Adventsbezinningen : o come o come Emmanuel (God met ons) en de wereld wacht op een wonder

Bezinningen voor de Advent

Kom, kom, Emmanuel,
Verbreek Israëls ketenen,
Dat rouwt in ballingschap,
Van de Zoon van God verstoken.
Verheug u! Verheug u!

Emmanuel zal voor u, Israël, geboren worden.

Kom, wortel van Jesse,
Leid hen uit de klauwen van uw vijand,
Uit de diepten van de hel
En uit het duister van de onderwereld

Kom, kom, dageraad,
Beschijn ons door uw komst,
Verdrijf de wolken van de nacht,
En verjaag het duister van de dood.

Kom, sleutel van David,
Open de hemelse koninkrijken,
Maak het hoge pad veilig,
En sluit de weg naar de hel.

Kom, kom, Adonai,
Die aan Uw volk op de top van de berg Sinaï
De wet heeft gegeven
In de majesteit van Uw glorie.

0a6d2fd541432cc005104d2ccae054e7

De wereld wacht op een Wonder
Het hart verlangt naar een klein beetje hoop
Oh kom, oh kom, Emmanuel

Een kind bidt voor vrede op aarde
En ze roept vanuit een zee van pijn
Oh kom, oh kom, Emmanuel

En kun je het horen, engelen zingen
Glorie aan het licht van de wereld
Glorie, het licht van de wereld is hier

De wanhoop breekt met de tranen van een moeder
Het gehuil van een baby is het geluid van de Liefde
Kom naar beneden, kom naar beneden, Emmanuel

Hij is het lied van het lijden
Hij is de Messias, de Vredevorst is gekomen
Hij is gekomen, Emmanuel

Glorie aan het licht van de wereld
Glorie aan het licht van de wereld
Glorie aan het licht van de wereld
Glorie aan het licht van de wereld

Voor allen die wachten
Voor allen die honger hebben
Voor allen die hebben gebeden
Voor allen die zich afvragen

Zie uw Koning
Zie uw Messias
Emmanuel, Emmanuel

Glo-glorie aan het licht van de wereld
Glorie aan het licht van de wereld
Glorie aan het licht van de wereld

Zie uw koning
Zie Messias
Emmanuel, Emmanuel

De wereld wacht op een Wonder
Het hart verlangt naar een klein beetje hoop
Oh kom, oh kom Emmanuel
Wat kunnen we soms verlangen naar dat Licht… Licht in ons donker hoekje.. maar nog meer naar de tijd waarin het Licht nooit meer zal doven..

In deze tijd vind ik het knap lastig om hoop te houden.. hoop.. dat het ooit weer anders zal worden.. hoop… dat het leven ooit weer “normaal” zal worden… maar ik merk dat langzaam deze hoop vervliegt bij mij .. en bekruipt mij de angst dat waarschijnlijk de tijd waarin we nu leven… 1.5 meter afstand… de social distance… mondmasker.. geen/weinig kerkdiensten… hardheid van de mensen.. oordelen en veroordelen.. koud en kilte.. altijd zal blijven… of mischien nog wel erger zal worden…

 

Auteur: Krisbiesbroeck

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie/filosofie

Plaats een reactie