De stilte van schaamte wordt teweeggebracht door de ervaring van het gebroken zelf. Ware stilte in de tegenwoordigheid van God wordt tot stand gebracht door een ontmoeting met God Zelf. Het eerste kan heel goed een voorwaarde zijn voor het laatste. .. De belofte om harder te proberen, meer te werken, beter te worden, kan zelf weinig meer zijn dan een poging om de schaamte van onze mislukkingen te vermijden. Ze ‘verzachten de klappen’. Hoe kunnen we zeggen dat we harder ons best zullen doen? Als we eerlijk zijn tegen onszelf en tegen God, zullen we toegeven dat onze inspanningen eerder hebben gefaald en waarschijnlijk opnieuw zullen mislukken Onze beloften zijn woorden die tussen ons en de stilte van schaamte staan. In het hart van onze woordeloze schaamte is de goede God die ons aanvaardt, omhelst en ons met Zijn eigen gerechtigheid kleedt. Hij zal ons niet verpletteren of onze schaamte tegen ons gebruiken. . Hesychia, ware stilte en stilte van hart, drukt onder het lawaai van de ziel en haar morele protesten van beloofde verbetering. Ik zal niet verbeteren. Ik zal het niet beter doen. Ik zal stil zijn. En weten.
Stephen Freeman (Priester van de orthodoxe kerk in Amerika -OCA)
christelijkeinformatiebron 