Vader Stephen Freeman
We verlangen niet alleen om steeds meer te hebben, we vinden onszelf vaak machteloos om minder te verlangen. “Wroeging van de koper” is geen fictie – het is de versie van de consument van een kater. Als het verlangen om meer te hebben beperkt zou zijn tot materiële goederen, zou het misschien maar een vervelende zaak zijn. De ziekte van pleonexia ( (hebzucht en begeerte) is echter spiritueel en infecteert ons hele leven. Pleonexia is geen ziekte die kan worden geïsoleerd tot een enkel gebied van ons leven. We willen meer van alles: meer dingen, meer seks, meer eten, meer entertainment, ad infinitum. In het Koninkrijk van God is zelfontlediging het principe van het ware bestaan (vgl. Fil 2,5-11). En zo raken we in de ban van een spiritueel principe van de diepste ironie: we hunkeren naar meer dat ons steeds verder van ons wezen afsleept. Hoe meer we winnen, hoe minder we bestaan. .. De orthodoxe manier van leven vraagt ons doelbewust om de geest van de Mammon af te zweren. We vasten, we beoefenen vrijgevigheid – en we doen dat als een manier van leven. We zijn niet gemaakt voor acquisitie (zich van alles aanschaffen). Ons leven is te vinden in het Kruis. Het kruis is zowel de plaats waar Christus onze redding heeft volbracht, als de weg van verlossing zelf. Het is zowel de wijsheid als de kracht van God. De wijsheid van het Kruis is de zelfontlediging van Christus. Deze zelfontlediging is niet anti-leven, maar de feitelijke manier van waarachtig bestaan. “Wie zijn leven verliest omwille van Mij, zal het vinden.” .. Ons verlangen om meer te hebben drijft anderen van ons weg, of plaatst hen in de positie van rivaliserende concurrenten. Ze interfereren met mijn tijd, mijn plannen, mijn interesses, mijn plezier, etc. Om Christus’ wil, verlies je leven. Waarom zou je blijven proberen de wereld te winnen?
Vader Stephen Freeman © 2022 juli
christelijkeinformatiebron 