H. Ireneus van Lyon (ca130-ca 208)
bisschop, theoloog en martelaar
Tegen de ketterijen, III, 11,8; 9,1

Een van de eerste historische getuigenissen van de evangelisten

De apostelen gingen tot de uiterste uiteinden van de aarde om de Goede Boodschap te verkondigen van de weldaden, die God ons stuurt en verkondigden de hemelse vrede aan de mensen (Lc 2,14). Zij bezaten alles in gelijke mate, en ieder in het bijzonder het Goede Nieuws van God. Matteüs liet bij de Hebreeërs in hun eigen taal een vorm van geschreven Evangelie verschijnen, terwijl Petrus en Paulus Rome evangeliseerden en er de Kerk stichtten. Na hun dood, heeft Marcus, de leerling en vertolker van Petrus (1P5,13) ons ook schriftelijk de prediking van Petrus overgedragen. Zo heeft ook Lucas, de gezel van Paulus, een door Paulus gepredikt evangelie, op schrift gesteld. Vervolgens heeft Johannes, de leerling van de Heer, dezelfde die tegen zijn borst rustte (Joh 13,25), ook het Evangelie gepubliceerd gedurende zijn verblijf in Efeze.

Matteüs vertelt in zijn evangelie over de stamboom van Christus als mens: “Register van voorouders van Jezus Christus, nakomeling van David, nakomeling van Abraham. Dit is de afkomst van Jezus Christus” (Mt 1,1.18). Dat Evangelie laat Christus dus zien in de menselijke vorm; daarom wordt Christus altijd bewogen door nederige gevoelens en blijft Hij een zachtaardig mens… De apostel Matteüs kent slechts een en dezelfde God, die aan Abraham heeft beloofd om zijn nakomelingen te vermeerderen als sterren aan de hemel (Gn 15,5) en die ons door zijn Zoon Jezus Christus geroepen heeft, van het vereren van stenen (Mt 3,9), naar kennis van Hem, zodat “wat mijn volk niet was, zal Ik mijn volk noemen; wie mijn geliefde niet was, zal Ik mijn geliefde noemen” (Hos 2,25; Rm 9,25).

Bron : evzo.org