“Het rijk van God is gevaarlijk. Je moet het aangaan en er niet alleen informatie over zoeken.”
Anthony Bloom
Maand: januari 2023
Efraïm de Syriër : Dit was het begin van de tekenen die Jezus deed….
H. Efraïm de Syriër (ca. 306-373)
diaken in Syrië, kerkleraar
Commentaar op de Diatessaron, 5, 6s ; SC 121
“Dit was het begin van de tekenen die Jezus deed”
Waarom heeft de Heer als eerste teken, water in wijn veranderd? Dit is om te tonen dat God, die de natuur aan gene zijde omvormt, ook de omvorming bewerkt in de schoot van de Maagd. Op dezelfde manier heeft Jezus om zijn wonderen te bekronen een graf geopend om zijn onafhankelijkheid te tonen tegenover de dood die alles wil opslokken.
Om de dubbele omverwerping van de natuur, die zijn geboorte en zijn opstanding, te bevestigen, verandert Jezus water in wijn, zonder iets aan de stenen vaten te veranderen. Dat was het symbool van zijn eigen lichaam, dat wonderbaarlijk ontvangen en wonderbaarlijk geschapen was in een maagd, zonder tussenkomst van een mens. (…) In tegenstelling tot hun gebruik hebben de vaten een nieuwe wijn op de wereld gezet, zonder dit wonder ooit nog te herhalen. Zo heeft de Maagd Emmanuel ontvangen en op de wereld gezet (Jes 7,14), om daarna niet meer te ontvangen. Het wonder van de stenen vaten gaat over het kleine dat groot wordt, de spaarzaamheid wordt in overvloed veranderd, het bronwater in zoete wijn. (…) In Maria verandert daarentegen de grootheid en de heerlijkheid van de goddelijkheid van aanzien, om een zwakke en smadelijke verschijning aan te nemen.
Deze vaten dienden voor de zuivering van de Joden; onze Heer giet er zijn leer in; Hij toont dat Hij volgens de Wet en de profeten is gekomen, maar ook om alles door zijn onderricht te veranderen, zoals water wijn werd. (…) “De wet is door Mozes gegeven, maar goedheid en waarheid zijn met Jezus Christus gekomen” (Joh 1,17). De bruidegom die in Kana woonde, nodigde de bruid uit, die uit de hemel komt; en de Heer, die klaar is voor deze bruiloft, beantwoordde zijn uitnodiging. Zij die aan tafel gezeten waren, hebben Hem uitgenodigd, die de werelden in zijn Koninkrijk plaatst, en Hij heeft hun een huwelijkscadeau gestuurd, dat hen kan verheugen. (…) Ze hadden niet genoeg wijn, en zelfs gewone wijn; Hij heeft hen een beetje van zijn rijkdom geschonken: in ruil daarvoor heeft Hij hen Zelf voor zijn bruiloft uitgenodigd
Bron : Evzo.org
Augusinus : “Hij zag en geloofde”
H. Augustinus (354-430)
bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Commentaar op de eerste brief van Johannes, 1,1
“Hij zag en geloofde”
“Het bestond vanaf het begin – we hebben het gehoord en met eigen ogen gezien; we hebben het aanschouwd en onze handen hebben het aangeraakt – dáárover spreken wij, over het Woord dat Leven is” (1 Joh. 1,1). Wie zou met zijn handen het Woord kunnen aanraken, als “het Woord niet vlees geworden was en onder ons gewoond had” (Joh. 1,14)? Dit Woord echter is vlees geworden, om door mensenhanden aangeraakt te kunnen worden; op een bepaald ogenblik is het vlees geworden in de schoot van een maagd, Maria. Dat ogenblik was weliswaar niet de aanvang van het Woord, want, zegt Johannes: “Het bestond vanaf het begin”. Hier wordt zijn brief bevestigd door zijn evangelie, waaruit u hebt gehoord: “In het begin was het Woord en het Woord was bij God (Joh. 1,1)”.
