
Heilige Sophrony : Spirituele redenen

Vraag: Kunt u met mij over het bewustzijn praten? Als iemand zich gevormd voelt… Hoe kunnen we een geweten verlichten dat ons van God scheidt? Hoe kunnen we ons geweten ‘delicater’ maken?
Vraag: “Kunt u met ons praten over het geweten?” Als iemand zich slecht voelt… Hoe kunnen we een bewustzijn verlichten dat ons van God scheidt? Hoe kan ons bewustzijn “delicater” worden?
Vader Sophrony: Met gebed wordt ons hart beetje bij beetje in staat om de effecten van de geesten die de wereld overweldigen vast te leggen.
We vinden een zeer paradoxaal fenomeen: iemand komt naar het klooster en in plaats van vooruitgang te zien, merkt hij steeds meer dat hij wordt overweldigd door passies.
Vader R. zei dat het onmogelijk is om onze zonden te zien tenzij het Goddelijke Licht ons verlicht. Welnu, in plaats van het gevoel te hebben dat we vooruitgang boeken, zien we onszelf steeds slechter worden. Maar dat is al enige vooruitgang.
We zien het Goddelijke Licht nog niet met kracht komen, maar toch zien we onze zonden alleen door genade, door dit ongeschapen Licht van God. Een hooggeplaatst lid van de Kerk van Cyprus vroeg me: “Hoe kan ik bidden? Zodra ik Jezus’ gebed zeg, word ik aangevallen door allerlei gedachten, en als ik ermee stop, houden de aanvallen op.” Dus zeg ik tegen hem: “Het aanroepen van de Naam van God is niet iets neutraals, iets dat onze omgeving niet verandert.” Nee, dit brengt verandering teweeg en kan zelfs dingen radicaal veranderen.
Allereerst is dit het geval: het Licht toont ons onze zonden en dan komt de geest of genade van bekering. Dit kan alleen gebeuren in het christelijke leven, waar God een Persoon is, wij zijn geschapen naar Zijn beeld . Beetje bij beetje ervaart de persoon die de perfectie benadert dat het voor de ene slechter is dan voor de anderen. Maar de anderen, uiterlijk, zien hem echt als een asceet van grote diepte. Dit is het paradoxale fenomeen van ons leven: in het klooster lijkt het ons dat we steeds slechter worden.
U herinnert zich dat vader P.M. eens over Christus sprak en men hem de vraag stelde: “Hoe kunnen we Christus vinden?” Hij antwoordde: “We moeten afdalen in de hel. Dat is waar Christus is. Als je heiligen wilt vinden, daar ga je, naar de hel. En als je zondaars wilt zien, ga dan naar de hemel.” De bisschop, die zijn geest niet begrepen moet hebben, zei tegen hem: “Maar wat zeg je!”. Vader P.M. antwoordde: “Liefde gaat gepaard met pijn, en de grootste pijn is om lief te hebben tot het einde. Jezus leed zo erg dat Hij zichzelf aan het kruis ter dood aanbood. En de heiligen ook. Op dit niveau hebben we het over hemel en hel. Liefde wordt altijd geassocieerd met veel verdriet. Bidden voor de wereld is het resultaat van een extreem diep en doordringend lijden.”
Als we beledigd zijn en berekeningen ons verhindert om op een duidelijke manier te bidden, moeten we de test met veel geduld doorstaan en roepen: “Ontferm U over mij!” Van deze actieve weerstand kan men zeggen – omdat we dit niet willen – dat onze natuur beetje bij beetje wordt getransformeerd. Na de zondeval is de menselijke natuur die van de kinderen van de eerste Adam. We moeten vechten tegen deze situatie, en deze strijd moet echt diepgaand en mondiaal van aard zijn, omdat we niet de enigen zijn die beledigd zijn door deze berekeningen. Welnu, wees geduldig om te roepen: “Ontferm U over mij, ontferm U zich over mij!” Op deze manier verzetten we ons, zodat de kwade berekening de macht over ons niet overneemt.
Bron : http://apantaortodoxias. blogspot.gr/2018
Heilige SOFRONy VAN ESSEX, SPIRITUELE REDENEN
Vertaling : Kris Biesbroeck
