Johannes van Krohnstadt : Fragment uit : Mijn leven in Christus (redelijk lang artikel)
God schiep de mens naar Zijn eigen beeld en gelijkenis – dit is een oneindig groot geschenk; maar de mens, een redelijk vrij schepsel, werd ondankbaar voor Zijn Schepper, beledigde Hem door zijn perfide en ontrouw, door zijn hoogmoed; hij wilde gelijk worden aan zijn Schepper en ging tegen Hem in. Elke zonde is een oorlog tegen God. Maar, o oneindige gave van Gods liefde aan de mensen! Toen we zo laag waren gevallen door tegen de Schepper gezondigd te hebben, toen we van het leven in de dood waren gevallen, door ons van God af te keren, ons Leven; toen we onszelf door zonden hadden verdorven en toen de eeuwige dood ons bedreigde – zond God de Verlosser van de wereld op aarde, Zijn eigen eniggeboren Zoon, in het vlees als de onze, om te lijden voor onze overtredingen en reinig ons zo van zonden, door berouw en geloof in Hem, en breng ons terug tot Zijn Vader, van Wie wij waren afgevallen. Laten we dit waarderen, Gods grootste voordeel voor ons, en laten we “zo’n grote redding niet verwaarlozen!” Laten we voortdurend denken aan onze zondige verdorvenheid en de genademiddelen die de Kerk ons biedt voor onze wedergeboorte. “Daarom, als iemand in Christus is, is hij een nieuw schepsel.” Zijn we nieuw of hetzelfde als van vroeger, met dezelfde zonden als voorheen?
De Moeder Gods is één vlees en bloed, en één geest met de Verlosser, als Zijn Moeder. Haar verdienste door de genade van God was zo oneindig groot dat zij de Moeder van God Zelf werd, Hem het meest zuivere en allerheiligste vlees gaf, Hem voedde met Haar melk, Hem in Haar armen droeg, Hem kleedde, op alle mogelijke manieren voor Hem zorgde in Zijn kindertijd, Hem steeds opnieuw kuste en Hem streelde. O Heer, wie kan de grootheid van de Goddragende Maagd beschrijven? ” Elke tong twijfelt eraan hoe U waardig te prijzen, zelfs de engelengeest zelf vraagt zich af hoe U, Moeder van God, moet hymnen…” We moeten Haar aanroepen met één gedachte en eenvoudige impuls van het hart. Ze is één met God, net als de heiligen.
Weet en onthoud, dat de zaak van uw redding altijd dicht bij het hart van Onze-Lieve-Vrouw, de Moeder van God, ligt, want het was daarom dat de Zoon van God, door de gunst van de Vader en de medewerking van de Heilige Geest, Haar uit alle geslachten koos en van Haar geïncarneerd was om het menselijk ras van de zonde te redden, de vloek en de eeuwige dood, of eeuwige kwellingen. Zoals de zaak van onze zaligheid nabij de Verlosser is, zo is zij ook nabij Haar. Wend je tot Haar met volledig geloof, vertrouwen en liefde.
Christus, de Zoon van God, de Allerheiligste God, ‘schaamt zich niet om ons zondaars broeders te noemen’; schaam je daarom niet op zijn minst om broeders en zusters arme, obscure, eenvoudige mensen te noemen, of ze nu je familieleden naar het vlees zijn of niet, wees niet trots in je omgang met hen, veracht ze niet, want we zijn eigenlijk allemaal broeders in Christus – we zijn allemaal geboren uit water en de Geest in de doopvont en werden kinderen van God; we worden allemaal christenen genoemd, we worden allemaal gevoed met het Lichaam en Bloed van de Zoon van God, de Redder van de wereld, de sacramenten van de Kerk worden over ons allemaal gevierd, we bidden allemaal het gebed van de Heer: “Onze Vader …”. en ieder van ons noemt God evenzeer onze Vader. We kennen geen andere relatie dan het geestelijke, het hoogste, het eeuwige. relatie, die ons gegeven werd door de Heer van ons leven, de Schepper, en de Regenerator van onze natuur, Jezus Christus, want deze relatie is alleen waar, heilig, blijvend, terwijl de aardse relatie onwaar, veranderlijk, inconstant, vergankelijk, vergankelijk is zoals ons vlees en bloed vergankelijk zijn. En wees daarom eenvoudig in je omgang met je medemensen, als een gelijke met gelijken, en verhef jezelf niet boven iemand, maar verootmoedig jezelf integendeel. “Want ieder die zichzelf verheft, zal vernederd worden; en wie zichzelf vernedert, zal verhoogd worden.” Zeg niet: ik ben opgeleid en hij of zij – is het niet, hij of zij – is een eenvoudige ongeschoolde boer; de gave van God wordt u gegeven, een onwaardige: maak er geen gelegenheid van om hoogmoed, maar een gelegenheid voor nederigheid, want “aan wie veel gegeven wordt, van Hem zal veel gevraagd worden; en aan wie de mensen veel hebben begaan, zullen zij van hem des te meer vragen.”