Men zou kunnen denken dat met de uitdrukking: “het Woord dat Leven is” (1 Joh. 1,1), op een of andere manier Christus bedoeld wordt, maar niet het lichaam zelf van Christus dat met de handen aangeraakt kon worden. Let echter op het vervolg van de tekst: “Het leven is verschenen.” Christus is dus het Woord dat leven is. Hoe heeft dit leven zich geopenbaard? Het bestond weliswaar vanaf het begin, maar het was nog niet aan de mensen geopenbaard. Wel aan de engelen die het aanschouwen en er zich mee voeden. Wat zegt echter de Schrift? ‘Brood voor engelen heeft de mens gegeten’ (Ps. 78,25).
Het leven zelf is dus verschenen in het vlees. En het werd zo in de openbaarheid gesteld, dat een werkelijkheid die alleen door het hart waargenomen kon worden, ook met de ogen gezien kon worden, juist om het hart van de mensen gezond te maken. Want alleen met het hart kan het Woord waargenomen worden; vlees echter wordt ook met de lichamelijke ogen waargenomen. Nu waren wij wel in staat vlees te zien, maar niet om het Woord te zien. Daarom is het Woord vlees geworden, een mens die we konden zien, opdat door de menswording ons hart zou genezen zodat we het Woord konden zien. “Wij getuigen ervan,” zegt Johannes, “wij maken het u bekend: het eeuwige leven dat bij de Vader was en zich in ons heeft geopenbaard” (1Joh. 1,2).
Bron : Evzo.org
Gregorius van Nyssa : Laat ons met Christus afdalen…..
H. Gregorius van Nazianze (330-390)
bisschop en kerkleraar
Sermon 39, 14-16,20 ; PG 36, col. 350-354
Laat ons met Christus afdalen om met Hem, vol van licht op te stijgen
Ik kan mijn vreugde niet bedwingen, mijn geest verheugt zich en raakt in vervoering. Ik voel me bijna meegesleept door Johannes’ vurigheid om het goede nieuws te verkondigen. Ik ben weliswaar geen Voorloper, maar net als hij kom ik uit de woestijn. Christus is verlicht, laat ons met Hem stralen. Christus is gedoopt, laten we met Hem afdalen zodat we met Hem kunnen opstaan.
Johannes is aan het dopen, Jezus komt naar voren: Hij komt de Doper heiligen.
Hij komt om heel de oude Adam in het water te dompelen en daardoor het water van de Jordaan te heiligen. De Doper weigert maar Jezus staat erop. “Ik heb uw doopsel nodig”, zegt de lamp zegt tegen de Hemel, de stem tegen het Woord, de vriend tegen de Bruidegom. Jezus antwoordt: laat het gebeuren. Dit gebeurt om Gods plan in alle wijsheid te vervullen.
Jezus staat op uit het water, Hij draagt de wereld met zich mee en ziet de hemelen openscheuren, die hemelen die Adam ooit voor zichzelf en de zijnen sloot, en dat paradijs dat door een vlammend zwaard was verzegeld. En de Heilige Geest getuigt van zijn Goddelijkheid; Hij haast zich naar zijn Gelijke en een Stem daalt neer uit de hemel, want uit de hemel komt Hij over Wie getuigd wordt.
Vandaag omringen we de doop van Christus met eer en vieren we het. Laten we ons reinigen. Niets is God aangenamer dan de redding van de mensen en hun ommekeer; dit is de sleutel tot alle leer en alle mysteries. Wees een licht in deze wereld, als een levenbrengende kracht voor andere mensen, en als kleine lichtjes rondom Christus, het grote Licht, van Wie u de glans op uw gelaat ontvangt.
Bron : Evzo org
Cyrillus van Jeruzalem : Hij beveelt de kwade geesten….
H. Cyrillus van Jeruzalem (313-350) bisschop van Jeruzalem en kerkleraar
Voorbereidende doopcatechese, nr 9
Cyrillus van Jeruzalem
“Hij beveelt de kwade geesten”
[Aan de catechumenen]: Haast je naar de catechese. Verwelkom de verwijdering van de demonen met ijver; door inblazingen, door uitdrijvingen vindt je verlossing plaats.
