“Het is geenszins onmogelijk dat geloof samengaat met twijfel. De twee sluiten elkaar niet uit. Misschien zijn er sommigen die door Gods genade hun hele leven het geloof van een klein kind behouden, waardoor ze zonder twijfel alles kunnen accepteren wat ze hebben Maar voor de meeste mensen die tegenwoordig in het Westen leven, is zo’n houding gewoon niet mogelijk. We moeten ons de kreet eigen maken: “Heer, ik geloof: kom mijn ongeloof te hulp” (Marcus 9:24). zeer velen van ons zal dit ons voortdurend gebed blijven tot aan de poorten van de dood. Toch betekent twijfel op zich geen gebrek aan geloof. Het kan het tegenovergestelde betekenen: dat ons geloof levend en groeiend is. Want geloof impliceert geen zelfgenoegzaamheid, maar risico’s nemen, niet onszelf afsluiten voor het onbekende, maar moedig vooruitgaan om het tegemoet te treden. Hier kan een orthodox christen zich gemakkelijk de woorden van bisschop JAT Robinson eigen maken: “De daad van geloof is een constante dialoog met twijfel.” Zoals Thomas Merton terecht zegt: “Geloof is een principe van vragen en strijd voordat het een principe van zekerheid en vrede wordt.”
– Kallistos Ware, The Orthodox Way
christelijkeinformatiebron 