
TERTULLIANUS-PETRUS “DE ROTS WAAROP DE KERK” BOUWDE
Welke mens met gezond verstand kan zich voorstellen dat hij onwetend was van wat dan ook, die de Heer tot meester (of leraar) had geordend, en hen, zoals Hij deed, onafscheidelijk (van Zichzelf) hield in hun aanwezigheid, in hun discipelschap, in hun samenleving, aan wie , “toen zij alleen waren, Hij alle dingen uitlegde die obscuur waren en vertelde hen dat “het hun gegeven was om die mysteries te kennen”, wat het volk niet toestond te begrijpen? Werd iets onthouden aan de kennis van Petrus, die “de rots wordt genoemd waarop de kerk gebouwd moet worden”, die ook “de sleutels van het koninkrijk der hemelen” verkreeg, met de kracht van “verliezen en binden in hemel en op aarde?
Tertullianus, Recept tegen Ketters, Ch 22, ~ 200 AD