Vertel jezelf dat je waardeloos goud bent, vervalst, vermengd met verschillende materialen: messing, tin, ijzer en lood. Wij streven naar het bezit van goud zonder legering. Goud kan niet gezuiverd worden van vreemde elementen zonder vuur. Op dezelfde manier kan de ziel zonder uitdrijvingen niet gezuiverd worden; het zijn goddelijke gebeden, ontleend aan de goddelijke Schriften. (…) Bekwame goudsmeden gebruiken delicate instrumenten om in hun smeltoven te blazen en zo de gouden vlokken die in de smeltkroes verborgen zijn naar boven te halen. Het is dus door de nabije vlam aan te wakkeren dat zij het doel van hun onderzoek ontdekken. Dus wanneer de exorcisten, door de goddelijke “Adem”, de angst wegwerpen, en als in een smeltkroes – in dit geval het lichaam – de ziel nieuw leven inblazen: dan vlucht de demon-vijand: er blijft redding, er blijft ook de hoop op het eeuwige leven, en tenslotte heeft de ziel, gezuiverd van haar fouten, redding.
Laten we dus de hoop vasthouden, broeders en zusters, laten we onszelf en de hoop geven, opdat de God van het universum, die onze gezindheid ziet, ons van onze fouten zuivert, ons uitnodigt tot goede hoop over onze ondernemingen en ons de bekering geeft die redt. Het is God die geroepen heeft; jullie zijn geroepen.
Bron : Evzo org
Ontmoeting Patriarch Bartholomeus en Elder Païsios
Zeldzame video met een omhelzing tussen de
heilige Paisios en patriarch Bartholomeus
Authentieke video van het bezoek van de Oecumenische Patriarch Bartholomeus aan het Heilige Klooster van Koutloumousiou op de berg Athos op 7.11.1992. Tijdens de doxologie omhelst de patriarch de heilige Paisios van de berg Athos, omdat hij tijdens het feest ook de wens van Zijne Heiligheid komt ontvangen.
Precies een jaar nadat hij op 2 november 1991 oecumenisch patriarch was geworden, bezocht Bartholomeus I de berg Athos. Op 7 november 1992 werd hij ontvangen door het Heilige Klooster van Koutloumouseiou. De onderstaande video legt het moment vast waarop tijdens de Doxologische receptie in Koutloumouseiou, de heilige Paisios de Athoniet naar voren kwam om de zegen van Zijne Al-Heiligheid te ontvangen. En hoewel de heilige Paisios een eenvoudige monnik was zonder klerikale rang, gaf de patriarch hem, uit eerbied voor de Ouderling, de vredeskus.
Het is bekend dat de twee tijdens deze reis de kans kregen om te converseren, en beiden spraken later zeer lovend over elkaar. Patriarch Bartholomeus noemde hem onder andere “een echte missionaris en professor van de woestijn” en zou later, twee decennia na de rust van de Ouderling, het initiatief nemen om hem tot de heiligen van de Kerk te laten behoren, terwijl de heilige Paisios onder andere zei: “God gaf ons in deze moeilijke tijden de beste patriarch.”
Deze video is verspreid door de perssecretaris van de Heilige Metropool van Edessa, Pella en Almopia en is gemaakt door een voormalige student van de Academie van Athoniados
Bron : https://trueorthodox.eu/
Vertaling : Kris Biesbroeck
St Jozef de Hesychast : Arbeid is voor het lichaam….
Arbeid is voor het lichaam; nederigheid voor de ziel. En beiden samen, arbeid en nederigheid, voor de hele persoon.
St Jozef de Hesychast
– St. Joseph de Hesychast-: God vraagt maar één ding:….
“God vraagt maar één ding: dat je Hem eert en Zijn geboden naleeft, hem erkent als je Maker. Hij wil Zijn glorie niet delen en je zomaar alles laten aanbidden. Hij wil niet dat je iets meer liefhebt dan jij Hem.”
– St. Joseph de Hesychast-
St. Joseph de Hesychast- : Onze Panagia haast zich overal…..
“Onze Panagia haast zich overal. Ze schenkt haar genade overvloedig aan iedereen die vurig tot haar roept. Ze is een bemiddelaar voor iedereen, omdat ze waardig werd geacht om de Heer te baren en de Moeder van God te worden. Ze draagt Hem in haar armen en smeekt Hem voortdurend.” –
St. Joseph de Hesychast-
– St. Joseph de Hesychast : Wanneer het met pijn wordt gezegd, geeft het gebed geboorte aan rouw…..