Zeg niet: Ik ben van adellijke geboorte, en hij is van lage geboorte – aardse adel, zonder de adel van geloof en deugd, is – een ijdele naam. Wat is er in mijn adel, als ik net zo’n zondaar ben als anderen, of misschien nog wel erger? En we moeten onze naaste liefhebben, niet op onze manier, maar op Gods manier, dat wil zeggen, niet naar onze wil, maar in overeenstemming met de Wil van God. Onze wil is alleen om degenen lief te hebben die van ons houden, en om onze vijanden of degenen die ons om de een of andere reden onwelgevallig zijn te verachten, te haten en te vervolgen. Maar God verlangt dat we deze nog meer liefhebben, omdat ze ziek zijn; zodat wijzelf, die ook ziek zijn van zelfliefde, minachting en kwaadaardigheid, onszelf zouden genezen door liefde en nederigheid, en deze zelfde alles helende pleister ook op de wonden van hun harten zouden aanbrengen. Bij het genezen van de geestelijke kwalen van anderen, moeten we in geen geval arrogant zijn, noch kwaadaardigheid verdragen, noch boos worden en uit ons humeur raken, noch denken aan ons eigen voordeel in plaats van dat van onze naaste, en onze eigenliefde en, in het algemeen, onze eigen passies dienen. “Naastenliefde wordt niet uitgelokt” door het gedachteloze of arrogante gedrag van haar naaste, “maar lijdt lang en is vriendelijk. . . . Geroemd niet zelf, is niet opgeblazen. . . . . denkt geen kwaad,” houdt geen rekening met elk woord en screent alles. Ja, dit klopt: want wat je screent door verwennerij, gaat vaak gemakkelijk vanzelf over. En daarom moet hij die ernaar streeft anderen te genezen, zelf in goede gezondheid verkeren, zodat hem niet wordt verteld: “Geneesheer, genees uzelf.” 628Als de man, die u tracht te genezen, merkt dat u zelf slecht en boos bent en hem niet liefhebt, dan zal hij u innerlijk veraqueren en haten, en u zult door niets enig effect op hem hebben, want het kwaad wordt niet gewijzigd door het kwaad, maar door het goede. ‘Overwin het kwade met het goede’, 629eerst in jezelf uitroeien wat je in anderen wilt uitroeien.
Wereldse zorgen verduisteren de mentale horizon van onze ziel; als mist verduisteren ze het spirituele visioen en binden ze de ziel. Maar wees voor niets voorzichtig en werp al uw zorgen en zorgen op de Heer, in overeenstemming met de Geestdragende leer van de apostel. Koester geen wrok over gemaakte kosten voor anderen; dit zijn een belofte van nieuwe en grotere milddadigheden van de Heer aan u.
Sommigen lijken tot de Heer te bidden, maar dienen in werkelijkheid de Duivel, die zich in hun hart nestelt, omdat zij alleen met hun lippen bidden, terwijl hun hart koud is, niet voelen en niet verlangen naar datgene wat de lippen vragen en zeggen, en “ver van” de Heer. Evenzo zijn er vele communicanten die onoprecht communiceren over het Lichaam en Bloed van Christus, niet met grote liefde, maar alleen met hun mond en buik, met weinig geloof, koud, met harten gehecht aan eten, drinken en geld, of geneigd tot trots, kwaadaardigheid, afgunst, luiheid, en ver van Hem Die alle liefde, heiligheid, perfectie, grote wijsheid is, en onuitsprekelijke goedheid. Het is nodig dat zulke mensen dieper in zichzelf gaan, zich dieper bekeren en diep nadenken over wat gebed is en wat het Heilig Avondmaal is. Koelte van hart jegens God, tot gebed, komt voort uit de Duivel, hij is de kilte van de hel; maar laten wij, als kinderen Van God, de Heere liefhebben met brandende liefde. Verleen ons dit, onze Heer, want zonder U ‘kunnen wij niets doen’. 631Want Gij zijt — alles voor ons, terwijl wij zelf zijn — niets. Gij hebt ons van de nonentiteit naar het bestaan gebracht en u hebt ons van alles voorzien.
Bekering – betekent in ons hart de leugen, de waanzin, de schuld van onze zonden voelen, dat betekent het – erkennen dat we door hen onze Schepper, onze Heer, onze Vader en Weldoener, Die oneindig heilig is en oneindig de zonde verafschuwt, hebben beledigd, het betekent, om met de hele ziel te verlangen om onze zonden te bekrachtigen en goed te maken.
Herinner de christen die vrijwillig of onvrijwillig gezondigd heeft, vaker aan zijn waardigheid, dat hij godvruchtig is gemaakt en dat onze natuur met God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest op de troon is geplaatst. Vertel de Jood, Mohamedaan of heiden – bij een passende gelegenheid – wat zij zichzelf ontnemen door in ongeloof te blijven hangen, vertel hen hoe onze natuur is opgewekt, veredeld, vervuld van genade door de Zoon van God; die ongelovigen tot het geloof in Christus brengen..
Lees verder “Johannes van Krohnstadt : fragment uit : Mijn leven in Christus….”
christelijkeinformatiebron 