H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407)
priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
Overwegingen over Mattheus, nr 52,1-3

De kracht van volharding in het gebed

Toen ze zich eigenlijk ontmoedigd terug zou moeten trekken, kwam de Kanaänitische vrouw dichterbij en aanbad Jezus en ze zei tegen Hem: “Heer help mij”. Maar vrouw, heb je Hem niet horen zeggen: “Alleen tot de verloren schapen van het huis van Israël ben Ik gezonden.” “Ik heb het gehoord, antwoordde ze: maar Hij is de Heer”…

Daarom voorzag Christus het antwoord dat Hij uitstelde om haar gebed te verhoren. Hij weigerde haar verzoek om haar devotie te versterken. Als Hij haar niet had willen verhoren, zou Hij niet aan haar verzoek voldaan hebben… Zijn antwoorden waren niet bedoeld om haar moeite te laten doen, maar eerder om haar aan te trekken en om aan haar de verborgen schat te openbaren.

Maar ik vraag je om tegelijkertijd haar geloof te beschouwen en haar diepe nederigheid. Jezus heeft aan de Joden de naam ‘kinderen’ gegeven; de Kanaänitische doet nog een schepje boven op die titel en noemt ze meesters, zover was ze van het lijden aan de lof voor de ander: “Ook de hondjes eten toch van de kruimels, die van de tafel hunner meesters vallen”…. En daarom werd ze toegelaten tot het aantal kinderen. Christus zegt vervolgens tegen haar: “O vrouw, groot is uw geloof”. Hij wachtte even met eraan toe te voegen, om de vrouw te belonen: “U geschiede, zoals u verlangt”. Zie je de Kanaänitische heeft een groot aandeel in de genezing van haar dochter. Christus zegt immers niet: “Dat uw dochter genezen zij”, maar: “Uw geloof is groot en u geschiede zoals u verlangt!” En merk dit nog even op: daar waar de apostelen gefaald hadden en niets verkregen hadden, is zij geslaagd. Zo is de kracht van de volharding in het gebed.

Johannes Chrysostomos

Bron : Evzo.org