“Wanneer het met pijn wordt gezegd, geeft het gebed geboorte aan rouw. Rouw brengt tranen met zich mee. Tranen baren op hun beurt zuiverder gebed. Want tranen als een geurige mirre spoelen de vuiligheid weg, en zo wordt de inademing van God gereinigd, die als een duif binnen vier muren is opgesloten, alsof ze uit de vier elementen zijn gemaakt… En dan, zodra de muren afbreken en instorten, vliegt de duif onmiddellijk naar de Vader waar hij vandaan kwam.”
– St. Joseph de Hesychast
Jozef de Hesychast : Dus elke keer dat je valt, sta je weer op en zoek je onmiddellijk vergeving……
Dus elke keer dat je valt, sta je weer op en zoek je onmiddellijk vergeving. Verberg geen verdriet in je hart, want verdriet en moedeloosheid zijn de vreugde van de boze. Ze vullen iemands ziel met bitterheid en baren vele kwaden. Terwijl de gemoedstoestand van iemand die zich bekeert zegt: “Ik heb gezondigd! Vergeef me Vader!” en hij verdrijft het verdriet. Hij zegt: “Ben ik geen zwak mens? Dus wat verwacht ik?” Echt, mijn kind, zo is het. Dus houd moed.
Heilige Jozef de Hesychast
Heilige Jozef de Hesychast : Je denkt dat je stem niet onmiddellijk de heiligen, onze Panagia en Christus heeft bereikt…..
“Je denkt dat je stem niet onmiddellijk de heiligen, onze Panagia en Christus heeft bereikt. Integendeel, zelfs voordat u het uitriep, haastten de heiligen zich naar uw hulp, wetende dat u hen zou aanroepen en hun door God gegeven bescherming zou zoeken. Omdat je echter niet verder kijkt dan wat duidelijk is en niet weet hoe God de wereld bestuurt, wil je dat je verzoek als de bliksem wordt vervuld. Maar zo gaat het niet. De Heer wil geduld. Hij wil dat je je geloof toont.”
St Joseph de Hesychast –
Heiligenleven : Jozef de Hesychast..
Heilige Joseph de Hesychast
Ouderling Jozef de Hesychast was monnik en ouderling op de berg Athos. Hij trad af in 1959 en hij heeft veel lof voor het feit dat hij de geestelijke vader of grootvader was van ouderlingen Ephrem van Philotheou, Jozef van Vatopedi, Charalampus van Dionysiou en anderen, die direct worden gecrediteerd voor het revitaliseren van zes van de twintig kloosters op de berg Athos.
Francis Kottis werd geboren op het eiland Paros als zoon van George en Maria op 12 februari 1897[1] (in andere bronnen: in 1898). In zijn tienerjaren ging hij werken in Piraeus. Op zijn drieëntwintigste begon hij het leven van de Vaders te lezen, een geestelijk keerpunt voor hem. Deze levens, in het bijzonder die van de strenge asceten, en een droom die hij had, gaven hem het verlangen om het monnikendom binnen te gaan. Hij beantwoordde aan dit verlangen door te vasten en te bidden op het nabijgelegen platteland, dat onbewoond was, en vervolgens naar de berg Athos te gaan.
De berg Athos
De toekomstige ouderling verlangde ernaar om onophoudelijk te bidden, maar had grote problemen – hij kon geen geestelijke vader vinden en de onverschilligheid van veel monniken ten opzichte van onophoudelijk gebed.
Ik was ontroostbaar omdat ik zo vurig verlangde naar wat ik had gevraagd op zoek naar God; en niet alleen vond ik het niet, maar mensen zouden niet eens behulpzaam zijn.
Te midden van deze ervaring kreeg hij echter een visioen van het ongeschapen licht en werd hem de gave van onophoudelijk gebed gegeven.
Meteen was ik helemaal veranderd en vergat ik mezelf. Ik was gevuld met licht in mijn hart en buiten en overal, niet bewust dat ik zelfs een lichaam had. Het gebed begon zich in mij uit te spreken…
Gedurende deze tijd bracht hij tijd door op afgelegen plaatsen om het Jezusgebed te reciteren. Uiteindelijk ontmoette hij vader Arsenios, die zijn medestrijder zou worden, en ontdekte dat ze een gemeenschappelijk verlangen naar hesychasme deelden en besloot een ervaren ouderling te zoeken. Ze vonden ouderling Efraïm , en ze richtten hun leven zo in dat ze de maximale stilte gaven voor het bidden van het Jezusgebed. Naast zijn werk en zijn gebedsregel ging vader Jozef bij zonsondergang naar een grot om zes uur lang het Jezusgebed te reciteren.
