..We moeten het offer van Christus aan het kruis niet begrijpen als een daad van goddelijke onmacht, maar van goddelijke kracht. Het kruis is beslist geen voorbeeld van God die zich onderwerpt aan een onweerstaanbare kracht om zichzelf te definiëren in zijn strijd met het niets of om van zijn onovergankelijkheid te worden ‘gered’ door onze medelijder te worden; maar het is ook geen voertuig waarmee God zichzelf of ons met de dood verzoent. In plaats daarvan ondermijnt hij de dood en baant hij zich een weg er doorheen naar een nieuw leven.
Het kruis is dus een triomf van goddelijke apatheia, grenzeloze en onveranderlijke liefde die ons in zichzelf opzuigt en alle lijden en dood op zich neemt zonder te worden veranderd, gewijzigd of daardoor gedefinieerd, en zo zijn kracht vernietigend en ons, door deelname aan Christus, “meer dan overwinnaars” te maken (Romeinen 8:37).
God onderwerpt zich niet eenvoudigweg aan de cyclus van natuurlijke noodzaak of aan de dialectiek van historische noodzaak, maar verbrijzelt de macht van beide, en werpt daardoor de oude vorstendommen omver, het onheuglijke rijk van de dood. Pasen brengt de “heersers van deze tijd” (1 Kor. 2:8) volkomen in verwarring, en keert in feite het vonnis om dat zij over Christus hebben uitgesproken, en onthult daarmee dat de kosmische, heilige, politieke en burgerlijke machten van allen die Christus veroordelen, tirannie zijn geworden,
leugen en onrechtvaardigheid. Pasen is een daad van “rebellie” tegen alle valse noodzakelijkheid en alle onwettige of misbruikte autoriteit, alle wreedheid en harteloos toeval. Het bevrijdt ons van dienstbaarheid en terreur voor de “elementen.” Het emancipeert ons van het noodlot. Het overwint de “wereld:” Pasen zou rebellen van ons allen moeten maken.
–
David Bentley Hart (David Bentley Hart (Maryland, 1965) is een Amerikaans filosoof en oosters-orthodox theoloog.)
christelijkeinformatiebron 