Ouderling (Heilige) Sophrony over de agendakwestie
Door ouderling Sophrony (Sacharov) van Essex
Velen leven niet de eeuwigheid in Christus, maar een paradoxale vorm van aards leven. Wanneer het visioen van de eeuwigheid afwezig is, worden tijd en dagen voor hen de enige realiteit. En ze ruziën over kalenders. Toen ik op Athos was, vond de hervorming van de kalender plaats. De wereldwijde Kerk van Christus wilde de tijd van hun leven bepalen met de regels die door de autoriteiten waren vastgesteld. Voor de verandering van de kalender was de lente-equinox op 9 maart, terwijl het daarna 22 maart was.
Deze verandering beïnvloedde vooral het externe leven van de menselijke samenleving, je zou kunnen zeggen het openbare leven. Maar om van deze kwestie een dogma te maken en zelfs de liturgische gemeenschap te verbreken, is dit in overeenstemming met roekeloosheid en de afwezigheid van het ervaren van eeuwigheid in Christus. Alles speelt zich voor hen af op aarde. In de tweeëntwintig jaar van mijn leven op Athos was het pijnlijk om te zien hoe sommigen, hoewel het goede mensen waren, bezig waren met dagen en niet met eeuwigheid.
Maar de harten van degenen die zo paradoxaal denken, worden verhard. De deuren van hun hart zijn al gesloten. Ze kunnen noch het gebed van Gethsémané, noch het offer van Golgotha begrijpen, noch het idee van Symeon de Nieuwe Theoloog en Silouan de Athoniet, namelijk dat het voor ons allemaal gunstig is om als de eerste mens te zijn in de inhoud van ons leven, dat wil zeggen om te worden zoals Adam.
Bron: From Building the Temple of God Within Us door Archimandriet Sophrony Sakharov, vol. 3,
p. 142. Vertaling door Kris Biesbroeck
christelijkeinformatiebron 