Na het ontslapen van ouderling Efraïm brachten vaders Jozef en Arsenios de zomers door met het verplaatsen van plaats naar plaats rond de top van de berg Athos, om onbekend te zijn en geestelijke monniken te vinden en ervan te leren. In de winter keerden ze echter terug naar hun hut in de wildernis bij St Basil’s. Ze bezaten alleen hun gescheurde kloostergewaden en vader Jozef at drie ons beschuit (gedroogd brood) per dag, soms met een hoeveelheid gekookte wilde groenten. Ze spraken weinig zodat ze meer konden bidden. Vader Jozef werd rond deze tijd aangevallen door de demon van hoererij, en hij zou acht jaar lang deze grote verleiding weerstaan, met behulp van als wapens verlengde wakes en met behulp van, in plaats van een bed, een stoel om op te slapen. Ten slotte ontdekten vaders Jozef en Arsenios een ervaren ascetische en geestelijke vader, ouderling Daniël.
Kleine Sint-Anna
De tijd verstreek en de roem van ouderling Joseph begon zich te verspreiden. Nadat vader Arsenios het ouderlingschap had afgestaan dat zijn recht was door de lange tijd in het monnikendom, aanvaardde ouderling Joseph drie broeders om bij hen te wonen, terwijl anderen voor korte tijd bij hen woonden. In 1938, op zoek naar eenzaamheid bij het toenemende aantal monniken dat zijn advies vroeg, ging hij naar een grot in klein St Anne’s, waar de broederschap uitgroeide tot zeven monniken.
Na ongeveer 13 jaar werd de grote hoeveelheid fysieke arbeid die nodig was om er te wonen te veel, waardoor de meeste vaders ziek werden. Ouderling Joseph verplaatste de gemeenschap verder de berg af, dichter bij de zee, naar New Skete.
Ouderling Joseph gaf de geest 15 augustus 1959 .
Heiligverklaring
In oktober 2019 heeft het oecumenisch patriarchaat van Constantinopel ouderling Joseph en vier andere heilige monniken, ouderling Hieronymus van Simonopetra, ouderling Daniël en Efraïm van Katounakia en ouderling Sophrony van Essex, officieel erkend als heiligen van de Heilige Orthodoxe Kerk.
Relikwieën
Ouderling Joseph is op verschillende plaatsen ‘ lokaal heilig verklaard, waaronder de Heilige Berg, Griekenland en Roemenië. Dit is echter niet de officiële heiligverklaring van het Oecumenisch Patriarchaat. Deze ‘lokale’ erkenning van het sint-zijn is een opmaat naar de volledige heiligverklaring. Archimandriet Sophrony (+1993) kende ouderling Joseph goed en in zijn boek over de heilige Silouan de Athoniet is ouderling Joseph een van de genoemde monniken die de gave van het ‘Ongeschapen Licht’ heeft gekregen.
Het relikwie van het hoofd van de Ouderling wordt bewaard in het St. Anthony’s klooster, in Arizona (VS), terwijl de rest of zijn relikwieën worden bewaard in het Vatopedi-klooster. Veel bezoekers van Athos melden dat zijn relikwieën een goddelijke geur afgeven. De abt van het Vatopedi-klooster, vader Efraïm, sprak in Athene in het openbaar over wonderen die op voorspraak van ouderling Jozef de Hesychast werden verricht, en zelfs over wonderbaarlijke verschijningen van hem.
Bron : Orthodoxwiki
Fotoreportage over het leven van de heilige Joseph the Hesychast
Hoe leefde de heilige Jozef de Hesychast zijn leven en bereikte hij heiligheid? Lees een fragment uit een van zijn brieven:
Wanneer je, door te bidden en iets van God te vragen, wanhoop bereikt, dan is de vervulling van het verzoek dichtbij voor jou. Christus wil een verborgen passie van je genezen, dus stelt Hij de vervulling van het verzoek uit. Als je het verzoek sneller krijgt dan je verwacht, blijft je passie ongeneeslijk. Als je wacht, ontvang je ook waar je om gevraagd hebt en ook de genezing van de passie En dan zul je je verheugen met grote vreugde en dankbaar zijn voor de warmte van God, die ze allemaal wijselijk opbouwt en doet voor ons welzijn. Je hebt dus niets aan als je rouwt, als je boos wordt, als je harde woorden zegt.
