Archimandriet Emilianos:

HOE OP GOD WACHTEN?

aemilianos2

“De asceet is de vechter, de behoeftige. Oefenen (in het Grieks ασκεω = ” praktiseren “, waar komt ” ascese ” vandaan ? Het betekent vechten, werken, handelen. De asceet gaat niet om visioenen te hebben, om God te zien, naar de heiligen, maar om ascese te maken, om te vechten. Als je verwachtingen hebt, komt God en bewijst de verlatenheid van je hart en je geest. Daarom moet je klaar zijn voor alle onverwachte dingen en een mannelijke geest hebben, brutaal zijn, geen grenzen stellen of plannen in de weg staan. Als iemand in de bergen wandelt, wil hij de top bereiken. Maar onze piek is eschatologisch, het is de lucht. We stellen ons geen aards doel.

Laten we nu eens kijken naar het hek, de omgeving, de elementen van de strijd, die macht geven aan de behoeftigen. De eerste is alleen wonen, eenzaamheid. (…)
Het tweede element is wachten op God, . Aangezien eenzaamheid een bruiloft is, een vereniging met Christus, betekent het zoeken naar de ontvangst van God, de aanblik van God, om God te ontvangen. Eenzaamheid betekent dat ik zit en wacht op mijn Christus, de Bruidegom van mijn ziel . (…)

Dus mijn doel is om te wachten om God te zien? Moge God degene zijn naar wie ik verlang om geopenbaard te worden? Hoe gevaarlijk is dit! Het is dus mogelijk dat al mijn ascese en al mijn zoektocht naar God uiteindelijk een leugen is, een menselijk werk, wat alle stervelingen zoals ik doen.

Aan de andere kant is niet wachten op God bedrog, het betekent leven zonder God. Maar zelfs God tot het voorwerp van mijn aanraking willen maken, is een ander bedrog , want God blaast waar Hij wil (Johannes 3:8). God is volledig vrij. Als hij wil, bezoekt hij me, als hij niet wil, bezoekt hij me niet. Het kent geen grenzen voor het heden of de toekomst, het is niet gesloten wachtend op mijn hart. God is nergens in vervat. Maar als ik Hem wil omhelzen, zal Hij me zeker straffen en nooit Degene worden die mijn handen aanraakt.

Daarom kan de betekenis van de uitdrukking wachten op God het voorwerp worden van een angstaanjagende verkeerde interpretatie, de oorzaak van het falen van mijn leven, om me in een valse mystiek te laten leven. (…)

Wachten is geen werk van de ziel, noch een gebrek. Het is volheid, verschijning voor God. (…) Als het in de laatste worm is, en in de vliegende sprinkhaan, is het dan mogelijk dat het niet voor mij is? Het probleem is dat ik mezelf moet presenteren voor God Die overal is. Daarom heeft degene die alleen is, de kennis van de alomtegenwoordigheid van God en het staan voor Hem nodig.

Het maakt niet uit of ik God aanraak. Het maakt niet uit of ik God zie. Het maakt niet uit of ik de kennis van God heb. Dit alles zal God me geven door het werk van gebed, want ik open mijn hart, ik verbreed mijn leven, ik maak mijn durf en mijn reis ijveriger en meer volledig. Maar wat mij vertrouwen geeft, is niet te vergeten dat God aanwezig is.

Daarom, ook al ben ik het gebed moe, in mijn verschijning voor God, zelfs als ik God niet ken, zelfs als ik stom ben, of niet begrijp, of wegloop van mijn gebedswoorden, of in duizenden duisternis leef , Ik ben er zeker van dat in deze onwetendheid van mij, in mijn blindheid, in deze duisternis van mij, God aanwezig is, God hoort mij, God ziet mij, God is aanwezig. Ik wil niet van Hem genieten. Laat me willen – om zo te zeggen – dat God zich in mij verheugt. Ik wil dat God van me geniet.

Of ik nu slaap, of ik wakker ben, of ik leef, of ik ga dood, of ik ben helemaal vol leven voor God, of ik ben dood, of wat ik ook ben, het belangrijkste is om voor Hem aanwezig te zijn . Daarom betekent ascese, de ascetische strijd, staan voor God. Laat mij niet vragen om God te zien, maar laat God mij zien. (…) Daarom is de verwachting van God geen strijd van de ziel, het is geen beroering, het is geen zoektocht of een gebrek, maar het is de zekerheid die de behoeftige voelt dankzij de alomtegenwoordigheid van God ” .

(uit: Archimandrite Emilianos Simonopetritul, Talcuire la viata Cuviosului Nil Calavritul , Editura Sfantul Nectarie, 2009 )
Vertaling : Kris Biesbroeck