Heilige  Sophrony: De grondbeginselen van de Goddelijke liturgie

Door Metropoliet Hierotheos van Nafpaktos

 Voordat ik het Heilige Klooster verliet, vond ik in een discussie gelegenheid om hem [ouderling Sophrony] te vragen naar de Goddelijke Liturgie, en hij legde me de basisleer daarover voor. ‘Het priesterschap wordt niet aan de mens gegeven als beloning  voor deugden, maar als een geschenk voor de opbouw van de kerk. Iemand wordt priester om de Goddelijke Liturgie te vieren en het volk te heiligen. Het priesterschap heeft ook een maatschappelijke betekenis, omdat hij zich zal bezighouden met de bouw van de kerk en het lijden van de christenen. Hij heeft deze kwalificaties dus ook nodig, naast de spiritualiteit.”

– “De Goddelijke Liturgie heeft één keer voor altijd plaatsgevonden. Het heeft eeuwigheid. Elke keer als de Goddelijke Liturgie wordt gevierd, stijgen we op tot haar hoogtepunt. Als we sommige aspecten van de Goddelijke Liturgie beleven, dan zullen we de grootsheid ervan begrijpen, zoals gebeurde met de heilige Serafim van Sarov die engelen naar de kerk zag komen tijdens de Kleine Ingang. We volgen de Goddelijke Liturgie, omdat we haar niet leven, of totdat we haar leven.”

– “De Goddelijke Liturgie leert ons om met het hart te leven. Door de Goddelijke Liturgie te vieren houden we ons aan het gebod van Christus: ‘Eet en Drink dit ter nagedachtenis aan Mij’ (Lc. 22:19; 1 Kor. 11:24). Daarom zeggen we: ‘Onthoud dit opschoningscommando….’ Dit is geen psychologisch feit, maar spiritueel. Dus elke keer dat we de Goddelijke Liturgie vieren, zijn we gehoorzaam aan het woord van Christus en dringen we door in de Goddelijke Mystagogie in de Liturgie van Christus. Wat God ooit deed, blijft nu voor altijd. Dit gebeurt met de Goddelijke Liturgie. Eén keer vierde Christus het in de Bovenzaal met het Mystieke Avondmaal, en dit blijft voor altijd.

De christen ontvangt, afhankelijk van het offer dat hij brengt en zijn infiltratie van genade met deze ‘geest’ van de goddelijke liturgie, genade van God en wordt gezuiverd van de passies. De Goddelijke Liturgie in haar volmaaktheid is de smeekbede en het gebed voor de hele wereld. Dit is het zogenaam  koninklijke officiëringspriesterschap. Zo bereikt de mens het einde van het tijdperk. Hij wacht niet op de dag des Heeren, maar deze dag des Heeren komt tot hem. Dus door Genade wordt hij tijdloos.”

 

Uit I Knew A Man In Christ: The Life and Conduct of Elder Sophrony, the Hesychast en theoloog.

Vertaling : Kris Biesroeck