Je moet je mond houden. Niemand mag zien wat je in je hebt. Laat de stoom uit je ogen komen, niet uit je neus. Geef niet toe, om jezelf te ontspannen, zoals gezegd, maar eerder om jezelf te kalmeren. Door te wachten en lankmoedig te zijn, verbrand je de duivel.
Ik – de getuige is mijn Heer, Hij die al degenen verliest die leugens spreken – ik heb veel gebruikt van wat ik jullie nu vertel. De verleidingen waren zo groot en zwaar dat ik dacht dat mijn ziel uit de pijn zou komen als rook op de kachel. En toch, nadat de beproeving voorbij is, komt er zoveel troost, alsof je in de hemel bent, zonder lichaam. Christus houdt van je, Moeder van God houdt van je, de heiligen prijzen je, engelen verwonderen zich over je. Zie je hoeveel goedheid de verleidingen en problemen met zich meebrengen? Als je wilt zien, om te genieten van de liefde van Christus, verdraag dan wat er tot je komt. Niet in wat je wilt, maar in wat de Heere wil dat je probeert. Niets in wat we vrijwillig doen is zo nuttig als wat de Heer ons stuurt zonder onze toestemming. God wil dat de vijand van de duivel de man fel bestrijdt, bot over bot, bloed over bloed. Zozeer zelfs dat het smelt als was bij het vuur.
Gebaseerd op Sint Jozef de Hesychast
Hieronder staan foto’s met beschrijvingen met momenten uit het leven van Sint Jozef de Hesychast en met plaatsen waar de heilige woonde.
De broeders in New Skete: Van links naar rechts: vader Charalampos, vader Arsenios, Sint Jozef de Hesychast (met het kruis), vader Jozef van Vatopedi, vader Theophylactos, vader Efraim van Arizona.
De familie van de moeder van de Heilige Jozef de Hesychast
De heilige Jozef de Hesychast als jonge monnik
In de grotten van Saint Anne (minor)
Het graf van Sint Jozef de Hesychast
Een gebeeldhouwde icoon gemaakt door Sint Jozef de Hesychast
Een gebeeldhouwde icoon van Joseph the Hesychast
Op de top van Athos. De kapel van transfiguratie waar de Heilige Jozef de Hesychast vader Arsenios ontmoette.
vader Arsenios, de grotbewoner
The New Skete (Nea Skiti) – waar de heilige Jozef de Hesychast het laatste deel van zijn leven woonde
De New Skete (Nea Skiti) – waar de heilige Jozef de Hesychast het laatste deel van zijn leven woonde. De cel van de heilige is de meest linkse cel.
De skete van Sint Basilius
De grot waar de Heilige Jozef de Hesychast de drie kinderen zag die de Heilige Drie_eenheid vertegenwoordigden
The tomb at the New Skete- where the Saint lived the last part of his life – Het graf in de New Skete (Nea Skiti) – waar de Heilige Jozef de Hesychast het laatste deel van zijn leven woonde
Inside the chapel at the cave of Saint Anne ( Minor) – Binnen in de kapel bij de grotten van Sint-Anna (mineur)
At the caves of Saint Anne (minor) – the chapel (outside) – Bij de grotten van Saint Anne (mineur) – de kapel (buiten)
Binnenin de kapel van de grotten van Saint Anne)
The skete of st Anne (mineur) – De skete van Saint Anne (mineur)
The skete of st.Anne (minor – De skete van Saint Anne (mineur)
.De grotten in de buurt van Skete van Saint Anne (mineur)
Het Heilig Altaar in de kapel van de grotten van Sint-Anna (mineur)
De grotten in de buurt van Skete van Saint Anne (mineur)
De broeders in New Skete: Van links naar rechts: vader Charalampos, Barbayannis, vader Arsenios (onder), vader Eustathios, Sint Jozef de Hesychast (met de stok), vader Jozef van Vatopedi, vader Athanasios, vader Theophylactos (onder), vade Nikodimos.
