Heiligenleven

De heilige Jacob van Hamatoura

 

Het leven van St. Jacob en de Moeder Gods van Hamatoura

Er is zeer weinig bekend over het leven van St. Jacob. Het is bekend dat hij rond 1350 in Libanon woonde en zijn ascetisch leven begon in het Klooster van de Ontslapenis van de Moeder Gods in Hamatoura. Toen de Mamelukken* de site vernietigden, gaf St. Jacob de hoop niet op. Integendeel, het herstelde het klooster in de regio rond zijn ruïnes en slaagde er later in het klooster te herbouwen, waardoor het kloosterleven van die plaats werd versterkt. Hierdoor werd zijn spirituele levendigheid bekend en trok hij ook de aandacht van de Mamelukken – die hem wilden dwingen zich tot de islam te bekeren.

De heilige Jakob hield voet bij stuk in het Geloof en gaf niet toe aan de druk. Ze realiseerden zich de vastberadenheid van de heilige en dwongen hem naar de stad Tripoli te gaan, overgedragen aan de lokale heerser, die moslim was. Naast St. Jacob werden ook andere monniken en leken meegenomen, die met hem de marteldood zouden sterven.

Bijna een jaar lang onderging St. Jacob vreselijke martelingen. Ondanks alle bedreigingen en beloften die ze hem hebben gedaan, heeft hij op geen enkel moment het Ware Geloof afgezworen. Zich realiserend dat St. Jacob niet zou toegeven, besloten ze op 13 oktober van dat jaar hem te onthoofden. Bovendien verbrandden ze zijn lichaam om ervoor te zorgen dat Sint Jacob niet waardig als christen werd begraven of door het geloof als martelaar werd vereerd.

De vervolging van christenen hield niet op en het klooster werd verschillende keren verlaten tijdens de Indonesische bezetting van de regio. Om deze reden zijn het leven en het martelaarschap van St. Jacob van Hamatoura al vele jaren uit de boot gevallen.

Hiernamaals

In de loop van de tijd hebben velen verhalen verteld over een wonderbaarlijke heilige die in de buurt van Hamatoura verscheen en mensen met fysieke en spirituele gebreken genas. Niet te vergeten zijn volk en zijn woning, bleef St. Jacob de lijdenden en de zieken troosten.

Bezoek aan Archimandriet Panteleimon
Tot de late jaren 1990 was dit klooster van de ontslapenis van de Moeder Gods in Hamatoura in puin, onbewoond en vergeten sinds de tijden van vervolging en het onvermoeibare zwaard van mameluca verwoesting. De kloosterkerk had ook renovaties nodig, omdat deze was vernield. Totdat archimandriet Panteleimon (Farah), die leefde in gehoorzaamheid aan de zalige Isaak (Attalah) en St. Country, bezoek kreeg van een vergeten martelaar die hem opdracht gaf zijn klooster in Libanon, het thuisland van de oudere Panteleimon, te herbouwen. Deze martelaar, zoals later ontdekt, is St. Jacob van Hamatoura.

Ontdekking van de Relieken van St. Jacob van Hamatoura

St. Jacob van Hamatoura kreeg zijn naam pas bekend toen een Gerontikon  werd opgegraven in het balamandklooster. Het manuscript onthult ook de datum van zijn rust en de wonderen die hij heeft verricht.
De heilige bleef verschijnen, soms hoorden ze hem zingen in de kerk en andere keren zegende of troostte hij mensen. St. Jacob verscheen aan een vrouw en onthulde waar haar kostbare relikwieën waren, maar de monniken negeerden haar instructies. Zijn heilige relikwieën werden ontdekt op 3 juli 2008, tijdens restauraties van de vernielde kerk van het klooster. Toen ze de kerkvloer herwerkten, ontdekten ze een heilige schat: vijf skeletten lagen er.

Vier van hen, volwassen mannen, vertoonden tekenen van martelaarschap met gebarsten botten en gebroken schedels. Eén, een klein, driejarig kind met tekenen van martelaarschap en wiens botten een zoete geur uitstralen die de lucht vult. Een ander, met tekenen van marteling en onthoofding, verbrand door vuur. Twee van de mannen, de laatste is St. Jacob, bevestigen het verhaal van de heilige geschreven in Gerontikon: die op 50-jarige leeftijd stierf alleen met een andere metgezel. Het skelet van het kind, de martelaren en de naam van de metgezel van St. Jacob zijn onbekend, maar worden door de monniken met eerbied behandeld voor hun martelaarschap en het feit dat ze onder de vloer van de kerk werden begraven.

Hun heilige relieken werden niet begraven in gewone graven, maar in het midden van de kerk, op een haastige manier – wat aangeeft dat er in die tijd vervolgingen waren en dat ze al als heilig werden beschouwd door degenen die ze begroeven.

Op 13 oktober 2002 werd de nagedachtenis aan De heilige Jacob van Hamatoura voor het eerst herdacht in een avondwake.

St. Jacob beoefende, ondanks de sociale omstandigheden die zijn leven in die tijd omringden, de liefde van de Heer tot het uiterste. Daarom accepteerde hij lijden en moeite met vreugde en plezier, en accepteerde hij niet om gered te worden door de maatschappij die hem vals geloof aanbood. Hij accepteerde niet wat er in zijn samenleving was. In plaats daarvan stemde hij ermee in om uitdagend te zijn, niet uit egoïsme of trots, maar omdat hij de Waarheid kende. Wanneer we het werkwoord ‘weten’ uitspreken, betekent dit dat hij ervaring had met God, omdat het ware geloof is zodat we Hem, de ware God, en Zijn Zoon, die Hij zond, Jezus Christus, kunnen kennen. ‘Hij kent Hem’, hij kent Hem intellectueel niet. Het menselijk intellect is niet in staat om goddelijke gedachten te begrijpen. Hij is echter in staat Om Hem te kennen, dat wil zeggen om de ervaring van het praktische leven te verkrijgen door gebed, de Heilige Mysteriën en het lezen van de Heilige Schrift.

Dit is hoe de heilige leefde, onwrikbaar, lijdend en ontbering tot de dood verdragend, en belasterd zoals we vandaag zien. De gedachte is hetzelfde omdat de bron de Boze is. (…) Moge de heilige Jacob van Hamatoura voor ons allemaal bemiddelen. Moge hij ons een weg banen door al het goede werk dat God behaagt. Laten we door Hem gecorrigeerd worden en wandelen op een manier die Hem behaagt, waarbij we elk verlangen dat de wereld ons biedt negeren, zodat we ons, zoals de Heer zei, deze wereld kunnen uitkleden, opgewekt tot Zijn liefde. Amen.

Fragment uit de Homilie van Archimandriet Panteleimon (Farah) over St. Jacob van Hamatoura
vertaling : Kris Biesbroeck

*jjMamelukes: zijn lid van een moslim sultanaat, virtuele heersers van Egypte
(1250-1517). Ze werden verslagen door Napoleon in de Slag om de Piramides
(1798) en vernietigd door Mohammad Ali (1811). De Mamelukken waren
oorspronkelijk een bereden militaire macht, gerekruteerd uit Circassische of Turkse slaven die zich tot de islam bekeerden, en opgevoed in de rechtbanken van moslimheersers
of kaliefen