Johannes Chrysostomus over de verleidingen voor zowel rijk als arm

Johannes Chrysostomus spreekt over de verleidingen voor zowel rijk als arm. Hij wijst erop dat terwijl de zonden van de rijken de neiging hebben om duidelijk te zijn, de zonden van de armen net zo flagrant zijn en niet zo duidelijk zijn. Chrysostomus was de aartsbisschop van Constantinopel in de late jaren 300 na Christus en is een zeer invloedrijke kerkvader, vaak geciteerd door hervormers zoals Johannes Calvijn die zijn pastorale leer waardeerden. Dit komt uit een verzameling van zijn homilieën genaamd On Living Simply: The Golden Voice of John Chrysostom.

De zonden van de rijken, zoals hebzucht en egoïsme, zijn voor iedereen duidelijk te zien. De zonden van de armen zijn minder opvallend, maar even corrosief voor de ziel. Sommige arme mensen komen in de verleiding om jaloers te zijn op de rijken; dit is inderdaad een vorm van plaatsvervangende hebzucht, omdat de arme persoon die grote rijkdom wil, in de geest niet verschilt van de rijke persoon die grote rijkdom vergaart. Veel arme mensen zijn gegrepen door angst: hun hart zit gevangen in een keten van angst, zich zorgen makend of ze morgen eten op hun bord zullen hebben of kleren op hun rug. Sommige arme mensen formuleren voortdurend slinkse plannen om de rijken te bedriegen om hun rijkdom te verkrijgen; dit is niet anders in de geest dan de rijken die plannen maken om de armen uit te buiten door lage lonen te betalen. De kunst van arm zijn is om voor alles op God te vertrouwen, niets te eisen en dankbaar te zijn voor alles wat gegeven is.
De zonden van de rijken, zoals hebzucht en egoïsme, zijn voor iedereen duidelijk te zien. De zonden van de armen zijn minder opvallend, maar even corrosief voor de ziel. Sommige arme mensen komen in de verleiding om jaloers te zijn op de rijken; dit is inderdaad een vorm van plaatsvervangende hebzucht, omdat de arme persoon die grote rijkdom wil, in de geest niet verschilt van de rijke persoon die grote rijkdom vergaart. Veel arme mensen zijn gegrepen door angst: hun hart zit gevangen in een keten van angst, zich zorgen makend of ze morgen eten op hun bord zullen hebben of kleren op hun rug. Sommige arme mensen formuleren voortdurend slinkse plannen om de rijken te bedriegen om hun rijkdom te verkrijgen; dit is niet anders in de geest dan de rijken die plannen maken om de armen uit te buiten door lage lonen te betalen. De kunst van arm zijn is om voor alles op God te vertrouwen, niets te eisen en dankbaar te zijn voor alles wat gegeven is.

———————————

commentaar door Daniel Foucachon
Geplaatst onder Categorieën Blog, Kerkvaders, Grote Boeken, Oude Westerse Cultuur, De Romeinen