De cel in New Skete waar de heilige Joseph de Hesychast stierf
De cel in New Skete waar de Heilige Jozef de Hesychast stierf
De grotten naast de skete van St Anna
Een brief van de heilige Josoph the Hesychast
Een brief van de heilige Joseph the Hesychast
.Aan het einde van zijn leven – At the end of his life
De Nieuwe Skete (Nea Skiti) – waar de Heilige Jozef de Hesychast het laatste deel van zijn leven woonde
De stok van de Heilige Jozef de Hesychast
De heilige Joseph the Hesychast als jongeling
Het graf van de Heilige Jozef de Hesychast in de Nieuwe Skete (Nea Skiti)
Anthony Bloom : Lezen van het Evangelie….
“Heb je ooit het evangelie gelezen?”
Metropoliet Anthony (Bloom) van Sourozh
“We moeten proberen zo te leven dat als de evangeliën verloren gaan, mensen ze op ons gezicht kunnen lezen.”
Heer Jezus Christus ,- Ik was een atheïst in de ware zin van het woord – er was geen God in mijn ervaring, geen God in mijn leven. En daarom was er geen ultieme zin in mijn leven , alle zin van het leven kon worden samengevat in de noodzaak om te overleven. Er was geen gemeenschappelijk dak voor mijn ouders en mij, er was eten als het er was en er was veel geweld en ontbering in de buurt. Zodat mijn hele levensvisie die van een strijd was en al mijn begrip van mensen om me heen die van een oerwoud was bevolkt door potentiële vijanden.
En toen las ik op een dag toevallig het evangelie. Het gebeurde als het ware door de daad van God, omdat het gebeurde zodat ik het kon weggooien. Ik hoorde een priester tegen ons praten, jongens, in een jongerenorganisatie en wat hij zei schokte me, stoorde me zo erg dat ik besloot om te controleren of wat hij had gezegd misschien waar was. We waren tieners en bereidden ons voor om Rusland met het zwaard in de hand te heroveren en hier was een man die over Christus sprak en over niets anders sprak dan zachtmoedigheid, nederigheid, verdraagzaamheid. was niet mannelijk. Ik kwam thuis vastbesloten om ervoor te zorgen en te eindigen met het evangelie , als dat het evangelie was , dan was dit Christus. Ik telde de hoofdstukken van de evangeliën omdat ik niets goeds verwachtte van het lezen, dacht dat de kortste de beste zou zijn en zo kwam ik terecht bij het evangelie van Sint Marcus, een evangelie geschreven voor jonge schurken zoals ik.
En toen gebeurde er iets met me dat je zou kunnen interpreteren als een hallucinatie of als een geschenk van God – tussen het begin van het eerste en het einde van het tweede hoofdstuk van zijn evangelie, van het evangelie van Sint Marcus, werd ik me plotseling bewust van totale , absolute zekerheid dat aan de andere kant van het bureau de Heer Jezus Christus levend stond. Er was geen hallucinatie van de zintuigen – ik hoorde niets, zag niets, rook niets, ik keek en mijn zekerheid bleef even totaal en even overtuigend. En toen dacht ik dat als Christus leeft, als ik in zijn aanwezigheid ben, dan was de man die stierf op Golgotha echt wat hij beweerde te zijn, de man die stierf op Golgotha was God die tot ons kwam als een sterkmaker.
En toen begon ik het evangelie met nieuwe ogen op een andere manier te lezen. Ik sloeg de pagina’s gewoon om om andere passages te lezen dan degene die ik in het begin had gelezen en ik belandde op een passage die in het Mattheus-evangelie zei dat God zijn licht schijnt op het goede en het kwade. En ik leunde achterover en ik dacht: “Mijn hele leven ben ik omringd geweest door mensen die ik als vijanden beschouwde, die voor mij als roofdieren waren, mensen voor wie ik doodsbang was en tegen wie ik wilde vechten, mensen die leerde me dat de enige manier om te overleven was om keihard te worden – en God houdt van ze allemaal. En als ik bij God wil zijn, moet ik leren van hen te houden, wat ze mij ook mogen aandoen, want als ik ze afwijs, zal ik niet bij God zijn, ik zal niet bij Christus zijn, die bij zijn kruisiging zei:”Vader, vergeef, ze weten niet wat ze doen.” Wie zei tegen Judas die hem kwam verraden: “Vriend, waarom ben je hierheen gekomen?” Ik kende deze voorbeelden niet, maar dat is wat ik waarnam.
