Ieder van ons is naar het beeld van God, en ieder van ons is als een beschadigde icoon. Maar als we een icoon zouden krijgen dat beschadigd is door de tijd, beschadigd door omstandigheden of ontheiligd door menselijke haat, zouden we het met eerbied, met tederheid, met gebroken hart behandelen. We zouden niet in de eerste plaats aandacht besteden aan het feit dat het beschadigd is, maar aan de tragedie van de schade. We zouden ons concentreren op wat er nog over is van zijn schoonheid, en niet op wat er verloren is gegaan van zijn schoonheid. En dit is wat we moeten leren doen met betrekking tot elke persoon als individu, maar ook – en dit is niet altijd zo gemakkelijk met betrekking tot groepen mensen, of het nu een parochie of een denominatie of een natie is. We moeten leren kijken totdat we de onderliggende schoonheid van deze groep mensen hebben gezien. Alleen dan kunnen we zelfs iets gaan doen om al het moois dat er is op te roepen. Luister naar andere mensen en wanneer je iets waarneemt, wat een openbaring van harmonie en schoonheid is, benadruk het dan en help het om te bloeien . Versterk het en moedig het aan om te leven.
-Meyropoliet Anthony Bloom
christelijkeinformatiebron 