

”Ik zei dat de vraag over de dood, en meer precies, de verwarring over de dood, de kern vormt van het menselijk begrip, en uiteindelijk wordt de relatie van de mens tot het leven, dat wat we zijn wereldbeeld noemen, uiteindelijk bepaald door zijn relatie tot de dood. De hele beschaving lijkt doordrongen van een hartstochtelijke obsessie om deze angst voor de dood en het gevoel van de zinloosheid van het leven dat eruit straalt als een langzaam druipend gif te onderdrukken. Wat is dit intense conflict met religie, als niets anders dan een hersenloze poging om de herinnering aan en de zorg voor de dood uit het menselijk bewustzijn te bannen en bijgevolg de vraag: waarom leef ik in dit korte en fragiele leven?”
Alexander Schmemann
