Hij (Christus)betreedt dit rijk dat het rijk is waar geen liefde is, waar alleen verdeeldheid, gebrokenheid en scheiding is, zowel van God als van elkaar en in onszelf, de innerlijke gebrokenheid en het conflict tussen geest en hart, tussen geweten en actie : Christus wordt geboren in het rijk van de dood die we hebben gemaakt door het misbruik van vrijheid, omdat we zijn vergeten dat het recht culmineert, wordt vervuld in die liefde die zichzelf perfect geeft, wat de vergetelheid van het zelf is, wat het neerleggen van iemands leven is voor de andere. Laten we dan niet naar deze wieg kijken zoals we doen als we kleine kinderen zijn, die alleen een beeld zien van de geboorte van een kind wonderbaarlijk ; laten we ernaar kijken met een oprechte en volwassen blik, en zien dat deze wieg een offeraltaar is, dat deze grot waar Hij werd geboren een beeld is van die grot waarin Hij zal worden gedeponeerd, een jonge man, gedood voor Gods wil. omwille van de lijdensweg van de Tuin en de lijdensweg van het Kruis, en laten we ons afvragen: “Hebben wij, ieder van ons, een reactie op liefde die op zo’n manier wordt geopenbaard, in zo’n mate?
-Anthony Bloom
christelijkeinformatiebron 