
Heb elkaar lief, vaders, leerde de oudste (voor zover Alyosha zich achteraf kon herinneren).
Heb Gods volk lief. Want wij zijn niet heiliger dan degenen in de wereld, omdat wij hier gekomen zijn en ons binnen deze muren hebben opgesloten, maar integendeel, iedereen die hier komt, alleen al door het feit dat hij gekomen is, weet dat hij erger is dan allen die in de wereld zijn, erger dan allen op aarde … En hoe langer een monnik binnen zijn muren leeft, hoe scherper hij zich daarvan bewust moet zijn. Want anders had hij geen reden om hier te komen. … Deze kennis is de kroon op het pad van de monnik en van het pad van ieder mens op aarde. Want monniken zijn niet een ander soort mensen, maar alleen zoals alle mensen op aarde ook zouden moeten zijn.
-Ouderling Zosima van Dostojevski’s “De gebroeders Karamozov”
