opent, zodat we op deze manier in staat zijn om het Vasten door te beleven, zonder zijn ware doel te verliezen, dat wil zeggen, om in ons vergankelijke vlees de genade van de opstanding te ontmoeten…
Grote vastentijd en vergeving
We moeten een paar woorden zeggen over de zondag van vergeving. Deze dag, waarin we oprecht om vergeving van elkaar vragen, is uiterst belangrijk. Wanneer deze vergeving door beide kanten wordt gegeven, dan voelt de ziel zich vrij en vol vrede. Natuurlijk verzacht deze staat van vrijheid en vrede het vasten te veel. Bereid je dus voor op deze dag, zodat je elk spoor van negatieve houding tegen de broeder van je hart en geest kunt afschudden.
… We zullen deze oefening uitvoeren en alle wonden vergeten die ons in het leven zijn toegebracht!
jEn wanneer we vanuit ons hart al onze broeders vergeven voor wat zich in ons werk, misverstanden, verdriet, ontberingen, dagelijks leven heeft opgehoopt, dan wordt dit alles verworpen en wordt onze geest verlost en vindt de vrijheid van de vergeven mens, degene die verlost is van alle gevolgen van de zonde en geïnspireerd door nieuwe hoop.
Grote vastentijd en bekering
We moeten de geest van bekering ons hele leven tot het einde bewaren. Bekering is de basis van elk ascetisch en geestelijk leven.
We kunnen uren, weken, jaren, totdat ons wezen volledig wedergeboren is uit het woord van Christus, uit zijn geboden en vooral uit de genade van de Heilige Geest.
Wanneer een mens weent en bidt, dan komt de naam van Christus als een anker in het hart.
Tranen zijn nodig in het gebed en in het geestelijk leven in het algemeen. Er zijn niet veel tranen voor nodig, maar zelfs een druppel met innerlijk hartzeer.
Wanneer niemand huilt met ogen, dat wil zeggen geen tranen vergiet, is het goed om berouw in het hart te hebben.
Huil om de Kerk. Ween om de hele mensheid. Waarom voor de hele mensheid? Want de hele mensheid is ziek…
Huil zodat je hart niet uitdroogt!
Bron : Fragmenten uit het boek: Archimandriet Sofrony (Sacharov): “Building the Temple of God in us and in our brethren”, vol. II, Homilie 60, p., Holy Stavropegic Monastery of Timios Prodromos, Essex, England)
christelijkeinformatiebron 