En ik herinner me dat ik de volgende ochtend de straat opging, naar de trein in de voorsteden die me naar mijn school en massa’s mensen naar hun werk zou brengen en ik keek om me heen naar al deze mensen die naar het station liepen dat zo vreemd was geweest, dat waren voor mij potentieel gevaarlijke kwelgeesten, vijanden, die ik wilde negeren en desnoods bevechten, ik keek naar hen en dacht: “God houdt van ze allemaal! O, de verwondering! – we zijn in een wereld van liefde. Wat ze ook over mij mogen voelen, ik weet wat ze zelf misschien niet weten”. Dit was mijn eerste ervaring, dit was een moment waarop ik plotseling voelde dat ik leefde en dat ik dood was geweest. Ik was een lijk onder de lijken geweest, nu leef ik tussen mensen die, wie weet, misschien net zo levend waren als ik, of, verschrikking van verschrikkingen, als lijken die tot leven moesten komen. En met de dwaasheid van een jongen van 14-15, opeengepakt in deze rijtuigen van de trein in de voorsteden, wendde ik me tot mijn buurman en zei: “Heb je ooit het evangelie gelezen?” Hij keek me neerbuigend aan, glimlachte en zei: ‘Waarom zou ik? En toen vertelde ik hem wat ik zojuist had ontdekt. Hij dacht waarschijnlijk dat ik gek was. En ik was en ik ben nog steeds en ik hoop dat deze waanzin me nooit zal verlaten omdat ik vanaf dat moment het gevoel had dat het leven geen zin had, behalve in welke levenswijze dan ook, in welke levensloop je ook bent, om het evangelie te verkondigen, om dit wonder te verkondigen dat het evangelie een levenskracht is, die Christus ons kan geven . En daarentegen, zolang we niet het leven bezitten dat Christus kan geven, zijn we dood, wat we ons ook voorstellen…
Metropoliet Antonius van Sourozh
Door Iconandlight – vertaling Kris Biesbroeck
St. Gregorius de Grote : Heb vertrouwen in het mededogen van onze Schepper….
“Heb vertrouwen in het mededogen van onze Schepper. Denk goed na over wat je nu doet en houd de dingen voor ogen die je hebt gedaan. Sla je ogen op naar het overvloeiende mededogen van de hemel, en terwijl Hij op je wacht, kom dichterbij tranen voor onze barmhartige Rechter. Als u in gedachten heeft dat Hij een Rechtvaardige Rechter is, vat uw zonden dan niet licht op; en ook in gedachten houdend dat Hij medelevend is, wanhoop dan niet. De God-Mens geeft de mens vertrouwen voor God.”
~ St. Gregorius de Grote
– Hieromonnik Nil : De genade van de Moeder van God is zo groot dat we haar niet eens aanspreken als tot de heiligen…..
De genade van de Moeder van God is zo groot dat we haar niet eens aanspreken als tot de heiligen: “Heilige Godbehagende, bid tot God voor ons” – nee, in plaats daarvan zeggen we: “Allerheiligste Theotokos, red ons!” Natuurlijk redt alleen de Heer ons, en op geen andere manier dan door de Heilige Geest kan de mens gered worden. Maar de Moeder van God heeft zo’n genade van God, zo’n kracht en vrijmoedigheid, dat ze ons echt kan helpen bij onze redding door haar gebeden. –
– Hieromonk Nil (Parnas) van het Optina-klooster
Toen Gij, o Heer, gedoopt werd in de Jordaan,
werd de verering van de Drie-eenheid werd geopenbaard;
want de stem van de Vader getuigde van U,
en noemde U Zijn geliefde Zoon.
En de Geest in de vorm van een duif
bevestigde de waarheid van Zijn woord.
O Christus, onze God, Die Uzelf heeft geopenbaard
en verlichtte de wereld, glorie aan U.
christelijkeinformatiebron 