Voortdurend een nieuwe start maken, betekent niet dat we onverwachte dingen gaan doen. In plaats daarvan zullen we de dingen doen die we weten, de vertrouwde dingen doen, maar met een andere geest, een andere gezindheid. Terwijl we het hele probleem bestuderen, zullen we het begrijpen en zullen we een nieuwe start maken – vandaag, morgen en overmorgen; en het houdt nooit op. Ook zal niemand ooit moe worden en zeggen: “Ik ben het beu om een begin te maken”. Integendeel, elke dag zul je het in jezelf voelen als een noodzaak om dit te doen. En dit zal een getuigenis zijn, een teken, een bewijs, zou ik zeggen, dat er nog een stuk van je onderbewustzijn, nog een stuk van je onbewuste, uit de donkere kelder is gekomen en nu onder jouw controle is. Op dit punt plaats je het onder de genade van God en zelfs dit wordt heilig gemaakt. Alles wat kwaad is, wat bezoedeld is, wordt verdreven en gezuiverd door genade, en alleen je ziel blijft zuiver. En dus, elk specifiek moment, in elk specifiek geval, herinnerend dat je een begin hebt gemaakt en dat je jezelf opnieuw aan God hebt overgegeven – als een onbeheerst stuk uit je onderbewustzijn kwam, dat nu echter in staat is om in je controle te zijn – zul je proberen dit stuk je niet te laten veroveren, en niet te doen wat het je aanspoort om te doen. Maar wat dan? Je doet wat een heilige zou doen, dat wat christus je op datzelfde uur zegt te doen. Op deze manier ben je op elk moment in de wil van God en niet in je eigen wil.
Archimandriet Symeon (Kragiopoulos)
christelijkeinformatiebron 