Izaak de Syriër (7e eeuw)
monnik nabij Mossoel
Ascetische overwegingen, 1ste serie, nr. 38
“Deze nacht komt men je leven van je opeisen”
Heer, maak mij waardig om mijn leven te verachten voor het leven dat in U is. Het leven in de wereld is gelijk aan hen die zich bedienen van brieven om woorden te vormen. Zo men wil, voegt men toe, neemt men weg, en verandert men de brieven. Maar het leven van de komende wereld is gelijk aan wat zonder ook maar een enkele fout geschreven is in de verzegelde boeken met de Koninklijke zegel, waar niets aan toe te voegen valt en waar niets in mist. Laten we dus, terwijl we midden in de verandering zitten, aan onszelf denken. Laten wij, zolang wij de macht hebben over het script van ons leven, over wat wij met onze eigen handen hebben geschreven, ernaar streven er aan toe te voegen wat wij goed doen en de gebreken van ons eerdere gedrag uit te wissen. Zolang wij in deze wereld zijn, zet God geen zegel op goed of kwaad. Hij doet dat alleen op het moment van onze exodus, wanneer ons werk voltooid is, wanneer wij op het punt staan te vertrekken.
Zoals de heilige Efraïm zei, moeten we bedenken dat onze ziel gelijk is aan een schip dat klaar ligt om uit te varen, maar niet weet wanneer de wind zal komen, of als een leger dat niet weet wanneer de bazuin zal schallen om de strijd aan te kondigen. Als dit is wat hij zegt over het schip en het leger, die wachten op iets dat misschien niet zal gebeuren, hoeveel te meer moeten wij ons dan niet voorbereiden voordat die dag plotseling aanbreekt, voordat de brug wordt neergelaten en de deur naar de nieuwe wereld wordt geopend? Moge Christus, de middelaar van ons leven, ons in staat stellen gereed te zijn.
Bron : Evzo.org
christelijkeinformatiebron 