In het Genesisverslag bestaan de man en de vrouw in de Hof. Het is een blijvend beeld van een onfeilbare wereld voorafgaand aan de zonde. Er is geen straf of dood op die plaats. Maar in het hart van de Tuin staat een Boom die zegt: “Nee!” Deze Boom alleen al maakt de zelfverloochening mogelijk die synoniem is met liefde. Al het andere in de tuin brengt plezier en voldoening. Als zodanig zou de Tuin de broedplaats van puur eigenbelang kunnen zijn – een kolonie van de hel. Alleen de Boom wiens vrucht niet gegeten kan worden, maakt de Hof tot Paradijs. Dat vrije vertegenwoordigt ook elke andere persoon en ding in ons leven. We worden niet in de wereld geplaatst om elkaar te consumeren. Er zijn elementen in elke persoon en in elk object die voor ons verboden zijn. Er zijn grenzen die moeten worden beschouwd en gerespecteerd. Zonder zulke grenzen zouden we allesverslindende demonen worden, die elkaar en alles om ons heen verslinden. We zouden worden getransformeerd in narcisten van oneindige proporties.
Vader Stephen Freeman
christelijkeinformatiebron 