De vloek van eenzaamheid “Oh, mijn lieve vrienden, alle mensen om je heen, in je huis en ook daarbuiten, hebben je nodig. Er is een vreselijke vloek in ons leven, die veel mensen treft, de vloek van eenzaamheid. Je herinnert je die vrouw die zichzelf op zeventigjarige leeftijd van het leven beroofde omdat, zei ze, er nog nooit iemand in haar leven was geweest die van haar hield. Veel mensen leven opgesloten in hun eenzaamheid en vaak is er niemand om hen een beetje liefde te tonen. Iedereen om ons heen, arm en rijk, klein en groot, heeft ons nodig. Laat ons leven gekenmerkt worden door liefdevolle zorg, tederheid en mededogen. Laten we dicht bij anderen leven, en voor anderen. Zoals een van de asceten zegt: ‘ons fundament is onze naaste’, wat betekent dat het criterium van ons geestelijk leven te vinden is in de mensen om ons heen. We moeten anderen liefhebben, niet uit een veronderstelde ‘goedheid’, maar uit een gevoel van verantwoordelijkheid dat we jegens hen hebben.’ + Ouderling
Aimilianos van Simonopetra +
christelijkeinformatiebron 