christelijkeinformatiebron

border 054

Heilige Sophrony Sacharov:

‘In deze ‘ruzie’ met God kwam ik verslagen naar buiten’

sofronios

“Een van de vragen die me bezighield was, hoe is het mogelijk om ‘ongehuwd’ te leven in deze wereld. Waarom, al onze daden zijn zo onbeduidend in verhouding tot wat de geest van het evangelie van ons vraagt, wat uiteindelijk alleen maar onmogelijk lijkt, utopisch!

“En op de Athos, zoals het geval was voordat ik monnik werd, werd mijn gebed soms onderbroken door een ‘god-vechtende’ houding.
“Ik herinner me, hoe vreselijk ik ooit werd gekweld door dit, dat wil zeggen, dat ik niet in staat ben geweest (in mijn leven) om niet te bekritiseren met mijn gedachten; noch om trots te zijn; noch om een hekel te voelen, enz. En omdat dit alles niet lukte, begon ik met God een soort “ruzie” .

“Zo voelde ik op een moment mijn martelaarschap voor het criterium van Gods Woord, ondanks mijn inspanningen, mijn extreme onvermogen om in de geest van Zijn Geboden te blijven.

“En ik sprak toen deze dwaze woorden:

“Dus u spreekt, U, over het laatste Verschrikkelijke Oordeel.
Maar hoe zult u oordelen, Gij, ik?
Wat is de jouwe?
Wat zijn uw mogelijkheden en wat zijn de mijne?
Ik ben een mens:
Als ik niet slaap, als ik niet eet, enz., Zal ik sterven!
En als iets of iemand me slaat, ga ik weer dood!
En, U, wilt u mij veroordelen?!
Maar, Jij, je hebt (zelfs) niet het recht om over mij te oordelen!
Om mijn rechter te zijn, naar alle gerechtigheid, moet u eerst Uzelf vinden in omstandigheden die vergelijkbaar zijn met mij.
Maar je bent Oneindig met de kracht van Je Wezen.
Maar terwijl ik, in mijn vergankelijkheid, als eenworm ben!”
“Mijn gebed was ‘ in het algemeen tot God gericht. En toen ik in deze “ruzie” bleef, werden plotseling de woorden van Christus in mij begrepen.
“Ik kreeg in mijn hart het volgende antwoord:
“De Vader oordeelt niet, maar het oordeel dat zij de Zoon gegeven hebben… dat (Hijzelf), Zoon, een mens is die gedood moet worden” (Joh. vers 22 en 27).”
“En in deze ‘ruzie’ met God kwam ik verslagen naar buiten: Ik, ik zal geoordeeld worden door de Mens – Christus; hij, die de Wet vervulde, hij die al deze dingen schiep.

“Tot dat moment las ik deze redenen vaak, maar ik heb ze nooit in deze zin begrepen. Ik schaamde me. Groot was ook mijn verlegenheid: ik heb altijd in omstandigheden geleefd die veel gemakkelijker waren dan die waar het hele aardse leven van Christus doorheen ging.

Werkelijk!

Hij heeft het recht om over de hele wereld te oordelen. Niemand overtrof Hem in Zijn lijden.

Uiterlijk zijn velen degenen die zelfs nu vreselijke martelingen in de afdelingen van moderne gevangenissen hebben doorstaan en , maar kwalitatief gezien is Zijn hel – “al liefde” – pijnlijker dan alle andere mensen!….”

Heilige Sophrony (1896-1993)

[Archimandriet Sofroniou (Sacharov): “On Prayer”, pp. 63-64, Holy Monastery of Timios Prodromos, Essex, Engeland, 19942. (2) Van hetzelfde: “Brieven aan Rusland”, hfdst. a’, blz. 37, ibidem. p., 20091.]